«نسل کشی» فقط کشتن انسان‌ها نیست، بی آینده کردن کشورهاست. آن‌ها که آدم‌ها را هدف قرار می‌دهند در حقیقت فردا‌های بلند یک ملت و یک هویت و یک مملکت را نشانه می‌روند.
نسل کشی از آن کلماتی است که نباید به یک بار و ده بار خواندن از آن گذشت. دلیل روشنش هم این است که یک آینده را می‌کشد. آینده، به معنای یک سرمایه برای یک کشور. «نسل کشی» فقط کشتن انسان‌ها نیست، بی آینده کردن کشورهاست. آن‌ها که آدم‌ها را هدف قرار می‌دهند در حقیقت فردا‌های بلند یک ملت و یک هویت و یک مملکت را نشانه می‌روند. بر ذمه جنایت کارانی چنین فقط یک خون نباید نوشت که هزاران جان شکوفا نشده هم در سیاهه سیاه کاری این جنایت کاران ثبت است.
کودکان و زنان، مرد جنگ و میدان نیستند، سرمایه و زاینده زندگی هستند. به همین خاطر است که در جنگ هم کلی قانون است که برای حفاظت از آن ها، مشق دفتر شده است و گاه به پنجه قانون تبدیل شده است تا صاحبان تفنگ را به عنوان جنایت کاران جنگی یقه بگیرد و به دیوار بکوبد. چه جنگ هم برای خود آدابی دارد که اهالی جنگ باید بدان التزام داشته باشند.
همین هم جنگ را از جنایت جنگی جدا می‌کند. همین معیار هم می‌گوید آنچه در فلسطین اتفاق می‌افتد نه جنگ، که جنایت جنگی است. فقط در جنگ اخیر، نسل کشی رژیم صهیونیستی در غزه منجر به شهادت ۲۱هزارو ۹۷۶ کودک شده است. تازه این فقط آمارِ قربانیانی است که پیکرشان به بیمارستان‌ها منتقل شده است و الا معلوم نیست چه تعداد در این جنایت مستمر جان باخته‌اند که پیکر کوچکشان به بیمارستان نرسیده است.
تجربیات جنگی می‌گوید، بسیاری از آن‌ها را که در شمار مفقودان دسته بندی می‌شوند هم باید به آمار شهدا افزود. در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نیز بیشتر افرادی که با عنوان مفقودالاثر می‌شناختیم جاویدالاثر شهادت بودند. در فلسطین نیز همین قاعده جاری است. باری، زنان و کودکان، قربانیان مظلوم و معصومی هستند که توان دفاع از خود را هم ندارند.
کسر این‌ها از شمار قربانیان تجاوز صهیونیست‌ها را دفتر اطلاع رسانی دولتی غزه، بیش از ۵۵درصد از مجموع شهدای جنگ اعلام کرده است. این آمار نشان دهنده نابودی یک نسل کامل در اثر حملات و جنایت‌های ارتش اسرائیل و در برابر دیدگان جامعه جهانی است. جهانی که قانون حمایت از حیوانات را می‌نویسد، اما برای انسان‌ها حقی را که باید قائل نیست.
ددان آدمی‌نما، دارند حیوانات درنده را شرمنده می‌کنند از بس پنجه در خون می‌زنند. بنیامین نتانیاهو که هفتاد‌و‌هفتمین زادروز جنایت خود را جشن می‌گیرد، کیک خود را با خون کودکان و زنان فلسطینی ساخته و پخته است. او نماد مرگ‌آفرینی و جنایت است. نه فقط جنایت در حق فلسطین که جنایت در حق بشریت.
هرکدام از قربانیان او می‌توانستند به چهره‌های بزرگی تبدیل شوند که جهان بشریت از خدماتشان بهره برد، اما او دستِ مردم را از دامن عالمان آینده کوتاه کرد. ان‌شاءالله دور نخواهد بود روزی که دست‌ها به گرفتن یقه او بلند شود و تقاص بگیرد از او به ازای همه جنایاتش. بله، کشتن همیشه زشت است و کشتن کودکان زشت‌تر. کشتن زنان هم زشت‌تر. این آینده‌کشی است به معنای صحیح کلمه.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
