خروج آمریکا از شورای حقوق بشر را میتوان در این چارچوب تحلیل کرد که آمریکا نمیخواهد در آینده، در صورت تکرار حملات به مراکزی مانند مدارس، با این استدلال مواجه شود که عضو شورای حقوق بشر بوده و دربرابر چنیناقداماتی مسئولیت داشته است.
آمریکاییها پس از آنکه شورای حقوق بشر و سازمان ملل در قالب بیانیههایی اعلام کردند که در جریان حملات در لامرد و میناب، مرتکب جنایت جنگی شدهاند، از شورای حقوق بشر خارج شدند. این خروج را میتوان در این چارچوب تحلیل کرد که آمریکا نمیخواهد در آینده، در صورت تکرار حملات و هدفقرارگرفتن مراکزی مانند مدارس، با این استدلال مواجه شود که عضو شورای حقوق بشر بوده و دربرابر چنیناقداماتی مسئولیت داشته است.
ازسویدیگر، کشورهای مختلف جهان به عضویت ایران در یکی از کمیتههای راهبردی شورای حقوق بشر رأی دادهاند و معنای این اتفاق آن است که جامعه بینالمللی نسبت به رفتارهای صورتگرفته حساس شده و آمریکا نیز دربرابر اتهامهای مطرحشده درباره اقدامات جنگی خود نمیخواهد مسئولیت آن را بپذیرد. آمریکا هیچگاه خود را پایبند به همه قراردادها و سازوکارهای بینالمللی نمیداند و هرجا احساس کند ارادهاش در حال تحمیلشدن نیست، مسیر خود را تغییر میدهد.
زمانی که آمریکا دید شورای حقوق بشر در موضوعاتی مانند ماجرای میناب، مواضعی علیه اقدامات آمریکا اتخاذ میکند، تصمیم گرفت از این شورا خارج شود. آمریکا در توضیح این تصمیم نیز اعلام کرد که ادبیات و رویکرد این نهاد را نزدیک به روسیه، چین و ایران میداند و حاضر نیست با چنینمجموعهای همکاری کند و درنهایت نیز از این سازوکار خارج شد.
اما مجموعه این تحولات در کنار سایر مسائل باید تحلیل شود. اینکه آمریکا بهشدت علاقهمند است تا آبانماه با ایران بهصورت کجدارومریز رفتار کند، یعنی نزاعهای کوچک وجود داشته باشد، اما جنگهای پرشدت شکل نگیرد و تمرکز اصلی آمریکا بر ایجاد فشارهای فرسایشی قرار دارد. یکی از امیدهای آمریکا این است که دوقطبیهایی در داخل ایران به وجود بیاورد؛ بهاینمعنا که میان مردم و نظام، اختلاف ایجاد شود، گرانی افزایش پیدا کند،
قیمت دلار و طلا بالا برود و درنتیجه سفره مردم کوچکتر شود تا مردم علیه حکومت شورش کنند. در چنینشرایطی، احتمالا اسرائیل و آمریکا همراه با کشورهای عربی وارد اقدام نظامی علیه ایران خواهند شد و کشورهای عربی هزینههای این اقدام را تأمین خواهند کرد؛ اما در طرف مقابل، ایران نیز اقداماتی انجام داده که معادلات منطقه را تحتتأثیر قرار داده است.
یکی از این موارد، تحولات مربوط به انصارا... است. نتیجه این تحولات آن بود که انصارا... با ارتش وابسته به عربستان و امارات وارد جنگ شد و پیروزیهایی را به دست آورد. مسئله تنگههای راهبردی منطقه نیز اهمیت ویژهای دارد. تنگه هرمز ظرفیت عبور حدود ۳۰ میلیون بشکه نفت در روز را دارد و تنگه بابالمندب نیز حدود ۶ تا ۷ میلیون بشکه ظرفیت دارد.
بخش شایانتوجهی از نفت عربستان که از شرق این کشور منتقل میشد، از این مسیر عبور میکرد؛ اما اکنون انصارا... بر این منطقه مسلط شده است، در واقع، آنچه امروز در منطقه جریان دارد، تنها یک درگیری میان چند طرف نیست؛ بلکه مجموعهای از فشارهای اقتصادی، تحولات داخلی، معادلات نظامی و رقابتهای منطقهای در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و هر طرف تلاش میکند با استفاده از ظرفیتهای خود، معادله قدرت را به نفع خود تغییر دهد؛ بنابراین در تحولات اخیر، رویارویی ایران و آمریکا را نباید محدود به اقدامات نظامی کرد، بلکه این تحولات را باید در تمامی حوزههای اقتصاد، انرژی و تجارت دریایی بررسی کرد.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
