هدیه آموزگار پس از مرگ

معصومه فرمانی‌کیا
دبیرشهرآرامحله منطقه 4

هیچ‌کس حق ندارند به مهندس یا دکتر نشدن شما خرده بگیرد. این جمله‌ای بود که معلم مدرسه کوچک روستای شهید شوشتری در کلاس می‌چرخید و به بچه‌ها می‌گفت. 
مهم‌تر از مهندس و دکتر بودن، انسان خوبی برای جامعه بودن است. اگر می‌خواهید پاداش خوب درس خواندنتان را بدهید، انسان باشید و انسان بسازید. آدم‌های زیادی هستند که شما باید بسازیدشان.
 بچه‌های روستا همیشه آبروی آنجا را خریده بودند. آن‌ها همراه همه روزهای سخت و شیرین مدرسه‌شان بودند، مدرسه‌ای که نه دیواری داشت و نه در و پیکری.
مدرسه‌ای با زمستان‌های سرد و دست‌های یخ زده، اما معلم یاور خوبی بود و می‌گفت تا چشم به هم بزنیم بزرگ می‌شویم و یادمان می‌رود. باور کنید خیلی زود همه‌چیز یادمان می‌رود. انگار همین دیروز بود، بچه‌ها تا چشم برهم زدند همه‌چیز تغییر کرد.
 بچه‌های روستای شهید شوشتری تبادکان شاید پدر و مادر پول‌داری نداشته باشند یا از خیلی امکانات شهری بی‌بهره باشند، اما خدای آن طرف شهری‌ها، خدای این‌ها هم هست. برای همین مدیران آموزشی و خیران ما تلاششان را برای تربیت مؤثر و شایسته نسل آینده دارند و از آن‌ها غافل نیستند.

بهره‌برداری از دبیرستان 4کلاسه
در روزهای منتهی به سال تحصیلی جدید، دبیرستان دخترانه زنده‌یاد غلامرضا تمیزی منطقه تبادکان به بهره‌برداری رسید؛ این پروژه دارای 4کلاس درس است و برای احداث آن مجموعا 6میلیارد ریال هزینه شده است که 50درصد آن را خیر تأمین کرده و مابقی از محل اعتبارات اداره کل نوسازی مدارس خراسان‌رضوی تأمین و پرداخت شده است.

یادبود پدر
دکتر محمود تمیزی به نمایندگی از خانواده نیک‌اندیش تمیزی، بانی خیر این پروژه، با بیان خاطراتی از مرحوم پدرشان، زنده یاد غلامرضا تمیزی که از جمله فرهنگیان بودند گفت: تأکیدی که پدرمان داشت سفارش به انسان‌سازی بود و در این راستا، خدمات آموزشی و پرورشی زیادی انجام داد و ما تصمیم گرفتیم به‌یادبودش، بنایی را احداث و تقدیم دانش‌آموزان عزیز کنیم. امروز بعد از اتمام پروژه، حس‌وحال خوبی دارم. خداوند بزرگ را شاکرم که من و خانواده‌ام را در این راه در مسیر خدمت‌رسانی به دانش‌آموزان این منطقه قرار داده است.

  تأسیس مجمع خیران مدرسه‌ساز در سال77
غلامعلی رأفتی، رئیس مجمع خیران مدرسه‌ساز استان در این مراسم با اشاره به تأسیس مجمع خیران در سال77  گفت: این مجموعه به‌عنوان اولین مجمع کشور ایجاد شد و بعد از آن بود که جامعه خیران مدرسه‌ساز کشور شکل گرفت.
وی یادآور شد: در استان حدود 4هزار نفر اعم از افراد حقیقی و حقوقی خیر مدرسه‌ساز ثبت شده داریم.

اضافه شدن سالانه 9هزار دانش‌آموز
رنجبر، مدیر عامل مجمع خیران مدرسه‌ساز استان، با اشاره به اینکه روستای شهید شوشتری در حریم منطقه4 شهری واقع شده گفت: منطقه تبادکان به واسطه مهاجرت خانواده‌ها یکی از پرجمعیت‌ترین نقاط آموزش و پرورش محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که در سال تحصیلی جدید 9هزار نفر به آمار دانش‌آموزان اضافه شده‌اند و آمار افراد مشغول به تحصیل به 140هزار نفر می‌رسد.
 وی با اشاره به 1204کلاس افتتاح شده در مهر امسال در استان یادآور شد: از پروژه‌های افتتاحی مهرماه امسال 602کلاس در قالب 169پروژه است که به‌صورت مردمی‌مشارکتی احداث شده است.
 رنجبر تشریح کرد: از سال77 تاکنون اقدامات زیادی برای توسعه فضای آموزشی و پرورشی انجام شده است به‌صورتی که حدود 5هزار مدرسه در استان به‌صورت مردمی و به همت خیران مدرسه‌ساز احداث شده است. روند ساخت مدارس به این صورت است که خیران  برای احداث مدارس اعلام آمادگی می‌کنند و مناطقی که به فضای آموزشی نیاز دارد به آن‌ها معرفی می‌شود و بعد تصمیم می‌گیرند که در کدام نقطه، چه پروژه‌ای را به ثمر برسانند.

تعهد برای 200مدرسه
در این مراسم محمد صادق قاری، معاون مشارکت‌های مردمی اداره کل نوسازی مدارس استان، توضیح داد: از سال77 تاکنون، 21جشنواره در استان برگزار شده که در جشنواره بیست‌ویکم که ابتدای امسال برگزار شد 170تفاهم‌نامه منعقد شد و خیران 200مدرسه را با مبلغی حدود 110میلیارد تومان تعهد کردند که حدود 50درصد آن تاکنون محقق شده است.

ساخت 105مدرسه در 5سال
سعیدی، رئیس آموزش‌وپرورش تبادکان نیز در این مراسم با اشاره به مشکلات منطقه آموزشی تبادکان گفت: در این منطقه سالانه حدود 9هزار دانش‌آموز اضافه می‌شود که به‌طور میانگین هرسال نیاز به ساخت 300کلاس درس جدید است.
وی ادامه داد: در 5سال گذشته حدود 105مدرسه با 850کلاس در این منطقه احداث شده است.

به آینده شما ایمان داریم
لذت عجیبی دارد وقتی بچه‌ها در مدرسه تازه تأسیس شده، یار دبستانی را خواندند و ذوق‌زده از این بودند که می‌توانند آینده روشنی برای خود رقم بزنند.
معلم دوباره تأکید کرد: من به آینده همه شما ایمان دارم.
20سال دیگر یا کمی این‌ طرف و آن طرف‌تر که بچه‌ها پشت میز مسئولیت یا شاید اصلا سرمیز غذاخوری با خانواده‌شان نشسته باشند، حتما مدرسه و کلاسشان یادشان می‌آید و دلشان برای مدرسه کوچکشان تنگ می‌شود.