چرا آرژانتین نمی‌تواند شماره ۱۰ نمادین لیونل مسی را بازنشسته کند؟
در دنیای گسترده و پر احساس فوتبال، شماره پیراهنی که یک بازیکن می‌پوشد، اغلب از یک شناسه صرف فراتر رفته و به نمادی از میراث او تبدیل می‌شود.
به گزارش شهرآرانیوز؛ برای آرژانتین، پیراهن شماره ۱۰ فقط یک تکه پارچه نیست؛ بلکه یک شیء مقدس است که بر تن معماران بزرگ‌ترین پیروزی‌های ورزشی این کشور بوده است. در حالی که دوران حرفه‌ای و خارق‌العاده لیونل مسی در عرصه ملی به پایان خود رسید، یک سوال طبیعی در میان هواداران و کارشناسان مطرح می‌شود و آن هم این است که چرا اتحادیه فوتبال آرژانتین پیراهن شماره ۱۰ را برای همیشه بازنشسته نمی‌کند؟
در فوتبال باشگاهی، بازنشسته کردن شماره پیراهن، رسمی نادر، اما پذیرفته‌شده برای تجلیل از استعداد‌های یک نسل است. به عنوان مثال، غول ایتالیایی یعنی آث میلان، در اقدامی معروف، پیراهن‌های شماره ۳ و ۶ را به عنوان ادای احترامی دائمی به مدافعان افسانه‌ای خود یعنی پائولو مالدینی و فرانکو بارسی، بازنشسته کرده است. در یک نمونه مدرن‌تر و تا حدودی غافلگیرکننده، باشگاه انگلیسی بیرمنگام سیتی، پیراهن شماره ۲۲ جود بلینگهام را بلافاصله پس از انتقال این هافبک جوان به بروسیا دورتموند بازنشسته کرد. اگر یک باشگاه می‌تواند یک نوجوان را تنها پس از یک فصل درخشش جاودانه کند، قطعاً یک ملت هم می‌تواند همین کار را برای مردی انجام دهد که یک جام جهانی را برای آنها به ارمغان آورد و این ورزش را بازتعریف کرد.
با این حال، برای قهرمانان فعلی جهان، مانع این ادای احترامِ نهایی، عدم تمایل نیست، بلکه کاغذبازی‌های خشک بوروکراتیک است. اتحادیه فوتبال آرژانتین (AFA) در واقع پیش از این نیز چنین مسیری را طی کرده بود و تلاش کرد پیش از جام جهانی ۲۰۰۲، پیراهن شماره ۱۰ را به افتخار اسطوره قبلی فوتبال خود، دیگو مارادونا، بازنشسته کند.
اما این درخواست، با مخالفت قاطع فیفا مواجه شد. امتناع این نهاد حاکم، ریشه در قوانین سختگیرانه ثبت‌نام تیم‌ها داشت که تدارکات تورنمنت‌های بین‌المللی را دیکته می‌کند. در طول مسابقات رسمی فیفا و جام ملت‌های آمریکای جنوبی، تیم‌های ملی صراحتاً موظفند شماره‌های متوالی را به بازیکنان خود اختصاص دهند. برای یک تیم ۲۶ نفره مدرن در جام جهانی، این دستورالعمل به این معناست که شماره پیراهن‌های تعیین‌شده باید بدون وقفه از ۱ تا ۲۶ ادامه داشته باشد. به دلیل این شرط غیرقابل‌انعطاف، شماره ۱۰ از نظر ریاضی نمی‌تواند حذف شود و یکی از افراد حاضر در لیست باید آن را بپوشد. این قانون که دهه‌ها پیش وضع شده، امروزه نیز با جدیت پابرجا است.
در نتیجه، بارِ شماره ۱۰ آرژانتین به ناچار باید به شخص دیگری منتقل شود. هنوز باید دید که پس از خداحافظی نهایی مسی، آرژانتین دقیقاً چگونه با انتقال این پیراهن برخورد خواهد کرد. تیم ملی در توزیع سنگین‌ترین پیراهنِ فوتبال بین‌المللی با انتخاب ظریفی رو‌به‌رو است. آنها ممکن است تصمیم بگیرند آن را به یک ستاره جوان و آینده‌دار مانند نیکو پاز بسپارند تا نویدبخش دوران جدیدی باشد و با این کار مسئولیت را به یک جوان بسپارند. یا آنها می‌توانند آن را به بازیکنی باتجربه‌تر مانند الکسیس مک آلیستر بسپارند و برای تحمل فشار اجتناب‌ناپذیر افکار عمومی، به پختگی یک بازیکن کهنه‌کار تکیه کنند.
یک راه‌حل سوم و موقت نیز وجود دارد. شماره ۱۰ ممکن است در طول وقفه‌های استاندارد بازی‌های ملی و مسابقات دوستانه، کاملاً دور از دسترس نگه داشته شود و خالی بماند تا زمانی که مقررات سختگیرانه جام جهانی بعدی، آرژانتین را به لحاظ قانونی مجبور کند که آن را به یک بازیکن اختصاص دهد.
در نهایت، در حالی که قانونِ شماره‌های متوالی و غیرقابل‌انعطاف فیفا مانع از آن می‌شود که آرژانتین به طور رسمی شماره ۱۰ را بایگانی کند، اما میراث این پیراهن از قبل تضمین شده است. در سال ۲۰۲۶ و پس از آن، چه یک تازه‌کار آینده‌دار آن را بپوشد و چه یک بازیکن باتجربه و تثبیت‌شده، سایه لیونل مسی و پیش از او دیگو مارادونا برای همیشه در تار و پود این شماره باقی خواهد ماند. بوروکراسی می‌تواند یک تیم را مجبور کند که شماره‌ای را در لیست بازیکنان چاپ کند، اما نمی‌تواند احترامی را که برای پوشیدن آن قائل می‌شوند، دیکته کند.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
