به گزارش شهرآرانیوز؛ خیلی مهم است فرزند دانشآموزمان توجیه باشد که برای خوردن یک خوراکی یا نوشیدنی بهداشت را رعایت کند، حالا فرقی نمیکند پشت میز کلاس درسیاش باشد یا وسط زنگ تفریح. به عنوان نمونه خیلی مهم است قبل از هر کاری دستهایش را خوب بشوید. بهداشت محیطی که در آن قرار گرفته تا حد قابل توجهی از ابتلای او به انواع بیماریهای ویروسی پیشگیری میکند.
بهویژه در این فصل که بیماریهای واگیردار ویروسی مثل آنفلوانزا یا سرماخوردگی در محیطی مثل مدرسه در بین دانشآموزان بسیار شایع است. رعایت چند نکته ساده بهداشتی میتواند سلامت تکتک دانشآموزان و کادر اجرایی مدرسه را تضمین کند. فقط یادمان باشد زیر پوستی نکات آموزشی را ملکه ذهن آنها کنیم تا مبادا دچار وسواس شوند.
گوشزد کردن برخی نکات بهداشتی از سوی اعضای خانواده و البته رعایت آن نکات، ملکه ذهن فرزندان محصل میشود. به عنوان نمونه؛
وقتی یک نفر از اعضای خانواده بیمار است، از دیگر اعضا فاصله بگیرد تا بیماری بهراحتی به دیگران منتقل نشود، از ماسک استفاده کند و چند روزی را استراحت کند تا بهبودی حاصل شود.
والدین باید نظارت ویژهتری به بچههای دبستانی که سنوسال کمی دارند، داشته باشند. بسیار پیش میآید که کودک چاشتهایش را در مدرسه نخورده است و در کیفش مانده است. گاهی پوست میوههای خشک شده، ساندویچهای کپکزده، ذرههای خوراکی و شیرابه میوههای له شده در کیفشان باعث ایجاد آلودگی و بوی نامطبوع و بروز بیماری میشود.
خانواده تذکرهای لازم را به لحاظ رعایت بهداشت فردی به فرزند دانشآموزشان بدهند به عنوان نمونه؛ با لباسهای مدرسه در هر مکانی ننشینند، حواسشان به نظافت قسمت پایینی کیف باشد. گاهی به دلیل سنگینی بیش از حد، دانشآموز کیفش را روی زمین میکشد و این سایش کیف بر زمین میتواند باعث آلودگی از بیرون خانه به داخل شود.
گاهی آموزش را باید از دوران خردسالی شروع کرد تا فرزندان در بزرگسالی بسیار راحت در موقعیتهای متعدد قرار بگیرند. نباید رعایت بهداشت فردی و این قبیل آموزشها را بر گردن نظام آموزشی انداخت. آموزش بهداشت فردی به کودکان باید از خانه شروع شود. این اتفاق میتواند به روشهای زیر انجام شود:
خانواده در کنار آموزشها بهتر است حواسش به چند نکته کلیدی باشد. به عنوان نمونه؛ بهداشت همیشگی دهان و دندان فرزندان محصل خود یا تمیزی لباسهایی که میپوشد و...
بهتر است این موضوع را جا بیندازیم که گفتوگو با دندانهای زرد و کثیف و صحبت با دهانی که بوی نامطبوعی از آن خارج میشود واقعا آزاردهنده است. برای پیشگیری از این موضوع بعد از هر بار غذا خوردن به او مسواک کردن و نخ دندان زدن را یادآوری کنیم و برایش خوشبوکنندههای دهان و مسواک مخصوص پاککننده سطح زبان تهیه کنیم.
حمام کردن به طور مرتب و استفاده از انواع لوسیونهای بعد از حمام مهمترین اقدامی است که برای سلامت پوست و پیشگیری از بوی بد بدن بچهها میتوان انجام داد.
بهترین توصیه این است که لباسهای فرم و زیر آن تمیز و به طور مرتب روزانه تعویض شوند.
حمام کردن یکی از مسائل مهمی است که ارتباط مستقیم با تمیزی موها و سر و بدن دارد. حداقل در هفته یک یا دو مرتبه حمام کنند.
برای استفاده از وسایل کاملا شخصی آموزشهای لازم را به او بدهیم.
یکی از جیبهای کیف مدرسه را به اسپری الکل (برای زمانی که امکان شستشوی دستهایش را ندارد) و ماسک (برای زمانی که احساس بیماری میکند یا هم کلاسی اش بیمار است و ماسک ندارد) اختصاص دهد.
پدر و مادرهاهمواره باید حواسشان به تکرار نکات آموزشی باشد. به عنوان نمونه قبل و بعد از خوردن و نوشیدن دستهایش را بشوید، با دستمال کاغذی صورتش را خشک کند، از قاشق و چنگال دیگری استفاده نکند، آب را با بطری نخورد و درصورت استفاده همکلاسی بیتوجهشان، تا شستوشوی کامل از آن استفاده نکند.
توجه: بهتر است پدر و مادرها حواسشان باشد که میانوعده فرزند محصلشان را تا حد ممکن در قطعههای کوچک و همراه با چنگالی درون ظرف چاشتشان بگذارند، برای نمونه اگر میوه است آن را برش بزنند و تکهتکه کنند یا اگر ساندویچ است آن را کوچک بگیرند و درون پاکت فریزری قرار دهند که تماس کمتری با دست بچهها داشتهباشد.
درباره بیماریهای شایع در مدرسه از قبل با او صحبت کنند. به عنوان نمونه وقتی همکلاسیاش عطسه یا سرفه میکند از او فاصله بگیرد، اگر سرش را خیلی میخاراند احتمال شپش داشتن را بدهد. این بیماری واگیردار در مدارس دخترانه بیشتر از پسرانه شایع است. دانستن نکات زیر الزامی است تا اگر ناخواسته فرزند دانشآموزمان گرفتار این بیماری شد، به کارش بیاید:
از سرویس مدرسه بخواهیم به بهداشت خودرواش توجه ویژه داشته باشد. به عنوان نمونه داخل خودرو را جارو کند و داشبورد، بغل درها و پنجرهها رابا مواد ضدعفونی تمیز کند، همچنین حواسش به ظاهر وسیله نقلیه اش نیز باشد.
همه دانشآموزان باید در طول سال تحصیلی یکبار از نظر سلامتی سنجیده شوند و این سنجش بهطور متداول کارِ مربی بهداشت مدرسه است. فعالیت هر مربی بهداشت، همزمان با آغاز سال تحصیلی شروع میشود و تا پایان سال ادامه دارد و شامل بررسی اتاق بهداشت، محیط و کلاسها و بهطور کلی رعایت استانداردهای بهداشتی در مدرسه است.
برای هرکلاس تهویه مناسبی نصب شود. اینکار به تصفیه هوای آلوده کلاسها کمک زیادی میکند. درغیر اینصورت والدین از معلم فرزندشان بخواهند که همیشه قدری لای پنجره یا در کلاس را باز بگذارد یا هرچند دقیقه یکبار پنجره و در را باز و بسته کند.
به والدین دانشآموزان بیمار تذکر بدهند که وقتی دانشآموزی بیمار است در خانه بماند و استراحت کند. یادتان باشد جای مطرح کردن این حرفها و توصیهها درجمعهای عمومی و نشستهایی است که انجمن اولیا و مربیان ویژه والدین برگزار میکند.
به دانشآموزان یادآوری کنند که بهعلت استفاده از کفشهای کتانی و بسته باید هرروز پس از برگشتن از مدرسه پاها و جورابهایشان را بشویند. توجه به این موضوع در روزهایی که برنامههایی مانند استفاده از نمازخانه در مدرسه دارند، اهمیت بیشتری دارد.
به بچههایی که بیمار هستند و در مدرسه حضور دارند تذکر بدهند که برای صحبت کردن یا خوردن چاشت در وقتهایی که درکنار دیگر بچهها هستند، نباید ماسکشان را بردارند.
بر تمیز بودن سرویسهای بهداشتی از ابتدا تا پایان ساعت مدرسه نظارت دقیق داشته باشند، زیرا کثیف بودن این محیط باعث میشود، دانشآموز از رفتن به دستشویی اجتناب کنند و در دراز مدت دچار بیماریهای کلیوی شوند. همچنین استفاده از سرویسهای بهداشتی آلوده بهویژه برای دختران در سن بلوغ باعث بیماریهای عفونی میشود.