سفر مدیرکل آسیای جنوبی وزارت خارجه به کابل | آب و مهاجران محور گفت‌و‌گو‌ها فوتسالیست افغانستانی بهترین بازیکن جام رمضان فوتسال مشهد شد تاریخ و ساعت بازی تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال افغانستان و یمن برنامه بازی‌های تیم ملی فوتسال افغانستان در تورنمنت مراکش قیمت افغانی به تومان و دلار (پنجشنبه، ۱۴ فروردین ۱۴۰۴) ویدئو | نماز عید سعید فطر مهاجران افغانستانی در محله گلشهر مشهد ویدئو | دلیل اختلاف افکنی میان مردم ایران و افغانستان از زبان محمدکاظم کاظمی دادگاه عالی طالبان فردا یکشنبه (۱۰ فروردین ۱۴۰۴) را عید فطر اعلام کرد پژمان‌فر: تشکیل سازمان ملی مهاجرت گامی مؤثر درراستای مدیریت هوشمند مهاجران خارجی است سازمان ملل: محرومیت دختران از تحصیل افغانستان را منزوی‌تر می‌کند عفو بین‌الملل از پاکستان خواست اخراج مهاجران افغانستانی را متوقف کند عراقچی از طرح مشترک ایران و طالبان برای بازگشت مهاجران افغانستانی خبرداد قیمت افغانی به تومان و دلار (سه‌شنبه، ۵ فروردین ۱۴۰۴) قیمت افغانی به تومان و دلار (سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۳) ساعت کاری سفارت و کنسولگری افغانستان در تهران و مشهد در نوروز ۱۴۰۴ نوروزهای بی‌رنگِ افغانستان قیمت افغانی به تومان (دوشنبه، ۲۷ اسفند ۱۴۰۳) شورای امنیت سازمان ملل نشستی با موضوع افغانستان برگزار می‌کند بقایی در واکنش به مشکلات صدور ویزای ایران برای افغانستانی‌ها: به‌دنبال مدیریت اعطای روادید به متقاضیان در افغانستان هستیم طالبان در واکنش به پیام عراقچی: برقراری روابط خوب با همسایگان اولویت ما نیز است راه آهن خواف ـ هرات؛ کلید طلایی ایران در ترانزیت جهانی
سرخط خبرها

رویاهای کودکی که در کوره می‌سوزند

  • کد خبر: ۳۹۱۳۱
  • ۲۶ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۷
رویاهای کودکی که در کوره می‌سوزند
شاید «شکرانه» در کلاس انشای مهرماه امسالش از تابستانی بنویسد که در لابلای هزاران خشت خام گذشت؛ از روزهایی که آجرهای سنگین را با دستان کوچکش جا به جا کرد، برای خودش خانه‌های بزرگ و رویایی ساخت و با شیطنتی دخترانه صورتک‌های شاد و خندان را روی خشت خام نقش زد.

به گزارش شهرآرانیوز؛ اینجا «شال» است؛ جایی نزدیک شهرستان بوئین زهرا در قزوین که پر است از کوره‌های آجرپزی؛ کوره‌های خانوادگی که از لگدمال‌کردن گل بگیر تا پختن آجر در آتش را خودشان انجام می‌دهند. کوره‌ها پُرند از بچه‌هایی که تابستانشان به «دپو» کردن آجرها می‌گذرد؛ بچه‌هایی که با هم سخت کار می‌کنند، می‌خندند، رویا می‌بافند و گاهی هم غم هم را می‌خورند.

 

کوره‌های آجرپزی زمستان‌ها خاموشند اما تابستان که می‌شود، طبقه کارگر و آنها که دستشان کمتر می‌رسد، معمولا به همراه اعضای خانواده‌شان راهی کوره‌ها می‌شوند و خشت روی خشت می‌گذارند تا زندگی بسازند.

 

«شکرانه» یکی از همین دخترهاست. او افغانستانی است و تا چشمش به غریبه می‌افتد، از علاقه‌اش به عروسک‌ها می‌گوید که چقدر دلش می‌خواهد یک عروسک قشنگ داشته باشد. بعد فوری می‌رود شکلکی روی یکی از خشت‌های خام می‌کشد و جلوی صورتش می‌گیرد و می‌پرسد: «عروسکم قشنگ است؟»

 

رویاهای کودکی که در کوره می‌سوزند

 

با این حال «شکرانه»ی ۱۰ ساله علاقه چندانی به عروسک خشتی دست‌سازش ندارد و می‌رود سر اصل مطلب که بازی در کوره را دوست ندارد و دلش می‌خواهد توی کوچه‌ها با بچه‌های دیگر بازی کند و خوشحال باشد.

 

«شکرانه» و «پروانه» اما در آن طرف دالان، دور از چشم همه یک راز بزرگ دارند که نمی‌خواهند رئیس کارگاه آن را بفهمد؛ آن هم یک خانه رویایی خشتی است که با دخترها با هم ساخته‌اند. خانه‌شان یک آشپزخانه قشنگ دارد که در آن آشپزی می‌کنند، غذا می‌خورند و به میهمانی هم می‌روند. کمی آن طرف‌تر هم دریای خیالی دخترها رام است و آبی؛ دریایی که حاصل همنشینی آب باران و چاله‌ای کوچک است و کشتی‌های خیالی زود به زود از آنجا رد می‌شوند. این، همه‌ی دل‌خوشی دخترها در روزهای سخت کوره است.

 

اگر روزی گذرتان به «شال» افتاد و دختری سبزپوش با موهای بلند را دیدید که روی خشت‌های خام صورتک‌های خندان می‌کشد، حتما چند لحظه‌ای میهمان قصر خیالی‌اش شوید و در ساحل دریای رویاهایش آرام بنشینید و تکرار روزهای غریبانه دخترک را نظاره کنید.

 

این تصاویر، تابستان امسال، توسط اعظم داداشی - عکاس ایسنا در قزوین - در یکی از کوره‌های آجرپزی اطراف قزوین ثبت شده است. مجموعه کامل عکس‌ها را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید.

 

منبع: ایسنا

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->