به گزارش شهرآرانیوز، در روزهای اخیر همه ما خبر انهدام پهپادهای مشهور و گرانقیمت آمریکایی را بارها و بارها در اقصینقاط کشور شنیدهایم. از MQ-۱ Predator (پرنده بدون سرنشینی که دههها نماد جنگهای نوین پهپادی در جهان بود) تا MQ-۹ Reaper (ستون فقرات ناوگان پهپادی ارتش آمریکا در حال حاضر).
در این فهرست بلندبالا نسخههای میلیون دلاری دیگری همچون پهپادهای اوربیتر، لوکاس، RQ-۱۷۰ و RQ-۴ Globalhawk نیز ردیف شدهاند تا در نهایت، پدافند ایران بتواند فقط در همین ۱۴ روز اخیر، بیش از ۲ میلیارد دلار خسارت برای سنتکام فاکتور کند. حالا فقط یک سوال مهم مطرح است: چرا کودککشها هنوز اصرار به اجرای ماموریتهای پهپادی در ایران دارند در حالی که میدانند پرندگانشان اسیر آتش پدافند ایران میشوند؟
همین اول کار باید بدانید که ماجرای سرنگونی پیاپی پهپادهای آمریکایی در ایران، یکسری حوادث هوایی پراکنده نیست. در واقع این یک جنگ فرسایشی است که در نبرد هوایی ادامه دارد و به خصوص ادامه یافتن آن میتواند حامل پیامهای بسیارمهمی باشد.
اولین پیام سقوط متوالی پهپادهای آمریکایی (به خصوص مدرنترین نسخهها همچون پهپادهای ریپر) این است که پدافند ایران برخلاف ادعای پرتکرار رئیسجمهور تروریست آمریکا همچنان با قدرت در حال دفاع از حریم هوایی ایران است. ازاینرو انهدام هواگردهای آمریکایی در آسمان ایران بیش از هر زمان دیگر، پروپاگاندای ایالات متحده را نقش بر آب کرده و در عمل، رسوایی تبلیغاتی گستردهای برای کمپین نظامی علیه ایران رقم زده است.
البته واقعیتهای دیگری هم در پس پرده این تحولات وجود دارد. عصر روز یکشنبه، ۲۹ شهریور، خبر سقوط یک فروند پهپاد آمریکایی از نوع اوربیتر چهار در رسانههای داخلی و خارجی منتشر شد، اما خیلی زود، کاشف به عمل آمد که پرنده ساقط شده، در واقع یک فروند موشک فریب آمریکایی از نوع ADM-۱۶۰ B بوده است؛ موشکی به طول حدودا سه متر، وزن ۱۳۰ کیلوگرم و مجهز به سرجنگی اخلالگر که اگرچه کاربری خاص در جنگهای الکترونیک دارد، اما در کاربری عام، برای ایجاد اشباع پدافندی، درگیرکردن سامانههای دفاع هوایی و شناسایی لانچرهای دفاع موشکی استفاده میشود.
حالا وضعیت روشنتر میشود؛ این عملیاتهای هوایی به اصطلاح نظامی نوعی قلقگیری محسوب میشوند؛ دشمن در حال ارزیابی ماست.
در آموزههای نظامی تکمیل بانک اهداف یا Target Bank Completion به تاکتیک عملیاتی گفته میشود که در جریان آن، یک طرف درگیری تلاش میکند به هر قیمت ممکن به شناخت کاملی نسبت به زیرساختهای طرف مقابل دست پیدا کند.
این همان الگویی است که ارتش ایالات متحده در حال اجرای آن است؛ تهیه یک بانک اهداف جدید که خوراک اطلاعاتی برای سلسله مراتبی از عملیاتهای نظامی را در آینده تامین میکند. این بانک هدف هم از ۲ طریق ایجاد میشود؛ اولا تصاویر زنده و لحظهای (Real-time Intelligence) و ثانیا اطلاعات جغرافیایی (Geographic information) از زیرساختهای قابل انهدام.
در جریان عملیاتهای TBC اجرای سه مرحله ضرورت دارد؛ شناسایی تغییرات در موقعیت دفاعی و تدارکاتی، تثبیت مختصات برای عملیاتهای ضربتی و تبدیل دادههای بصری به مختصات دقیق برای تسلیحات پیشران. مجریان اصلی این عملیات نیز پهپادها هستند، زیرا با وجود ریسک انهدام بالا، برخلاف ماهوارهها این قابلیت را دارند که با تعامل نزدیک و پایش مداوم و بیوقفه، اهداف متحرک حیاتی را لحظه به لحظه دنبال کنند.
مخلص کلام اینکه پهپادهای آمریکایی اگرچه روزبهروز به آتش پدافند کشورمان زمین گیر میشوند، اما یکی پس از دیگری در حال تکمیل بانک اهداف و گردآوری اطلاعاتی هستند که سنتکام در آینده از آنها استفاده خواهد کرد.
این اطلاعات که به قیمت میلیاردها دلار خسارت به دست میآیند، قرار است خطای عملیاتهای تهاجمی آمریکا را کم و کمتر کنند تا اولین حمله در جنگ آتی، تا حد امکان خسارت بارتر و سنگینتر باشد. البته که روشن است قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا برنامههای ویژهای برای این میدان دارد، اما در هر حال این همان نقطه سرنوشتساز است؛ یک جنگ اطلاعاتی پنهان که در آن قهرمانان شیردل پدافند کشورمان، پنجه در پنجه تروریستهای سنتکام دارند.