به گزارش شهرآرانیوز، هشت سال جنگ تحمیلی تنها به رویارویی مستقیم رزمندگان با دشمن در میدان نبرد محدود نمیشد در پشت و حتی گاهی در پیشانی خطوط عملیاتی، مجموعهای از فعالیتهای عمرانی و مهندسی جریان داشت که امکان جابهجایی نیرو و تجهیزات، استقرار رزمندگان و استمرار عملیاتها را فراهم میکرد. ساخت سنگر و خاکریز، احداث جادههای عملیاتی، بیمارستانهای صحرایی، جانپناه و پلهای شناور بخشی از این فعالیتها بود اقداماتی که در بسیاری از مواقع باید در شرایط سخت و در فاصلهای نزدیک از خطوط درگیری انجام میشد و نقش مهمی در پشتیبانی از عملیاتهای نظامی داشت.
شریعت احمدی، از اعضای جهاد سازندگی و فعال حوزه مهندسی رزمی در دوران دفاع مقدس، در گفتوگو با خبرنگار شهرآرانیوز، با اشاره به همین بخش کمتر دیدهشده از جنگ اظهار کرد: نیروهای جهاد سازندگی در طول هشت سال دفاع مقدس در کنار ارتش و سپاه حضور داشتند و بخش مهمی از ماموریت آنها به فعالیتهای مهندسی و عمرانی در مناطق عملیاتی اختصاص داشت.
وی افزود: در مناطق جنگی جنوب و غرب کشور، استفاده از ظرفیتهای طبیعی و عوارض زمین اهمیت زیادی داشت. کوهستانها، شیارها، ارتفاعات و رودخانهها باید در طراحی و اجرای عملیات مورد توجه قرار میگرفتند و نیروهای مهندسی تلاش میکردند شرایطی ایجاد کنند که عملیات نظامی با سهولت و امنیت بیشتری انجام شود.
احمدی ادامه داد: یکی از وظایف نیروهای جهاد، احداث سنگر و خاکریز بود. در بسیاری از عملیاتها نیروهای جهاد باید پیش از استقرار نیروهای نظامی در منطقه حاضر میشدند و سنگرها و جانپناههای مورد نیاز را آماده میکردند تا رزمندگان بتوانند در شرایط مناسبتری در خطوط عملیاتی مستقر شوند.
این فعال حوزه مهندسی رزمی دفاع مقدس با اشاره به دیگر اقدامات عمرانی جهاد سازندگی گفت: احداث بیمارستانهای صحرایی، جادههای عملیاتی و مسیرهای دسترسی نیز از جمله فعالیتهایی بود که در مناطق جنگی انجام میشد. این اقدامات بخش جداییناپذیر پشتیبانی از عملیاتها بود و بدون آنها جابهجایی نیرو و امکانات و ارائه خدمات به مجروحان با دشواری زیادی مواجه میشد.
وی با اشاره به پروژههای بزرگ مهندسی در دوران دفاع مقدس اظهار کرد: در کنار اقدامات روزمره و ضروری مانند ساخت سنگر و خاکریز، پروژههای بزرگی نیز اجرا شد که نمونه آن پلهای شناور بود. در عملیات خیبر پل شناوری به طول حدود ۱۳ کیلومتر روی هورالعظیم احداث شد که در روند عملیات نقش داشت.
احمدی یکی دیگر از پروژههای شاخص مهندسی دوران دفاع مقدس را پل بعثت عنوان کرد و گفت: پس از عملیات والفجر ۸، برای تسهیل رفتوآمد نیروها و امکانات به منطقه فاو، پل بعثت روی رودخانه اروند احداث شد. این پل حدود ۹۰۰ متر طول داشت و امکان ارتباط و جابهجایی میان دو سوی رودخانه را فراهم میکرد.
وی افزود: عبور و مرور از عرض اروند با قایق، بهویژه برای انتقال حجم زیادی از نیرو و تجهیزات، کار آسانی نبود و احداث پل بعثت این مشکل را تا حد زیادی برطرف کرد. این پروژه توسط نیروهای جهاد سازندگی خراسان و به مسئولیت مهندس بنیهاشمی اجرا شد و از پروژههای مهم مهندسی رزمی دفاع مقدس به شمار میرود.
احمدی با بیان اینکه فعالیتهای مهندسی در جنگ، گاهی در شرایط بسیار نزدیک به خطوط درگیری انجام میشد، گفت: نیروهای جهاد سازندگی صرفاً در پشت جبهه فعالیت نمیکردند و در بسیاری از مواقع برای احداث خاکریز، سنگر یا مسیرهای مورد نیاز، باید به نقاط نزدیک به خط مقدم میرفتند. به همین دلیل، فعالیتهای مهندسی رزمی نیز بخشی از حضور مستقیم در عرصه دفاع بود.
وی همچنین نقش مردم در پشتیبانی از فعالیتهای جهاد سازندگی را مهم دانست و اظهار کرد: در دوران دفاع مقدس، مردم شهرها و روستاها در تأمین نیازهای جبههها مشارکت داشتند و بسیاری از امکانات از طریق همین کمکهای مردمی تأمین میشد.
احمدی افزود: ستاد پشتیبانی جنگ جهاد سازندگی نیز چند روز پس از آغاز حمله عراق تشکیل شد و در طول سالهای جنگ، با اتکا به کمکهای مردم فعالیت کرد. کمکهای مردمی جمعآوری و در مجموعهها و کارخانههای مختلف به امکانات مورد نیاز جبهه تبدیل میشد و سپس در اختیار مناطق عملیاتی قرار میگرفت.
وی با اشاره به تجربه آن دوران خاطرنشان کرد: تجربه دفاع مقدس نشان داد که جنگ تنها با حضور نیروهای مسلح در میدان نبرد پیش نمیرود و بخش مهمی از آن به توان مهندسی، پشتیبانی، ساختوساز و همراهی مردم وابسته است.
احمدی در پایان با اشاره به افزایش توان علمی و فنی کشور نسبت به سالهای دفاع مقدس گفت: امروز توانمندیهای علمی، فناوری و تخصصی کشور افزایش پیدا کرده و سطح تحصیلات و تخصص نیروهای جوان نیز بیشتر شده است. این ظرفیتها میتواند در شرایط مختلف برای پشتیبانی از کشور مورد استفاده قرار گیرد.