به گزارش شهرآرانیوز، بررسی گزارشهای رسانههای بینالمللی نشان میدهد مهمترین عامل این افزایش، تشدید نگرانیها درباره اختلال در عرضه نفت خاورمیانه و نبود نشانه روشن از پیشرفت در مذاکرات ایران و آمریکا است. در واقع معاملهگران به این جمعبندی رسیدهاند که مذاکرات تهران و واشنگتن هنوز به نتیجه مشخصی نرسیده و ریسک اختلال در مسیرهای انتقال نفت منطقه همچنان بالاست.
یکی از اصلیترین عوامل افزایش قیمت نفت، وضعیت نامشخص تنگه هرمز است؛ مسیری که پیش از بحران اخیر، حدود یکپنجم تجارت جهانی نفت و گاز از آن عبور میکرد.
ایران اعلام کرده بازگشایی کامل این مسیر به شرایط و نتایج مذاکرات وابسته است. همزمان، گزارش رویترز نشان میدهد نفتکشها و تولیدکنندگان منطقه برای ادامه صادرات مجبور به استفاده از مسیرها و روشهای جایگزین شدهاند؛ موضوعی که هزینه حمل نفت را به شکل قابلتوجهی افزایش داده است.
در چنین شرایطی، بازار نفت حتی بدون توقف کامل صادرات نیز برای احتمال اختلال بیشتر، صرف ریسک ژئوپلیتیکی به قیمت نفت اضافه میکند.
اگرچه مقامهای ایرانی از ادامه دیپلماسی سخن گفتهاند، گزارشهای خارجی نشان میدهد اختلافات میان تهران و واشنگتن همچنان پابرجاست.
رویترز گزارش کرده ایران پیشنهادهایی را برای پایان درگیری ارائه کرده که از جمله شامل رفع محاصره دریایی و بازگشایی تنگه هرمز است؛ اما مواضع دو طرف هنوز فاصله قابلتوجهی دارد. از سوی دیگر، مقامهای آمریکایی نیز از دشوار بودن مسیر رسیدن به توافق سخن گفتهاند.
همین وضعیت باعث شده معاملهگران نفت نسبت به بازگشت سریع جریان عادی عرضه از منطقه اطمینان نداشته باشند.
بحران تنها به تنگه هرمز محدود گزارش داده تولیدکنندگان خلیج فارس برای حفظ صادرات، به انتقال نفت از کشتی به کشتی در نزدیکی عمان روی نیست. حملات و ناامنی در مسیرهای دریایی منطقه، از جمله دریای سرخ و بابالمندب، نیز هزینه و ریسک انتقال نفت را افزایش داده است.
رویترز گزارش داده تولیدکنندگان خلیج فارس برای حفظ صادرات، به انتقال نفت از کشتی به کشتی در نزدیکی عمان روی آوردهاند. حجم این انتقالها در سپتامبر به حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز رسیده که نشاندهنده تلاش تولیدکنندگان برای دور زدن محدودیتهای حملونقل است. با این حال، هزینه حمل نفتکشهای بزرگ نیز بهشدت افزایش یافته است.
در طرف دیگر بازار، دادههای آمریکا نشان میدهد ذخایر نفت خام این کشور در هفته منتهی به ۱۸ سپتامبر حدود ۳ میلیون بشکه افزایش یافته و به ۴۲۶.۴ میلیون بشکه رسیده است؛ در حالی که تحلیلگران انتظار کاهش ذخایر را داشتند؛ بنابراین رشد فعلی نفت را نمیتوان صرفاً ناشی از کاهش ذخایر نفت آمریکا دانست؛ بلکه ریسک ژئوپلیتیکی و نگرانی درباره عرضه خاورمیانه در کانون توجه بازار قرار دارد.
در مجموع، افزایش نفت تا محدوده ۱۰۵.۹ دلار را میتوان حاصل ترکیب چند عامل دانست: ادامه تنشهای ایران و آمریکا، ابهام در سرنوشت مذاکرات، وضعیت نامشخص تنگه هرمز و افزایش هزینه و ریسک انتقال نفت در خاورمیانه.
نکته مهم این است که بازار هنوز با کمبود قطعی نفت مواجه نشده است؛ بلکه بخش قابلتوجهی از افزایش قیمت ناشی از نگرانی معاملهگران درباره احتمال اختلال بیشتر در آینده است. به همین دلیل، هر خبر درباره بازگشایی تنگه هرمز یا پیشرفت واقعی مذاکرات میتواند اثر محسوسی بر قیمت نفت داشته باشد، در حالی که تشدید تنشها میتواند مجدداً فشار صعودی بر بازار وارد کند.