خطر بیخ گوش بزرگان

آرسنال، منچستریونایتد، منچسترسیتی، لیورپول، چلسی و تاتنهام، شش تیمی هستند که در سه فصل اخیر لیگ برتر، جایگاه‌های یک تا شش لیگ برتر را از آن خود کرده‌اند. اما این اتفاق تازه‌ای نیست. در طی یک دهه اخیر و از زمان ظهور منچسترسیتی به‌عنوان قدرت تازه جزیره، این شش تیم فاصله‌شان را از بقیه بیشتر کرده و از مجموع 60 جایگاه یک تا شش لیگ برتر در طی یک دهه اخیر، 54 جایگاه به این شش تیم رسیده است. این مسئله چنان بوده است که در یک دهه اخیر بعد از واژگانی همچون کورس دواسبه قهرمانی و بیگ‌فور (چهار غول)، به واژه تاپ‌سیکس (شش تیم برتر) Top6 رسیده‌ایم. اما آیا تیم‌های تاپ‌سیکس در خطر ازدست‌دادن این جایگاه هستند یا فاصله‌شان همچنان با تیم‌های پایین‌دست خود بیشتر و بیشتر می‌شود؟ پاسخ به این سوال آسان نیست. نگاهی به شرایط تیم‌ها، می‌تواند دیدی بهتر و بازتر را برا‌یمان ارائه کند. اگر نگاهی به وضعیت هفته‌های پایانی فصل قبل لیگ برتر داشته باشیم، سخت است تصور اینکه لیورپول و منچسترسیتی را در فصل بعد، در جایگاه اول و دوم نبینیم. طبیعتاً انتظار این است که بار دیگر رقابتی سخت را برای قهرمانی میان این دو شاهد باشیم، اما اوضاع دیگر تیم‌ها خیلی ثابت نبوده و نیست. در پنج هفته پایانی فصل قبل لیگ برتر، تاتنهام، آرسنال، منچستریونایتد و چلسی روی‌هم‌رفته فقط 3 برد کسب کرده‌اند! هفت تساوی و 10 شکست در مجموع دستاورد این 4 قدرت جزیره در 5 هفته پایانی بود. شاید اگر تیم‌های دیگر کمی زودتر دست به‌کار شده بودند، می‌توانستند جایگاه یکی از این چهار تیم را بگیرند.

چه تیم‌هایی بالادستی‌ها را تهدید می‌کنند؟
می‌توان از دو تا سه تیم نام برد: ولورهمپتون، لسترسیتی و اورتون و شاید حتی وستهم یونایتد. ولورهمپتون فصل قبل در اولین سال حضورش در لیگ برتر بعد از چمپیونشیپ، به رده هفتم رسید! فصل قبل وولوز تیمی بود که در مقابل پنج تیم از تاپ‌سیکس، به پیروزی رسید. شاید اگر یاران نونو راه برد مقابل تیم‌های ضعیف‌تر را بلد بودند (دو برد از کل سه برد هادرزفیلد در لیگ برتر در فصل گذشته مقابل وولورهمپتون رقم خورد!) و بازیکنان جانشین بهتری روی نیمکت حضور داشتند تا جای یازده نفر اصلی را پر کنند، اوضاع برای وولوز بهتر هم می شد. حالا در فصلی که وولورهمپتون باید در لیگ اروپا هم به میدان برود، لزوم تقویت تیم برای داشتن ترکیبی بزرگ‌تر و باکیفیت‌تر، بیشتر احساس می‌شود. لسترسیتی با راجرز در پایان فصل قبل نشان داد که روزهای روشنی در انتظارش است. سرمربی سابق لیورپول توانست از بازیکنان در دسترس خود بازی بهتری بگیرد و حالا روباه‌ها که سابقه قهرمانی در لیگ برتر را هم دارند، دارای ترکیب متناسب و متوازنی در سه خط زمین هستند. اورتون هم با مارکو سیلوا در فصل قبل رگه‌هایی از امید را بروز داد. آن‌ها توانستند آمار ضعیف‌شان در فصول گذشته مقابل تاپ‌سیکس را بهبود ببخشند و به بردهای درخشانی مقابل اورتون، آرسنال و منچستریونایتد برسند. تیم در حال تقویت خود است و می‌‌تواند فصل آینده تهدیدی برای رقبا باشد. همان‌طور که وستهم نیز تحت نظر پیگرینی، در فصل قبل فوتبال بهتری را به نمایش گذاشت و اکنون بازیکنان جوان و خوش‌آتیه‌ای همچون عیس دیوپ و دیکلان رایس را در ترکیب خود دارد، که نگاه‌داشتن آنان برای فصل بعد، به موفقیت تیم کمک می‌کند.