مروری بر نماهنگهای منتشر شده به یاد فرشتگان میناب به بهانه روز دختر + لینک دانلود
زخم شهادت مظلومانه دختران مینابی در پی حمله وحشیانه آمریکایی-صهیونی، در روز دختر بیش از هر زمان دیگری بر تن تمام مردم ایران درد میکند. به این بهانه، نماهنگهای منتشر شده به یاد فرشتگان مدرسه شجره طیبه را مرور کردیم.
به گزارش شهرآرانیوز، نهم اسفند ۱۴۰۴ بود که زمان برای خانوادههای میناب از حرکت ایستاد. همان لحظهای که فرشتههایشان صبح به سمت مدرسه روانه شدند و ساعاتی نگذشت که پیکرهای تکهتکهشان به پازلهایی بدل شد که زنگ تفریح میخواستند با آن بازی کنند.
از آن روز، همه مردم ایران داغ بزرگی را به دوش میکشند، داغی به وسعت ۱۵۵ خانه که پس از پرواز فرشتگانش، قلب هیچکدام از عزیزانش نمیتپد.
پس از این جنایت تلخ، هنرمندان پای کار آمدند و با خلق آثاری ماندگار، یاد دختران میناب را زنده کردند. حالا که امروز، در روز دختر، این درد بیش از هر زمان دیگری بر تن وطن درد میکند، نماهنگهایی که به یاد دخترکان مینابی منتشر شدهاند را مرور خواهیم کرد.
دختراتو ببین
باز باران
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ابن یمین
۱۰:۳۹ - ۱۴۰۵/۰۲/۲۱
پاسخ
مرثیهٔ میناب
باز این چه آتشیست که از چرخِ کین دمید
باز این چه بلایی است' زعمو سام لعین رسید
باز این چه ناله بود که از میناب برکشید
کز داغِ نوگلانِ وطن، آسمان تپید
باز این چه ستم بود که بر کودکان برفت
وز داغ کودکان ز قلب ها خون چکید
نوگل به دامانِ شرر افتاد و پر گشود
مادر به داغِ کودکش گریست اما چه سود
خورشید، سر به دامان ابرِ سیاه برد
ماه از مصیبتِ وطن، رنگِ خود ببُرد
شهر در شیون و در فغان و در خروش
سلبریتی ز ترس عمو سام ٫خموش
ای وای از این سکوتِ مرگ بار بیثمر
ای وای از این نگاهِ فروبستهٔ هنر مند بی هنر
ای وای بر بی غیرتان ‘ زِ بیمِ عمو سام ٫خموش
بر داغِ مِلٌتَی، چشم بست و زبان خموش
ملتی در آتش و خون سوخت و تو ای وطن فروش
خاموش ماندهای، نه صدایی، نه یک خروش
باز این چه آتشیست که از چرخِ کین دمید
باز این چه بلایی است' زعمو سام لعین رسید
باز این چه ناله بود که از میناب برکشید
کز داغِ نوگلانِ وطن، آسمان تپید
باز این چه ستم بود که بر کودکان برفت
وز داغ کودکان ز قلب ها خون چکید
نوگل به دامانِ شرر افتاد و پر گشود
مادر به داغِ کودکش گریست اما چه سود
خورشید، سر به دامان ابرِ سیاه برد
ماه از مصیبتِ وطن، رنگِ خود ببُرد
شهر در شیون و در فغان و در خروش
سلبریتی ز ترس عمو سام ٫خموش
ای وای از این سکوتِ مرگ بار بیثمر
ای وای از این نگاهِ فروبستهٔ هنر مند بی هنر
ای وای بر بی غیرتان ‘ زِ بیمِ عمو سام ٫خموش
بر داغِ مِلٌتَی، چشم بست و زبان خموش
ملتی در آتش و خون سوخت و تو ای وطن فروش
خاموش ماندهای، نه صدایی، نه یک خروش
