زغال

مشهد در دهه‌های پیش از این، چندین و چند «کاروان‌سرای زغالی» داشته که کارگر‌های حجره‌هایش، از صبح تا شب، کیسه‌های بزرگ زغال را جابه‌جا می‌کرده‌اند و سر و صورتشان، همیشه خدا، سیاه بوده است.

روایتی امروزی از یک پیشه قدیمی که تنها کورسویی از چراغش، روشن است.

تولید زغال از گذشته در کوره‌های سنتی صورت می‌گرفت و تولید کننده با سوزاندن چوب درختان طی مراحل خاص زغال مصرفی جامعه را تولید کرده و وارد بازار می‌کرد. در روش سنتی چوب را در داخل کوره‌ای در بسته قرار می‌دهند و سپس آتش می‌زنند و پس از تبدیل شدن چوب‌ها به زغال، زغال‌ها جمع‌آوری شده و مصرف می‌شوند.