گلایه بیماران از عرضه انسولین ۷۰۰ هزار تومانی بدون مشخص بودن وضعیت بیمه پایه | ۳۹ روز تعلل برای به روزرسانی قیمت انسولین

به گزارش شهرآرانیوز؛ ۳۹ روز از آغاز امسال گذشته، اما بیمه‌ها همچنان در به روزرسانی قیمت اقلام دارویی دست به عصا هستند و برای پاسخ جانب احتیاط را دارند و می‌گویند: جلسه قیمت گذاری هنوز تشکیل نشده است. در حالی که این فرایند، روالی سالانه و معمول است و انتظار می‌رفت پیش از آغاز سال تعیین تکلیف می‌شد. همین موضوع پرسش پرتکرار مردم را ایجاد کرده است که چرا هنوز تصمیم گیری انجام نشده است؟

سؤال دیگری که از سوی مردم مطرح می‌شود این است که بیمه‌های پایه هر ماه و پیش از واریز حقوق بیمه شدگان سهم خود را برداشت می‌کنند، در چنین شرایطی چرا برای پوشش بیمه و به روزرسانی فهرست دارو‌ها این قدر تعلل و تأخیر می‌شود؟

انسولین هست، اما بیمه پایه هنوز نیست

روایت مردم برای این چالش و دغدغه را یکی از بیماران دیابتی مطرح می‌کند. کسی که خودش و همسرش هر دو بیمار دیابتی هستند. او می‌گوید: چرا هرچندماه بیمار دیابتی باید نگران انسولین باشد؟ ماجرای انسولین و دغدغه‌های ما مربوط به یک روز نیست. گاهی انسولین نیست. گاهی انسولین هست، اما بیمه پایه هنوز نیست.

این شهروند در ادامه کم و کیف دارو‌های دیابتی و دریافت انسولین را توضیح می‌دهد. به گفته او داروی انسولین داروی خاصی است. با توجه به اهمیت آن و اینکه سر از بازار سیاه درنیاورد، دکتر داروی بیمار را بر اساس نوع و شدت بیماری با سهمیه‌ای مشخص تجویز می‌کند. با این شرایط بیماری که در فروردین سهمیه‌ای برای او مشخص شده است باید آن را دریافت کند.

انسولین ۷۰۰ هزار تومان!

او در ادامه بیان می‌کند: هفته قبل برای دریافت انسولین لانتوس به داروخانه مراجعه کردم، اما در نهایت تعجب مسئول داروخانه گفت باید ۷۰۰ هزارتومان پرداختم کنم.

این شهروند در ادامه بیان می‌کند: ۷۰۰ هزارتومان برای یک قلم داروی انسولین بسیار زیاد است. از مسئول داروخانه سؤال کردم چرا ۷۰۰ هزار تومان؟ جواب داد که هنوز بیمه‌های پایه مثل تأمین اجتماعی، سلامت و... قیمت‌ها را به روزرسانی نکرده‌اند. با این شرایط باید با نرخ آزاد خریداری کنید.

آزادفروشی، لطف همراه با تخلف

یک بیمار دیابتی دیگر نیز مشکل قیمت انسولین و نامشخص بودن وضعیت پوشش بیمه‌ها پایه دارد. او می‌گوید: نیاز بیمار دیابتی به دارو مثل سایر بیماری‌ها که مقطعی به دارو نیاز داشته باشند نیست. وقتی صحبت از داروی انسولین است یعنی یک عمر مصرف دارو. چرا باید من هر قلم داروی انسولین را ۷۰۰ هزار تومان دریافت کنم؟ مسئول داروخانه در پاسخ به گلایه من اینطور گفت که ما نباید انسولین آزاد به بیماران بدهیم، اما وقتی هنوز نرخ‌ها توسط بیمــه‌های پایه برای پوشش بیمه‌ای به روزرسانی نشده چگونه ما دارو را با بیمه محاسبه کنیم.

این شهروند در ادامه می‌افزاید: مسئول داروخانه این را هم گفت که آزادفروشی انسولین به دلیل اینکه جزو دارو‌های خاص است تخلف محسوب می‌شود، اما برای اینکه بتوانیم به بیمار پاسخ گویی کنیم دارو را می‌فروشیم. من کارگر هستم و با ۱۸ میلیون حقوق چرا باید فقط ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان برای خرید انسولین بدهم؟

پیگیری بی نتیجه

بیمار دیگری که همین مشکل را دارد به پیگیری هایش اشاره می‌کند و در این باره می‌گوید: با دانشگاه علوم پزشکی تماس گرفتم و گفتم چرا این به روزرسانی قیمت را انجام نمی‌دهند. اینطور به من جواب دادند که این موضوع کشوری است و باید جلسه بیمه‌ها و وزارت بهداشت برگزار شود. بیشتر از یک ماه گذشته است و این جلسه هنوز برگزار نشده است. بیماران تا چه زمانی معطل بمانند.

او ادامه می‌دهد: انسولین «نوومیکس» به دلیل مشخص نبودن وضعیت بیمه‌های پایه در حال حاضر ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان فروخته می‌شود. من بیمار تا چه زمانی معطل بمانم و دارو را با این نرخ تهیه کنم تا بیمه‌ها از خواب بیدار شوند و تصمیم به تعیین قیمت و به روزرسانی قیمت‌ها بگیرند.

برگزار نشدن جلسه بهانه خوبی نیست

مدیرعامل انجمن دیابت خراسان رضوی در جریان وضعیت انسولین است و صحبتش را اینطور شروع می‌کند: من به عنوان مدیرعامل و کسی که خودش انسولین مصرف می‌کند نمی‌دانم دیگر چگونه باید دغدغه بیماران را پیگیری و پاسخ گویی کنم. هر چند ماه برای داروی انسولین مشکلی رخ می‌دهد و به نظر می ‎رسد اکنون شرایط دیگر از یک وضعیت بحرانی مقطعی خارج شده است.

وحید آذری فر در ادامه بیان می‌کند: خود من نیز مشابه بیماران وقتی خواستم انسولین «لانتوس» را خریداری کنم مسئول داروخانه همین نکاتی را که بیماران اشاره داشتند مطرح کرد. قطعا داروخانه‌ها نباید آزاد بفروشند. این یک واقعیت تلخ یا شاید لطفی تلخ از سوی داروخانه داران است که در شرایط بلاتکلیفی وضعیت بیمه‌های پایه سعی می‌کنند دارو را با وجود تخلف در آزادفروشی به بیماران آزاد ارائه دهند.

او در ادامه بیان می‌کند: اینکه بیمه‌های پایه در به روزرسانی قیمت داروی انسولین اقدام نکرده‌اند یا گفته شود جلسه برای تعیین قیمت برگزار نشده است این موارد از دیدگاه من بهانه است. مصرف انسولین و لحاظ شدن درصد بیمه پایه برای دارو موضوع امروز و دیروز نیست که بیمه گذار و متولیان داروی کشور به یک باره با آن روبه رو شوند و در پی برگزاری جلسه باشند.

چالش توزیع

نکته دیگری که مدیرعامل انجمن دیابت استان مطرح می‌کند درباره نوع توزیع انواع انسولین است. او می‌گوید: چالش دیگر بیماران توزیع انواع انسولین است. موضوعی که از سوء مدیریت ناشی می‌شود. به عنوان مثال یک داروخانه انسولین «لانتوس» دارد. دوبار که بیمار مراجعه می‌کند می‌گوید انسولین «نوومیکس» یا دیگر انسولین‌ها مانند «آبازاگلار» یا «بازالین» دارد. مگر بیمار می‌تواند هر بار یک نوع انسولین مصرف کند؟ نکته دیگر آذری فر نمونه‌های خارجی انسولین است.

او می‌گوید: بیماران اشاره دارند که انسولین خارجی کیفیت بهتری از نمونه داخلی دارد. حرف ما این است که کشوری بااین عظمت و توانایی بالا قطعا توانایی تولید انسولین باکیفیت را دارد و این منوط به آن است که به تولیدکننده بها داده شود تا همان ارز اختصاص داده شده برای واردات انسولین به تولیدکننده برای تحقیق و تولید یک انسولین باکیفیت داده شود. برای من بیمار اینکه داروی ایرانی باکیفیت مصرف کنم باعث افتخار است. چرخ تولید نیز می‌چرخد و بیمار نیز دیگر دغدغه و نگرانی واردات، تحریم و مشکلات ناشی از آن را دارد.

در ادامه حتما بخوانید افزایش چشمگیر بهای خدمات پزشکی | سلامت مردم زیر تیغ تعرفه پزشکی

این چرخه معیوب را بشکنید

آخرین نکته مدیرعامل انجمن دیابت استان از این قرار است: یک بار برای همیشه باید این چرخه معیوب از بین برود. اگر به تولیدکننده داخلی بها داده شود و او انسولین باکیفیت تولید کند این مشکل برطرف می‌شود. دولت به دلیل تحریم هزینه بسیاری برای واردات انسولین می‌دهد از سوی دیگر گاهی تحریم‌ها مانع رسیدن دارو به بیمار می‌شود و ممکن است عوارضی مانند نابینایی، از دست دادن کلیه و دیالیز برای او ایجاد شود.

بی شک دادن یارانه به بیمار دیالیزی هزینه بسیار بیشتری دارد نسبت به بیماری که دارو را به موقع مصرف می‌کند. باید در سطح کلان به این موضوع ویژه رسیدگی شود. دیابت بیماری صعب العلاجی است و فرد بیمار تا پایان عمر با بیماری و مصرف انسولین درگیر است.