داوران جوان را دریابید
پای حرفهای مهدی پهلوانزاده، داور پیشکسوت فوتبال مشهد
قاضی در سوت خود میدمد و مبارزه گلادیاتوری در میانه میدان ورزشگاه تختی آغاز میشود، نبرد مردانی که از دل زمینهای خاکی به فوتبال حرفهای آمدهاند و داوری مبارزهشان دشوارتر است. قاضی این هفته «دوشنبهها با موسپیدان قضاوت» از جدیترین داوران فوتبال مشهد است، مردی که در دوران قضاوتش بازیهای حساسی را سوت زده است، اما قضاوتهایش در لیگ استان را مهمتر قلمداد میکند. پهلوانزاده، اکنون در شصتوپنجسالگی دغدغه داوران جوانی را دارد که در فوتبال مشهد ظهور پیدا کردهاند و مسئولان باید آنها را دریابند.
به وقت تولد
۱۲ اردیبهشتماه ۱۳۳۳ در مشهد به دنیا آمدم. ۷ برادر بودیم، تکتکشان اهل ورزش. یکی از برادرانم قهرمان دوومیدانی بود، یکی داور فوتبال و هریک به نوعی در ورزش دخیل بود. خودم هم قبل از آنکه داور شوم در تیم تاج مشهد فوتبال بازی میکردم و در کنارش، دو سرعت و پرش طول هم کار میکردم.
شغل در کنار داوری
بازنشسته آموزش و پرورش در شغل دبیری ورزش هستم.
دوران قضاوت
آن روزها مربیگری و داوری در کنار هم بود. معمولا مربیها به سمت داوری هم میرفتند. من هم بین مربیگری و داوری، داوری را انتخاب کردم، زیرا مربیگری خیلی زحمت زیادی دارد. قضاوت کردن سخت است، اما مهم است پیش وجدان خودت راضی باشی. از سال ۵۳ وارد عرصه داوری فوتبال شدم و تا سال ۷۰ قضاوت کردم. رقابتهای مهم استانی و کشوری را سوت زدهام. یادم میآید اولین قضاوتم در عرصه کشوری دیدار ۲ تیم گیلان و ارومیه بود.
مهمترین داوری
یک بار دیدار ابومسلم و آرارات تهران را در چهارچوب مسابقات چندجانبه مشهد قضاوت کردم که به نظرم یکی از مهمترین و حساسترین مسابقاتی بود که در دوران قضاوتم سوت زدم.
اشتباه مهم در داوری
اگر بگویم اشتباه داوری نداشتهام دروغ است. همه داوران اشتباه دارند. من هم از این قاعده مستثنا نیستم، اما حقیقتا یادم نمیآید اشتباهی داشته باشم که سرنوشت یک تیم و یک بازی را عوض کرده باشد.
بهترین داور استان
از داوران پیشکسوت و قدیمی حسین تهرانی و از داوران نسل جوانتر محسن ترکی از بهترینها بودند.
خاطره داوری
یادم میآید در بحبوحه جنگ یک مسابقه دوستانه بین سربازان منطقه برگزار و من ناظر داوری بازی بودم. اواخر بازی، کار به درگیری کشید و رفیقم به من گفت: زنگ بزنید پلیس بیاید! من هم گفتم: اینها خودشان سرباز هستند. چه کسی بیاید؟! بعد از آن اتفاق، فرمانده همهشان را جریمه کرد.
حال و روز داوری استان
حال داوری خراسان به هیئت فوتبال استان و کمیته داورانش بستگی دارد که چقدر بتوانند با فدراسیون رایزنیهای لازم را انجام دهند و برای داوران جوان استانمان امتیاز بگیرند. متأسفانه نمیتوانم بگویم حال داوری استان خیلی خوب است. بعد از نسل طلایی ترکی، قهرمانی، کامرانیفر و سخندان، جوانهای خوبی مثل منصوریان و مرجانزاده آمدند، اما باید از آنها حمایتهای لازم صورت بگیرد. نسل جوان دارد میآید، اما مسئله این است که باید حمایت شود.
بهرهمندی از تجربیات داوری
هماکنون به عنوان ناظر داوری در لیگ استان و مشهد حضور دارم و سعی میکنم تجربیاتم را در اختیار جوانترها بگذارم.
عایدی از داوری فوتبال
فقط رفاقت. داوری عشق است و هنر. هیچ چیز دیگری برای ما نداشت.
درد دل
از مسئولان هیئت فوتبال میخواهم اول از داوران جوان حمایت کنند و دوم اینکه اگر میشود، برای پیشکسوتان جایی در ورزشگاهها در نظر بگیرند که در مسابقات لیگ برتر به ورزشگاه بیایند و برایشان دلخوشی باشد. خیلی زشت است که پیشکسوتان ما هیچ جایی در ورزشگاهها ندارند.
به وقت تولد
۱۲ اردیبهشتماه ۱۳۳۳ در مشهد به دنیا آمدم. ۷ برادر بودیم، تکتکشان اهل ورزش. یکی از برادرانم قهرمان دوومیدانی بود، یکی داور فوتبال و هریک به نوعی در ورزش دخیل بود. خودم هم قبل از آنکه داور شوم در تیم تاج مشهد فوتبال بازی میکردم و در کنارش، دو سرعت و پرش طول هم کار میکردم.
شغل در کنار داوری
بازنشسته آموزش و پرورش در شغل دبیری ورزش هستم.
دوران قضاوت
آن روزها مربیگری و داوری در کنار هم بود. معمولا مربیها به سمت داوری هم میرفتند. من هم بین مربیگری و داوری، داوری را انتخاب کردم، زیرا مربیگری خیلی زحمت زیادی دارد. قضاوت کردن سخت است، اما مهم است پیش وجدان خودت راضی باشی. از سال ۵۳ وارد عرصه داوری فوتبال شدم و تا سال ۷۰ قضاوت کردم. رقابتهای مهم استانی و کشوری را سوت زدهام. یادم میآید اولین قضاوتم در عرصه کشوری دیدار ۲ تیم گیلان و ارومیه بود.
مهمترین داوری
یک بار دیدار ابومسلم و آرارات تهران را در چهارچوب مسابقات چندجانبه مشهد قضاوت کردم که به نظرم یکی از مهمترین و حساسترین مسابقاتی بود که در دوران قضاوتم سوت زدم.
اشتباه مهم در داوری
اگر بگویم اشتباه داوری نداشتهام دروغ است. همه داوران اشتباه دارند. من هم از این قاعده مستثنا نیستم، اما حقیقتا یادم نمیآید اشتباهی داشته باشم که سرنوشت یک تیم و یک بازی را عوض کرده باشد.
بهترین داور استان
از داوران پیشکسوت و قدیمی حسین تهرانی و از داوران نسل جوانتر محسن ترکی از بهترینها بودند.
خاطره داوری
یادم میآید در بحبوحه جنگ یک مسابقه دوستانه بین سربازان منطقه برگزار و من ناظر داوری بازی بودم. اواخر بازی، کار به درگیری کشید و رفیقم به من گفت: زنگ بزنید پلیس بیاید! من هم گفتم: اینها خودشان سرباز هستند. چه کسی بیاید؟! بعد از آن اتفاق، فرمانده همهشان را جریمه کرد.
حال و روز داوری استان
حال داوری خراسان به هیئت فوتبال استان و کمیته داورانش بستگی دارد که چقدر بتوانند با فدراسیون رایزنیهای لازم را انجام دهند و برای داوران جوان استانمان امتیاز بگیرند. متأسفانه نمیتوانم بگویم حال داوری استان خیلی خوب است. بعد از نسل طلایی ترکی، قهرمانی، کامرانیفر و سخندان، جوانهای خوبی مثل منصوریان و مرجانزاده آمدند، اما باید از آنها حمایتهای لازم صورت بگیرد. نسل جوان دارد میآید، اما مسئله این است که باید حمایت شود.
بهرهمندی از تجربیات داوری
هماکنون به عنوان ناظر داوری در لیگ استان و مشهد حضور دارم و سعی میکنم تجربیاتم را در اختیار جوانترها بگذارم.
عایدی از داوری فوتبال
فقط رفاقت. داوری عشق است و هنر. هیچ چیز دیگری برای ما نداشت.
درد دل
از مسئولان هیئت فوتبال میخواهم اول از داوران جوان حمایت کنند و دوم اینکه اگر میشود، برای پیشکسوتان جایی در ورزشگاهها در نظر بگیرند که در مسابقات لیگ برتر به ورزشگاه بیایند و برایشان دلخوشی باشد. خیلی زشت است که پیشکسوتان ما هیچ جایی در ورزشگاهها ندارند.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
