شعر در روزهای بحران و جنگ، روایت زنده تاریخ است

به گزارش شهرآرانیوز، شعر نه صرفاً به‌عنوان هنری زیباشناختی، بلکه به‌مثابه رسانه‌ای زنده برای ثبت لحظه‌های دشوار و شکل‌دهی به همبستگی انسانی تصویر می‌شود. در دوره‌ای که جامعه با فشار‌های روانی و اجتماعی دست‌به‌گریبان است، شاعران با اتکا به تجربه‌های فردی و جمعی خود می‌کوشند واقعیت را در قالبی احساسی، انسانی و ماندگار بیان کنند. نگاه امروزِ شعر بیش از هر زمان دیگری بر آمیزش عاطفه و حقیقت استوار است؛ آمیزه‌ای که در آن شاعر می‌کوشد از خلال زبان، هم روایتگر باشد و هم همراه مردم در مسیر تاب‌آوری. 

الهه بیات مختاری در گفتگو با شهرآرانیوز با بیان اینکه از سال ۱۳۸۵ شعرهایش در کتاب‌ها، کنگره‌های ادبی و جشنواره‌های مختلف چاپ و ارائه شده، درباره وضعیت شعر در روز‌های بحرانی کنونی توضیح داد.

وی گفت: شرایط امروز جامعه شبیه وضعیت جنگی است و هر فرد، با توجه به هنر و توانایی‌اش، مسئولیتی بر دوش دارد. شاعر با کلماتش موشکی پرتاب می‌کند؛ یعنی هر شعر می‌تواند سهمی در این جریان داشته باشد.

وی افزود: از همان روز‌های ابتدایی ماه رمضان که این تحولات آغاز شد، انگار جان تازه‌ای گرفتیم. شاعران هر روز از زاویه‌ای تازه رویداد‌ها را در قالب شعر تصویر کرده‌اند و آثار مختلفی شکل گرفته است.

این شاعر درباره نقش شعر در تقویت روحیه مردم توضیح داد: رجزخوانی و شعر‌های حماسی از گذشته‌های دور در مقاومت و جنگ‌ها کاربرد داشته‌اند. امروز هم شاعر می‌تواند با همین زبان، روحیه جمعی را تقویت کند.

بیات مختاری با تأکید بر اینکه شعر می‌تواند سند تاریخی باشد، ادامه داد: وقتی در شعر از نماد‌هایی مانند موشک، پهپاد یا دیگر عناصر روز سخن می‌گوییم، در واقع تصویری برای آیندگان ترسیم می‌کنیم. جوانی که چند سال بعد این شعر‌ها را می‌خواند، ممکن است بپرسد این نام‌ها و نشانه‌ها چیست و همین او را به جست‌وجوی تاریخ این دوران سوق می‌دهد.

وی درباره اهمیت پیوند احساس و واقعیت در شعر گفت: شعر امروز فقط عاطفه نیست و فقط واقعیت هم نیست؛ ترکیبی از هر دوی آنها است. برای نمونه، در شعر‌هایی که برای شهدای میناب گفتم، موضوع برای من کاملاً ملموس بود. به‌عنوان مادری که فرزند هم‌سن‌وسال آن نکودکان دارد، اشک، اندوه و واقعیت در هم تنیده شد و خودش به شعر تبدیل شد.

الهه بیات مختاری در پایان تأکید کرد: در شعر مقاومت امروز، نمی‌توان احساس و واقعیت را از هم جدا کرد؛ زیرا شاعر، زیست عینی و عاطفی خود را همزمان روایت می‌کند.

در ادامه حتما بخوانید اجرای برنامه‌ای ویژه برای صیانت از ۲۰۸۰ کودک خراسان رضوی در شرایط جنگ