مجهـز برانیـد

ملیحه ابراهیمی‌یزدی| یک بار که پشت فرمان نشسته‌اید، به‌جای اینکه چرتکه بیندازید که چند بار دیگر چراغ سبز و قرمز شود، نوبت شما خواهد شد تا از تقاطع عبور کنید، به این مسئله بیندیشید که اگر روزی قرار بود بدون علائم و تجهیزات ترافیکی در شهر رانندگی کنید، چه اتفاقی می‌افتاد. بی‌تردید اولین اتفاق، افزایش آمار جرحی و فوتی تصادفات بود. بد نیست در ادامه، نگاهی به اعداد و ارقام تصادفات جرحی و فوتی که سال گذشته در شهر مشهد رخ داده است، بیندازید.

روند نزولی طبق 2 شاخص جهانی‌:
تعداد فوت‌شده به‌ازای 100‌هزار نفر جمعیت شهر و تعداد فوت‌شده به‌ازای 10‌هزار وسیله در مالکیت شهروند باید صفر باشد که در شهر مشهد طی 10‌سال اخیر، شاهد روند نزولی در این دو حوزه بوده‌ایم. سالی 5‌درصد کاهش در مشهد نسبت‌به دیگر شهرهای کشور شایان توجه است

عامل بروز بسیاری از تصادفات در مشهد، وجود نقاط پر‌تصادف است.
این نقاط عبارت‌اند از:
محورهای ورودی مشهد از‌جمله:
- بزرگراه آزادی
- بولوار توس
- بولوار حر (جاده سرخس)
- بولوار پنجتن
بزرگراه‌های شمالی شهری از‌جمله:
- شهید بابانظر
- شهید چراغچی
تقاطع‌های غیرهمسطح

از عوامل بروز تصادف چه می‌دانید؟
از مثلث بروز تصادفات اطلاعی دارید؟ بد نیست بدانید که یک ضلع تصادفات، اقدامات مهندسی، یک ضلع اعمال قانون و ضلع آخر، فرهنگ‌سازی و آموزش به شهروندان است. وقتی یک ضلع نادیده گرفته شود، نتیجه این می‌شود که آمار تصادفات جرحی و فوتی سیر صعودی به خود می‌گیرد. جدا از فراهم‌کردن بستر‌های لازم برای توسعه زیر‌ساخت‌های شهری که باید مدیریت شهری بیش‌از‌پیش به آن توجه داشته باشد، از نقش پلیس و مشارکت مردم نمی‌توان چشم‌پوشی کرد. اگر هر شهروند رفتار درست ترافیکی نشان بدهد، یعنی طبق قوانینی که قانون‌گذار برای او وضع کرده است براند، بی‌تردید وضعیت از آنچه امروز می‌بینیم، بهتر خواهد شد.

پشت پرده توجه به تجهیزات
یکی از عوامل کاهش تصادفات، توجه به اقدامات مهندسی است. دقت در به‌روز‌رسانی تجهیزات ترافیکی در معابر شهر، مسئله‌ای است که شاید از نظر خیلی‌ها، اهمیت چندانی نداشته باشد اما می‌تواند این نتایج را به دنبال داشته باشد:
ارتقای سطح ایمنی معابر به‌ویژه برای عابران
روان‌سازی ترافیک
کمک به رفع گره‌های ترافیکی
کاهش آلودگی
کاهش آمار در تصادفات
توجه ویژه به مناطق پر‌جمعیت و حساس مثل مدارس

بی‌خیال تخریب!
لطفا انصاف را رعایت کنید. چطور حاضر می‌شوید برای رد‌کردن تنها یک خودرو، چرخ‌های ماشینتان را روی میل‌های باتومی نارنجی بیندازید و دست به یک سبقت غیرمجاز بزنید؟
بماند که خیلی از رانندگان محترم که در سرعت‌های زیاد، کنترل خودرو خود را از دست می‌دهند، به برخی تجهیزات ترافیکی از‌جمله میله‌های جدا‌کننده وسط معابر، بشکه‌های ترافیکی و... آسیب وارد می‌کنند و از محل متواری می‌شوند.

از ضرورت تا اجبار
تجهیزات ترافیکی شامل تابلوهای علائم، چراغ‌های راهنمایی و رانندگی، دوربین‌های ثبت تخلفات و سرعت، سرعت‌کاه‌ها، خط‌کشی خطوط و... می‌شود. حالا تصور کنید در استفاده از هریک از این‌ها کوچک‌ترین خللی ایجاد شود. در بدیهی‌ترین حالت، اگر خطوط سطح معابر کم‌رنگ و محو شوند و رانندگان نتوانند بین خطوط حرکت کنند، اولین اتفاقی که رقم می‌خورد، این است که آمار تصادفات افزایش می‌‌یابد. به‌عنوان مثال نادیده‌گرفتن تجهیزات ترافیکی باعث می‌شود وقتی یک عابر بخواهد از عرض معبری عبور کند، دچار سردرگمی شود و نتواند از کمترین حقوق شهروندی‌اش بهره‌ ببرد.

نظارت و کنترل الزامی است
خاطره اجباری‌شدن بستن کمربند در مشهد را کمتر راننده‌ای از خاطر برده است. اعمال قانون‌های پی‌در‌پی و سفت‌و‌سخت‌گرفتن اجرای این طرح ازسوی پلیس راهور باعث شد امروز هر راننده قبل‌از استارت‌زدن ماشینش، کمربند ایمنی‌اش را ببندد. تجربه نشان می‌دهد اعمال قانون، تأثیر زیادی در کاهش تخلفات و تصادفات دارد. نمی‌توان صرف ساخت چند کلیپ و بنر آموزشی در موضوع فرهنگ‌سازی موفق بود. این اتفاق نه‌تنها در کشورهای جهان سوم، بلکه در کشورهای پیشرفته نیز مرسوم است که نظارت و کنترل بر قوانین با جدیت دنبال شود.

سرقت؛ از کاهش امنیت تا ضربه به سیمای شهر
به آن دسته افرادی نیز که در زمره سارقان قرار می‌گیرند و حق‌به‌جانب‌اند که اموال شهری از شاهرگ گردنشان به آن‌ها نزدیک‌تر است، باید بگوییم در بودجه امسال شهرداری مشهد مبلغ 600751946‌‌ هزارریال به تأمین تجهیزات ایمنی و هدایت ترافیک شهری و بهبود و بهسازی تجهیزات ترافیک شهری اختصاص یافته است. جدا از این حساب‌و‌کتاب‌ها باید بگوییم که با سرقت یک تابلو باعث می‌شوید علاوه‌بر تحمیل هزینه‌های مالی بر گردن شهر، امنیت جانی انسان‌ها در معابر به خطر بیفتد؛ به‌عنوان مثال هنگام شب وقتی تابلو هشدار‌دهنده سرعت در کار نباشد‌، هر‌کس به سبک و سیاق خودش رانندگی می‌کند و برای دیگر راکبان و عابران مشکلاتی به وجود می‌آورد. بماند که خلأ و نبود تجهیزات ترافیکی به سیمای شهری ضربه وارد می‌کند.

برابر ماده‌687 قانون مجازات اسلامی کشور مصوب1/2/1392 هر‌کس درباره وسایل و تأسیسات مورداستفاده عمومی از‌قبیل شبکه‌های آب و فاضلاب، برق، نفت، گاز، پست و تلگراف و تلفن و مراکز فرکانس و ماکروویو (مخابرات) و رادیو و تلویزیون و متعلقات مربوط‌به آن‌ها، اعم از سد و کانال و انشعاب لوله‌کشی و نیروگاه‌های برق و خطوط انتقال نیرو و مخابرات (کابل‌های هوایی یا زمینی یا نوری‌) و دستگاه‌های تولید و توزیع و انتقال آن‌ها که با هزینه یا سرمایه دولت یا با سرمایه مشترک دولت و بخش غیر‌دولتی یا توسط بخش خصوصی برای استفاده عمومی ایجاد شده و همچنین در علائم راهنمایی و رانندگی و سایر علائمی که به‌منظور حفظ جان اشخاص یا تأمین تأسیسات فوق یا شوارع و جاده‌ها نصب شده است، مرتکب تخریب یا ایجاد حریق یا از‌کار‌انداختن یا هر نوع خرابکاری دیگر شود، بدون آنکه منظور او اخلال در نظم و امنیت عمومی باشد، به حبس از 3 تا 10سال محکوم خواهد شد‌. همچنین طبق تبصره یک این ماده قانونی، در‌صورتی‌که اعمال مذکور به‌منظور اخلال در نظم و امنیت جامعه و مقابله با حکومت اسلامی باشد، مجازات محارب خواهد داشت و تبصره‌2 نیز می‌گوید مجازات شروع به جرائم فوق یک تا 3سال حبس است.