واکنش عجیب ترامپ به ریزش بازار سهام آمریکا وزیر مسکن: ۵۰۰۰ نقطه حادثه خیز تصادفات در کشور شناسایی شده است+ویدئو حمله موشکی جنبش انصارالله یمن به سرزمین‌های اشغالی (۱۴ فروردین ۱۴۰۴) پزشکیان در گفتگو با بن‌سلمان: با هیچ کشوری سر جنگ نداریم تقابل شدید کانادا با جنگ تعرفه‌ای آمریکا اعتراض صهیونیست‌ها به حمایت شهردار لندن از مردم غزه ۱۰۰ شهید و زخمی در حمله هوایی رژیم صهیونیستی به مدرسه‌ای در غزه+ویدئو اطلاعیه قوه قضائیه درباره علت درگذشت حجت‌ الاسلام‌ نیری واکنش رؤسای جمهور کشورهای جهان به جنگ تعرفه‌های ترامپ شمار شهدای غزه به ۵۰ هزار و ۵۲۳ تن رسید (۱۴ فروردین ۱۴۰۴) وزیر خارجه رژیم صهیونیستی: مسیر دیپلماتیک برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای را رد نمی‌کنیم ایران حمله رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌های غیرنظامی و دفاعی سوریه را محکوم کرد روسیه برای میانجیگری میان آمریکا و ایران اعلام آمادگی کرد بهبود زندگی مردم، پیشرفت کشور و حفظ منافع ملی اولویت دولت خواهد بود تخت‌روانچی در نشست سازمان همکاری شانگهای خواستار محکومیت تهدیدات آمریکا علیه ایران شد یمن از سرنگونی هفدهمین پهپاد آمریکایی خبرداد ابراز رضایت جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش از روند انسداد مرزهای کشور ادامه وضع تعرفه‌ از سوی ترامپ | رهبران جهان چه می‌گویند؟ نشست کشور‌های عضو سازمان همکاری شانگهای در مسکو آغاز شد (۱۴ فروردین ۱۴۰۴) بیانیه‌ی سپاه پاسداران به مناسبت اولین سالگرد شهادت پاسدار محمدرضا زاهدی و سرتیپ پاسدار محمد هادی حاجی رحیمی وزارت خارجه کشورمان ادامه جنایات رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی را محکوم کرد عملیات اچ-۳ نیروی هوایی ارتش؛ سند اقتدار تاریخ دفاعی ایران معاصر + فیلم اعلام رضایت ترامپ از همکاری خوب روسیه و اوکراین در موضوع آتش‌بس عزم چین برای مقابله با تعرفه‌های جدید آمریکا دولت آمریکا مدعی شد: فشار اقتصادی علیه ایران را افزایش می‌دهیم «ایلان ماسک» از دولت ترامپ خارج خواهد شد شهادت ۹ فلسطینی در پی حمله رژیم صهیونیستی به رفح (۱۳ فروردین ۱۴۰۴) احتمال دیدار ترامپ با جولانی قوت گرفت
سرخط خبرها

افغانستان مظلوم

  • کد خبر: ۲۰۶۰۴
  • ۲۱ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۰:۰۳
افغانستان مظلوم
عباس عبدی رئیس انجمن صنفی روزنامه‌نگاران
‌نمی‌دانم اگر یک افغانستانی بودم و می‌دیدم که دولت ایالات متحده در یک کشور دیگر با طالبان مذاکره کرده و سرنوشت کشورم را بدون حضور خودم و دولتم رقم زده است و سپس رئیس‌جمهور آمریکا به‌طور صریح اعلام کرده است که پس از خروج آمریکا، طالبان می‌توانند دوباره به قدرت بازگردند، در این صورت چه احساسی پیدا می‌کردم. احساس نفرت از دیگران یا بیزاری از خود؟ البته ترامپ حرف دیگری هم دارد که درست است. او می‌گوید «هر کشوری باید به وضع خودش برسد. فقط تا مدت معینی می‌توان به دیگران کمک کرد.» صادقانه باید گفت که این گزاره ترامپ را نمی‌توان تخطئه کرد، ولی نباید پرسید که مگر نه اینکه مسئولیت دولت‌ها استمرار دارد؟ اگر جرج بوش به هر دلیلی به افغانستان حمله کرد، مسئولیت اقدام او به عهده رؤسای جمهور و دولت‌های بعدی نیز هست. آیا نباید پاسخ داد که چرا هیچ‌کدام از برنامه‌های ادعایی ایالات متحده درباره افغانستان به مرحله اجرا نرسیده است؟ این ترامپ در آن موارد هیچ مسئولیتی را متوجه خود نمی‌داند؟ آیا مثل برجام رفتار می‌کند و تعهدات رئیس‌جمهور قبلی را نادیده می‌گیرد؟
۱۹ سال پس از حمله به افغانستان که قرار بود دموکراسی را در آن نهادینه کنند، اکنون در شرایطی هستیم که انتخاباتی با میزان اندک مشارکت و نتایج نهایی و رسمی آن پذیرفتنی نیست و مضحک‌ترین وضعیت ممکن رخ داده است و هر ۲ نامزد ریاست‌جمهوری، هم‌زمان با فاصله کوتاهی از یکدیگر، خود را رئیس‌جمهور قانونی نامیدند و سوگند یاد کردند! و جالب اینکه بمب‌گذاری جناح‌های ثالث و احتمالا طالبان یا سایر رقبا، برنامه تحلیف ۲ رئیس‌جمهور را به هم زد! با چنین وضعی که شکاف درون دولت افغانستان به حداکثر رسیده است و با وجود به رسمیت شناخته شدن طالبان و سرانجام کاهش مشارکت عمومی، چه آینده‌ای را برای افغانستان می‌توان تصویر کرد؟
جامعه امروز افغانستان حالت کسی را دارد که از آنجا رانده و از اینجا مانده است. چیز‌هایی را به امید پیدا کردن وضع بهتر از دست داد، و نه‌تن‌ها این وضع را به دست نیاورده است، بلکه آن چیز‌های قبلی را نیز از دست داده است. این نیست مگر محصول دخالت‌های بیگانگان و نیز خوش‌بینی نسبی برخی از فعالان سیاسی که گمان می‌کنند با تکیه بر عوامل و نیرو‌های خارجی می‌توانند تغییرات عمیق داخلی ایجاد کنند. افغانستان و هر جامعه دیگری می‌تواند با کمک دیگران اندکی سریع‌تر حرکت کند، ولی حرکت دائمی و همیشگی باید درون‌زا باشد. ایالات متحده تأکید می‌کند که مطلقا در پی رفاه و آرامش ملت‌های دیگر نیست، مگر به آن اندازه که رفاه دیگران کمک‌حال مردم و دولت آمریکا باشد. در واقع هر دلاری که در کشور‌های دیگر صرف می‌کند، باید به جیب آمریکایی‌ها برگردد و سودش را هم در نظر می‌گیرند. مشکلی که اکنون برای ایالات متحده پیدا شده، این است که هزینه‌های چندهزارمیلیارد دلاری آنان در افغانستان و خسارات جانی و مالی فراوانی که در آنجا متقبل شدند، متناسب با دستاورد‌های این مخارج نیست. از این رو ترامپ نیز منافع آمریکا را مطابق شعار «اول آمریکا» تعریف کرده است و در این شعار جایی برای خیر و آینده افغانستانی‌ها باقی نمی‌ماند. از این رو باید این وضع تراژیک را پایان داد. کشور‌های همسایه به‌ویژه ایران، پاکستان و چین باید کمک کنند که صلح و سازشی پایدار و مبتنی بر سنت افغانستانی در آنجا شکل بگیرد. البته این امر در درجه اول منوط به خواست افغانستانی‌هاست، ولی یک امر مسلم است؛ اینکه وجود کشوری ناآرام و سراسر درگیری همراه با امکانات وسیع قاچاق موادمخدر برای هیچ‌کدام از همسایه‌ها نه‌تن‌ها مناسب نیست، بلکه زیان‌بار است. پس نفع مردم و جامعه ما اقتضا می‌کند که به شکل‌گیری صلح و آرامش در این کشور کمک کنیم.
گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->