گولسیانی در سپاهان؛ پرسپولیس حریفان را مسلح می‌کند قلعه‌نویی: ۸ ماه پیش گفتم به تورنمنت کافا نیاییم نتیجه و ویدئو خلاصه بازی ایران و افغانستان در تورنمنت کافا (۷ شهریور ۱۴۰۴) | پیروزی بی‌دردسر شاگردان قلعه‌نویی ساپینتو و چالش غیبت ۱۰ ملی پوش استقلال آشورماتوف در آستانه بازگشت به ترکیب استقلال مدیر رسانه‌ای تیم امید ایران بدون یک روز سابقه رسانه‌ای! گوئهی، کلید قهرمانی لیورپول مهاجم استقلال به تیم ملی دعوت شد + عکس لیموچی دویدن را شروع کرد وینسنت ابوبکر در راه پرسپولیس؟ طارمی و جهانبخش به تیم ملی اضافه شدند ستاره لایپزیش در راه لندن ماشاریپوف: ۲ هفته دیگر برمی گردم! سهمیه قهرمانی جهان در دستان پرتابگر ایران انکونکو، خرید جدید میلان آموریم: فکر می‌کنم یک چیزی باید تغییر کند! تاریخ و ساعت بازی تیم‌های ملی فوتبال ایران و افغانستان | جدال همسایه‌ها در افتتاحیه کافا محرومیت سنگین برای جانشین تیلور قلعه نویی: افغانستان تیم بابرنامه‌ای است چشم امید چشمی به کافا| باید از این فرصت استفاده کنیم
سرخط خبرها

وداع تلخ مردی که تلخ بود!

  • کد خبر: ۱۳۹۱۰۶
  • ۱۹ آذر ۱۴۰۱ - ۱۸:۱۵
وداع تلخ مردی که تلخ بود!
بهترین داور فوتبال ایران که البته با ناملایمتی‌هایی هم در فدراسیون فوتبال روبه رو بود، در آخرین جام جهانی دوران حرفه‌ای اش، یکی از نامزد‌های اصلی سوت زدن بازی فینال بود، اما در یک لحظه همه چیز عوض شد و چرخ گردون بر مراد فغانی نچرخید.

علیرضا فغانی بدون شک بزرگ‌ترین نامی است که جامعه داوری ما در تاریخ خودش دیده است؛ نامی که همیشه چند درجه بالاتر از فوتبال ایران بود و همین باعث شد که هیچ وقت ستاره‌های فوتبال ایران را جدی نگیرد.

ستاره داوری کشورمان هرقدر نزد فیفا محبوب بود، در داخل کشور چهره‌ای دوست داشتنی نبود. بسیاری از هواداران فوتبال در ایران به خاطر اخلاق خاص و منحصربه فردش، چشم دیدن او را نداشتند و معتقد بودند فغانی با تکبر سوت می‌زند؛ البته شاید دلیل اصلی بالا رفتن فغانی، همین خودرأیی و البته مدیریتش در زمین بود که اگر چیزی خلاف این بود، هیچ گاه سوت فینال المپیک، سوت فینال جام ملت‌های آسیا، رده بندی جام جهانی، فینال جام کنفدراسیون‌ها و... را در دستان او نمی‌دیدیم.

بهترین داور فوتبال ایران که البته با ناملایمتی‌هایی هم در فدراسیون فوتبال روبه رو بود، در آخرین جام جهانی دوران حرفه‌ای اش، یکی از نامزد‌های اصلی سوت زدن بازی فینال بود، اما در یک لحظه همه چیز عوض شد و چرخ گردون بر مراد فغانی نچرخید.

همه چیز از دقیقه۹۰ بازی دو تیم پرتغال و اروگوئه در مرحله گروهی و آن لحظه نحس شروع شد؛ جایی که فغانی چند لحظه‌ای فغانی نبود!

توپی که به دستان خیمنز خورد، با قوانین جدید داوری، خطا نبود و داور بین المللی کشورمان هم به درستی بازی را ادامه داد، اما اتاق وار عزمش را جزم کرده بود تا بلیت برگشت فغانی را قطعی کند.

مخالفت‌های تیم داوری داخل زمین فایده‌ای نداشت و کمک داوران ویدیوئی، با اصرار فراوان، داور را مجاب به گرفتن پنالتی کردند؛ توپی که تبدیل به گل شد و پایه‌های اصلی حذف اروگوئه را بنا کرد.

فغانی اگر با فرمول داوری اش در ایران عمل می‌کرد و هیچ حرفی را بالاتر از حرف خودش نمی‌دانست، بدون شک الان گزینه اصلی سوت زدن فینال جام جهانی بود، اما یک لحظه نداشتن تمرکز یا هرچیز دیگری باعث شد تا این داور پرافتخار، چمدان هایش را به قصد ترک قطر ببندد. فغانی باید دقیقه ۹۰ آن مسابقه کذایی، فغانی می‌بود تا آخرین جام جهانی دوران داوری اش، پایان باشکوهی داشته باشد؛ اتفاقی که نیفتاد تا حسرت او و یک ملت، بیشتر از قبل شود.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->