آزاده چشمه سنگی
آخرین مطالب آزاده چشمه سنگی
به بهانه یک ظرف حلوای ساده
تا امروز، هرچه احساس ناکافی بودن بود، از تغذیه بچهها و بازی با موبایل و تماشای کارتون میگرفتیم. حالا باید فکر کنیم چطور میشود دست گذاشت روی چشم و گوش بچهها تا نبینند، نشنوند و توی عالم بچگی خودشان، تحلیل نکنند این همه اخبار دلهره آور را.
هرکس امامرضای خودش را دارد
صبح با چشمهای نیمه باز برخلاف توصیه پزشکان، صفحه گوشی را باز میکنم و انگار که با خودم لج کرده باشم، یک راست میروم سراغ سرخط خبرها.
جای خالی یک کتیبه سبز
توی کاربرگ آخر هفته دخترک، زیر قسمت «فضائل اخلاقی» نوشته است: «امام حسین (ع) در کجا دفن شدهاند؟ کربلا.» میخواهند این آخر هفته را اختصاص بدهند به حسین شناسی برای دختربچههای پنجساله.
قسم به تسبیح مادرم
از اولین خط پررنگِ بیبیچک تا لحظه شنیدن گریه نوزاد؛ هر قدم از مسیر مادر شدن، او را بیش از همیشه به مادرش پیوند زد؛ پیوندی که نه زمان میشناسد و نه بلوغ و بزرگسالی.
زنی با تمام نقشهایش
از وقتی برگشتهام، آن یک جفت چشم خسته، اما قدرتمند توی گوشتفروشی را نمیتوانم از ذهنم پاک کنم. او هم یکی بود مثل پرشمار زنهایی که به قول امروزیها، انرژی زنانهاش پشت نقاب مسئولیتهای جورواجور اقتصادی و اجتماعی، پنهان شده بود.
پسری متولد «دارالحجه»
به شب نرسیده، دست خواهر بزرگترش را میگیریم میرویم حرم. انگار همین چند روز پیش بود بعد از آماده شدن جواب آزمایش، رفته بودم نشسته بودم روبهروی ایوان طلا و همه چیز را سپرده بودم دست خودش.
آرزو کن دخترم
آنچه در افکارم میگذشت یک طومار بلند از نشدنها و نرسیدنها بود و انگار سقف کوتاه آرزوهایمان هیچ راهی به کهکشانها نداشت. در یک ناامیدی غریب کلافه کننده به سر میبردم.
کاش سرما، بدون سرماخوردگی باشد!
فارغ از رنج بیماری و روند طولانی درمان، دیگر توی سبد خرید ماهیانه خانه، بیش از این جایی برای هزینههای پزشکی نیست. بیمههای لاغری که داریم، حریف ویزیت پزشک و داروهای داروخانه نمیشوند.
یک شیشه عطر قرمز
مناسبتها را جمع میشویم. میگوییم، میخندیم، اما هیچ کس نمیداند این مابین، خیلیها برای ابراز عشق و قدردانی از مقام پدر و مادر، چه چیزهایی را برای آن ماه از لیست خریدشان خط زدهاند.
یک پیمانه برنج، کمتر
من از همین فکرکردن به وعدههای هرروزه نهار و شام خستهام. از شمردن وعدههای چرخ کرده و خورشتی. از مراعات ذائقه همسر و بچهام. از اضطراب تهکشیدن رب و روغن و برنج. من شبیه به خیلی زنهای دیگرم.
همه چیز روبه راه است دخترم!
کاری به قیمت روز ماشینها ندارم. نمیدانم خانهها در هر نقطه شهر به متری چندمیلیون رسیده است. من فقط دارم تقلا میکنم روزها را جوری به شب برسانیم که آب توی دل دخترم تکان نخورد.
آ مثل آلودگی
دلتنگی دخترم را کلافه کرده. برای چندمین بار میپرسد: «پس کی دوباره برمیگردم پیشدبستانی؟» میگویم: «هروقت بارون بباره.» و او باز هم دعا میکند باران ببارد.
کتابخوانی از گذر بابالجواد (ع)
من یک تصویر پررنگ از کودکیام دارم که خاص چهارشنبههای زیارتی بود. مادر، دستم را میگرفت، یک روسری گلدار قرمز میکشید سرم، یک چادر سفید کشدار باشکوفههای ریز صورتی میگذاشت روی روسری و راه میافتادیم سمت ایستگاه اتوبوس بولوار قرنی.
پاییز از پشت پنجرههای غبارگرفته
فکر میکنم به تیتر خبرگزاری. ای کاش همین روزها با همان تیتر درشت نارنجی نوشته باشد «مشهد در انتظار موج تازهای از بارانهای پاییزی» و بعد زیرش هشدار داده باشند که احتمال وقوع سیلاب و آبگرفتگی معابر وجود دارد.
به وقت روضههای فاطمیه| کاچیهای بی بی که از یاد نمیرود
به یاد میآورم آن روضههای صبحگاهی خانه مادربزرگم را، مادرم و عمهها قبل از آمدن همسایهها، درست کمی پس از روشنایی هوا، میرسیدند خانه مادربزرگ.
تو منو بیدار کردی!
به افکار قبل از خواب پسرک فکر میکنم. به جهان بینیاش که لابد عوض شده. به ترسناک بودن جهان رسانهای که آدمها را به یک باره از یک دانشآموز ساده دبستانی به یک چهره آشنا در فضای مجازی تبدیل میکند.
کاغذ، قندان و یک مشت راز مگو
مشاور از ابتدای روز، مادرهای بسیاری را دیده که آمدهاند نشستهاند روی این صندلی و حالا بهتر از هر کس دیگری میداند مادربودن در دنیای پیچیده امروز، تا چه اندازه میتواند دشوار باشد.
دعایی که اجابت شد
احساس میکنم ته تمام کوچههای جهان، بنبست است. هیچ راه گریزی نیست. غم، احاطهمان کرده. دعای مادر، اجابت شده. توی سکوت شب، تابوت از میانه کوچه خاکی میگذرد و پشت سر، خانه خالی است.
کاش ویروسها، راه خانهمان را گم کرده بودند
توی همین دو سه هفته اول، ویروسها یکی یکی بیدعوت راهشان را به خانه خانوادههای بچهدار باز کردهاند. دخترِ خانه هم بیمعطلی، دست اولین ویروس ناشناس توی کلاس را گرفته و بیخبر با هم رفتهاند توی اتاق و مشغول بازی شدهاند.
۱ بعدی
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.