میلانِ جامپائولو بدتر از میلانِ گتوزو

آن همه تبلیغ برای میلانِ مدل جامپائولو و شکست 1بر0 در خانه اودینزه آن‌هم بدون حتی یک شوت در چهارچوب! گفته می‌شد روسونری زیرنظر سرمربی سابق سمپدوریا با همین جوانان متحول می‌شود؛ اما اگر ملاک قضاوت، همین بازی هفته اول باشد، میلان دوران گتوزو در مقاطع بسیاری از فصل پرفراز‌ونشیب گذشته بهتر از گروه فعلی بود. البته ناگفته پیداست که قضاوت درمورد آینده این میلان اندکی زود به نظر می‌رسد، بااین‌حال باید نشانه‌ها را جدی گرفت.

معمای جامپائولو
سرمربی جدید میلان یک تاکتیسین بزرگ محسوب می‌شود؛ مردی که تیم‌هایش همیشه جذاب و زیبا بازی می‌کنند. سمپدوریای او، کاملا جذابیت را معنا می‌کرد؛ بااین‌حال، هواداران میلان با اشاره به قدرتمندترشدن سایر تیم‌ها انفعال تیمشان در زمینه خرید بازیکنان بزرگ را نشانه‌ای از دوربودن تیم از جمع مدعیان قهرمانی در فصل تازه‌آغاز‌شده می‌دانند. قهرمان 7 دوره لیگ قهرمانان و جام باشگاه‌های اروپا در 6 فصل گذشته سری‌آ کاملا در خواب عمیق فرو رفته و تنها فصل گذشته بیش از بقیه فصول به لیگ قهرمانان اروپا نزدیک بود. هرچند گروهی از کارشناسان، تداوم دوره متوسط‌بودن میلان را پیش‌بینی کرده‌اند؛ اما گروهی دیگر به رهبری آریگو ساکی بزرگ، اعتقاد دارند دوران رستاخیز میلان با مربی بزرگی به نام جامپائولو فرا رسیده است. در بازی‌های دوستانه پیش‌فصل، قدرت خط‌حمله میلان مشهود بود؛ اما در اولین بازی فصل اثری از زهر منطقه تهاجمی آن‌هم مقابل تیم کاملا متوسطی به نام اودینزه ندیدیم. برخلاف نظر آرمان‌گرایان میلانیست، تیم فعلی جامپائولو این فصل هم مدعی فتح اسکودتو نیست و این تیم ناپولی و یوونتوس را به دردسر نمی‌اندازد، اما با کناره‌گیری از لیگ اروپا به‌منظور رعایت فیرپلی مالی، اکنون مارکو جامپائولو فرصت زیادی دارد تا تمام حواسش را به سری‌آ و جام حذفی معطوف کند. امید واقعی روسونری، دستیابی به سهمیه لیگ قهرمانان اروپا خواهد بود.

جوانی دوباره
داشتن هسته‌ای از بازیکنان جوان ایتالیایی و اتکا به آن‌ها در کنار حضور یک سرمربی‌ با تفکرات هجومی و بهره‌بردن از یکی از مهاجمان خطرناک جهان، می‌تواند میلان را این‌بار به موفقیت هدایت کند. از زمانی که جنارو گتوزو در سال2017 هدایت میلان را برعهده گرفت، این باشگاه از آن چهره «معمولی‌بودن» کمی فاصله گرفت و به‌سمتی رفت که بتواند دوباره به بالای جدول فکر کند. مردان گتوزو در لیگ فصل گذشته پنجم شدند و به هدف خود یعنی حضور در جمع 4 تیم برتر نرسیدند. باشگاه منطقه لومباردی این‌بار متوجه شده است به چه کسی نیاز دارد. میلان غیر از دوران آزمون‌وخطای چند سال قبل، همیشه مربیان بزرگی داشته است. مارکو جامپائولو شاید پرافتخارترین مربی ممکن نباشد؛ اما آگاهی تاکتیکی او و سبک جذابی از فوتبال که به اجرا می‌گذارد، به این باشگاه پرافتخار، یک هویت مناسب خواهد داد.

خط حمله و قدرتش
سرمربی میلان پس از شکست در هفته اول از احتمال تغییرسیستم خبر داد؛ درحالی‌که در پیش‌فصل به نظر می‌رسید سیستم 2-1-3-4 جامپائولوی پنجاه‌ودوساله، نسبت به 3-3-4 جنارو گتوزو کاربرد بیشتری خواهد داشت. سیستم مارکو جامپائولو بر اساس زیبایی‌شناختی است؛ سیستمی که بر پایه پاس‌های تک‌ضرب و بازی‌سازی از عقب زمین استوار است. در برخی بازی‌های پیش‌فصل روسونری به‌شدت از جلوی زمین پرس می‌کرد و این سبک، کاملا به نفع بازیکنانی مانند کریستوف پیونتک، لوکاس پاکتا و تئو هرناندز بود. این مدلِ بازی، حتی برای سوسو هم مفید واقع شد. این مربی ایتالیا قبلا با احیاکردن ماسیمو ماکارونه و فابیو کوالیارلا، آقای گل فصل قبل سری‌آ نشان داده است مهارت خاصی دراین‌زمینه دارد.

علاقه به سوسو
طبق آنچه در بازی اول شاهد بودیم، جامپائولو به‌شدت به سوسو علاقه‌مند است. این ستاره اسپانیایی در پست شماره10، می‌تواند به بازیکنی که «آلپاچینو» فوتبال ایتالیا می‌خواهد، تبدیل شود. بااین‌حال سوسو نیاز دارد ثبات را در کارش بیشتر کند و اگر موفق به انجام چنین‌کاری شود، میلان سلاح بزرگی در مقابل رقبا خواهد داشت. اضافه‌شدن اسماعیل‌بن‌ناصر، تئو هرناندز، رافائل لیائو، راده کرونیچ و لئو دوئارته که همگی جوانانی آینده‌دار هستند و در سبک هجومی جامپائولو حضور فعالی دارند، بسیار هیجان‌انگیز است. آن‌ها در یک سیستم کاملا سالم و هجومی، به ستاره تبدیل می‌شوند و به پیونتک در راه گل‌زنی کمک می‌کنند.

اندکی زمان
درست مثل مائوریتزیو ساری در یوونتوس، فلسفه جامپائولو در میلان کمی زمان خواهد برد تا مؤثر واقع شود. تفاوت یووه و میلان، حضور‌نداشتن روسونری در تورنمنت اروپایی است که می‌تواند باعث هماهنگی بیشتر بازیکنان در طول هفته شود؛ البته با توجه به سبک بازی تیم در هفته اول، تردیدهایی درباره استفاده مناسب جامپائولو از این‌ روزها وجود دارد. میلان مقابل اودینزه تمام بازیکنان جدیدش را در اختیار نداشت؛ اما هواداران می‌توانند اطمینان داشته باشند یک مربی معتبر و بادانش در اختیار دارند که مانند اسطوره‌های سابق، قرار نیست امید بیهوده‌ای به آن‌ها بدهد.