ناصر لطفی در گفتوگو با شهرآرانیوز، در حاشیه مراسم گرامیداشت روز پرستار که در مجتمع شهدای سلامت مشهد برگزار شد، با اشاره به نقش پرستاران در مدیریت بحرانهای مختلف کشور اظهار کرد: پرستاران در سالهای گذشته همواره در بحرانهای مختلف، از جمله دوران کرونا و جنگ سال گذشته که در چند مرحله اتفاق افتاد پای کار بودند و به ارائه خدمات درمانی و مراقبت از بیماران ادامه دادند.
وی افزود: در شرایطی که بسیاری از کارکنان دولت تعطیل بودند و در منازل خود حضور داشتند، فشار کاری پرستاران افزایش یافت، تعطیلیها و مرخصیهای آنان لغو شد و این نیروها ناچار بودند در بیمارستانها حضور پیدا کنند و به مراقبت از بیماران بپردازند.
لطفی با بیان اینکه انتظار میرفت پس از پایان بحرانها، بهنحو شایستهای از زحمات پرستاران قدردانی شود، تصریح کرد: متأسفانه آنگونه که در شأن این گروه زحمتکش بود، از خدمات آنان تقدیر نشد و همین مسئله در کنار مشکلات متعدد شغلی و معیشتی، زمینهساز نارضایتی در میان پرستاران شده است.
رئیس سازمان نظام پرستاری مشهد با هشدار نسبت به روند خروج تدریجی پرستاران از بخشهای بالینی و بیمارستانها گفت: اگر این روند ادامه پیدا کند، میتواند خطرناک باشد؛ زیرا در چنین شرایطی با افت کیفیت مراقبت از بیماران در بیمارستانها مواجه خواهیم شد.
وی ناترازی در پرداختها میان کارکنان نظام سلامت، وجود بیعدالتی، مشکلات پرستاران در مسیر ارتقای شغلی و فشارهای کاری طاقتفرسا را از جمله عوامل مؤثر در نارضایتی این گروه برشمرد و افزود: در کنار این مشکلات، حمایتهای مادی، معنوی و اجتماعی لازم نیز به اندازه کافی از پرستاران صورت نمیگیرد.
لطفی تأکید کرد: مطالبات پرستاران را نباید صرفاً به تعرفهها و میزان دریافتی آنان محدود کرد؛ چراکه موضوع پرستاری از یک مطالبه صنفی فراتر رفته است. هنگامی که کیفیت مراقبت از بیماران در بیمارستانها کاهش پیدا کند، این مسئله به یک مطالبه عمومی تبدیل میشود و پیامدهای آن میتواند همه مردم را تحت تأثیر قرار دهد.
وی با بیان اینکه رسیدگی به مشکلات پرستاران تنها بر عهده خود آنان یا سازمان نظام پرستاری نیست، خاطرنشان کرد: همه دستگاهها و سازمانهای مرتبط باید برای حل این معضل پای کار بیایند؛ زیرا تداوم وضعیت موجود میتواند مشکلاتی جدی برای نظام سلامت و دریافتکنندگان خدمات درمانی ایجاد کند.
رئیس سازمان نظام پرستاری مشهد با انتقاد از روند رسیدگی به مطالبات پرستاران در سالهای گذشته اظهار کرد: با وجود پیگیریهای متعدد، پاسخ مناسبی به بسیاری از مطالبات این گروه داده نشده است. قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری نیز که میتوانست اهرمی مهم برای برقراری عدالت در نظام سلامت باشد، با ۱۴ سال تأخیر به اجرا درآمد و اجرای آن نیز با نواقص و اشکالات متعددی همراه بود.
وی افزود: در حال حاضر، تقریباً همه پرستاران کشور خواستار بازنگری و اصلاح این قانون هستند؛ زیرا اجرای آن از اهداف اولیه فاصله گرفته و در برخی موارد حتی نتیجهای برخلاف هدف مورد انتظار داشته است.
لطفی در ادامه درباره تعداد پرستاران شاغل در مشهد و شهرهای تابعه گفت: بر اساس آمار سازمان نظام پرستاری، حدود ۱۲ هزار پرستار در مشهد و شهرهای تابعه فعالیت میکنند که بخشی از آنان در دانشگاه علوم پزشکی و بخشی دیگر در مراکز درمانی بخش خصوصی مشغول خدمت هستند.
وی با اشاره به ضرورت توجه به نسبت پرستار به تخت بیمارستانی توضیح داد: در بررسی این نسبت باید به تفاوت میان تعداد پرستاران در اختیار بیمارستان و تعداد پرستارانی که عملاً در بخشها و بر بالین بیماران حضور دارند، توجه کرد. این دو شاخص یکسان نیستند و ممکن است بیمارستان تعداد قابلتوجهی پرستار در اختیار داشته باشد، اما به دلایل مدیریتی و برای کنترل هزینههای اضافهکاری و پرداختها، تعداد کمتری از آنان را در بخشها به کار بگیرد.
رئیس سازمان نظام پرستاری مشهد با تأکید بر اهمیت تجربه و مهارت حرفهای پرستاران بیان کرد: صرف فارغالتحصیلی از دانشکده پرستاری به این معنا نیست که فرد بلافاصله بتواند همه مسئولیتهای مراقبت از بیمار را بهخوبی بر عهده بگیرد. پرستار برای کسب مهارت و آمادگی حرفهای به زمان، تجربه عملی، مواجهه با موقعیتهای مختلف و بهرهگیری از تجربیات همکاران باتجربهتر نیاز دارد.
وی ادامه داد: پرستاران تازهکار باید فرصت داشته باشند در کنار نیروهای باتجربه فعالیت کنند تا انتقال تجربه بهدرستی انجام شود و آمادگی لازم برای مراقبت از بیماران را به دست آورند.
لطفی با اشاره به خروج برخی پرستاران باتجربه از بخشهای بالینی به دلایل مختلف خاطرنشان کرد: با خروج این نیروها از محیط بالین، امکان انتقال تجربه به پرستاران جوان کاهش پیدا میکند و این مسئله نیز میتواند در بلندمدت بر کیفیت مراقبتهای پرستاری تأثیر منفی بگذارد.
وی تأکید کرد: رسیدگی به مشکلات معیشتی، شغلی و حرفهای پرستاران و ایجاد شرایط مناسب برای ماندگاری آنان در بخشهای بالینی، ضرورتی برای حفظ کیفیت خدمات درمانی و صیانت از سلامت مردم است.