لحظه سقوط هواپیمای مسافربری پاکستان در منطقه مسکونی + فیلم سقوط هواپیمای مسافربری پاکستانی ۱۰۷ کشته بر جای گذاشت+تصاویر افزایش چهار برابری خروج اتباع افغانستان از خراسان رضوی چین، دستکاری و پنهان کاری عمدی در آمار مربوط به کرونا را رد کرد! / آمریکا سیاسی کاری را متوقف کند گوترش همچنان خواستار لغو تحریم‌های یکجانبه‌ آمریکا علیه ایران است اوباما از نامزدی جو بایدن حمایت کرد مصطفی الکاظمی به عنوان نخست وزیر عراق معرفی می‌شود ترامپ: اعتراضی به ارسال کالای پزشکی به ایران ندارم! آمریکا معافیت‌های هسته‌ای ایران را ۶۰ روز دیگر تمدید کرد کرونا جان ۷۵۶ ایتالیایی دیگر را در ۲۴ ساعت گذشته گرفت کرونا عامل بزرگترین قرنطینه تاریخ در جهان/ نیمی از جهان در قرنطینه تعداد جان‌باختگان کرونا در اسپانیا به مرز ۶ هزار نفر رسید شمار مبتلایان به کرونا در ایتالیا از ۸۰ هزار تن عبور کرد یونان در قرنطینه پرواز شرکت‌های هواپیمایی امارات متوقف می‌شود روسیه بار دیگر خواستار لغو تحریم‌های آمریکا علیه ایران شد آنگلامرکل، صدراعظم آلمان با مردم وطن‌اش درباره کرونا سخن گفت سید حسن نصرالله: ترامپ بویی از انسانیت نبرده است/دشمنان برای برهم زدن اعتماد میان مردم و مقاومت تلاش می‌کنند آغاز تست واکسن ویروس کرونا در روسیه عربستان حج عمره به این کشور را تعلیق کرد
خبر ویژه

حملات ادعایی و مجازات‌های واقعی

  • کد خبر: ۵۲۱۹
  • ۲۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۷:۳۰
سید احمد فاطمی‌نژاد استادیار روابط بین‌الملل دانشگاه فردوسی مشهد

طی روزهای اخیر 2واقعه در فضای سیاست خارجی ایران اتفاق افتاده است که در نگاه اول نامرتبط، اما درواقع به هم مرتبط‌اند؛ نخست اینکه دادگاه عالی اونتاریو کانادا به مصادره 2ساختمان متعلق به ایران در این کشور رأی داد. طبق این رأی، پول حاصل از فروش این ساختمان‌ها که حدود ده‌ها میلیون دلار است، به خانواده قربانیان «حملات تروریستی منتسب به طرف‌داران جمهوری اسلامی ایران» پرداخت می‌شود. دوم اینکه حدود نیمی از ظرفیت تولید نفت عربستان در نتیجه حملات پهپادی آسیب دیده و از دسترس خارج شده است. گروه حوثی یمن مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته است، اما آمریکا و برخی کشورهای همراه با آن به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم ایران را مسئول این حملات می‌دانند.
مسئله‌ای که در اینجا مدنظر است، منصفانه بودن یا نبودن حکم دادگاه عالی اونتاریو و درستی یا نادرستی اتهام آمریکا نیست؛ بلکه هدف اصلی توجه به موضوعی دردناک در سیاست خارجی ایران طی 4دهه اخیر است. طی سال‌های بعد از انقلاب اسلامی به‌کرات ایران به‌ویژه از سوی غرب و آمریکا به حمایت از حملات تروریستی متهم شده و به دلیل همین اتهامات، پی‌درپی مجازات شده است. یکی از مجازات‌ها در این زمینه مصادره اموال و سرمایه‌های ایران در خارج از کشور بوده است. تاکنون بیشتر آمریکا از این حربه استفاده می‌کرد، اما اکنون کانادا نیز وارد این جرگه شده است. کشورهای مختلف فارغ از نوع نظام سیاسی و کیفیت جهت‌گیری سیاست خارجی، دارای اهداف پیدا و پنهان هستند. بدیهی است که اهداف پیدا از طریق سازوکارهای رسمی و اهداف پنهان به شیوه‌های غیررسمی و بیشتر بی‌سروصدا دنبال می‌شود. در بیشتر موارد، اهداف پنهان محملی برای داستان‌پردازی رسانه‌ها، تحلیلگران و مخالفان آن کشورهاست. برای مثال، آمریکا رسما طی دهه‌های اخیر با تروریسم مبارزه کرده است، اما شواهد متعددی وجود دارد که در خفا در ایجاد و تقویت گروه‌های تروریستی و تبهکار متعدد نقش داشته است. علاوه بر آمریکا، سیاست خارجی کشورهای دیگر نظیر فرانسه، بریتانیا، عربستان، پاکستان، هند، اسرائیل و... نیز سرشار از اتهامات متعدد در کاربرد رویه‌های غیرمشروع و ناصواب در سیاست خارجی است؛ اما چرا این کشورها با مجازات‌های مشابه ایران مواجه نمی‌شوند؟
نخست، جهت‌گیری انتقادی سیاست خارجی ایران نسبت به نظام بین‌المللی و قدرت‌های بزرگ، باعث یکدست شدن قدرتمندان شده و اتهاماتشان علیه کشورمان مشروع می‌نماید. دوم، بیشتر کشورها هنگامی که برای وصول اهداف پنهان خود از روش‌های غیرمشروع در سیاست خارجی استفاده می‌کنند، معمولا از رویکرد ابهام پیروی کرده و درباره آن اعلام موضع نمی‌کنند. این امر به‌ویژه در رفتارهای ناصواب آمریکا یا رژیم صهیونیستی در سیاست خارجی‌شان به چشم می‌خورد؛ اما در ایران برخی از سیاست‌مداران گویا نمی‌توانند شادمانی خود را از وقایع مطلوب در محیط بین‌المللی پنهان کنند و زمینه را برای اتهام‌زنی فراهم می‌کنند. سوم، تحلیل‌های اغراق‌آمیز برخی رسانه‌های داخلی است که به باورپذیر شدن اتهامات آمریکا به ایران کمک می‌کند. برای مثال، در این‌باره کافی است نگاهی به تحلیل‌های برخی سایت‌ها و روزنامه‌های اصول‌گرا درباره حمله به تأسیسات نفتی عربستان داشت. بیشتر تحلیل‌ها سرشار از تأثیرپذیری حوثی‌ها از ایران، پیروی آن‌ها از ایران، الگوبرداری یمنی‌ها از ایران و... است.
در مجموع باید در نظر داشت که بیشتر کشورها از رویه‌های ناصواب در سیاست خارجی خود استفاده می‌کنند، اما رویکرد رسمی آن‌ها در این‌باره لاپوشانی و ابهام است؛ اما درباره ایران، رویکرد انتقادی کلی همراه با کم‌توجهی و رویکرد اغراق‌‌آمیز برخی سیاست‌مداران و تحلیلگران رسانه‌ای باعث می‌شود که کشورمان حتی برای عملیات‌های نامربوط و اثبات‌نشدنی نیز نکوهش و مجازات شود.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
توجه : نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمیشود.
سرخط خبرها

{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}