اسطوره آرام، مؤدب، محترم و متواضع

کارلو ماتزونه، سرمربی سابق برشا، حرف‌های جدیدی درباره اواخر دوران بازی روبرتو باجو مطرح کرده است. روبرتو باجو، یکی از بهترین ستاره‌های تاریخ فوتبال ایتالیا، در سال ۱۹۹۳ برنده توپ طلا شد و به‌عنوان بهترین بازیکن سال جهان هم انتخاب شد؛ ولی چند سال بعد بازیکن آزادی بود که مشتری نداشت. ماتزونه از طریق پستی که در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده، دراین‌باره نوشته است: مثل رفتار همیشگی ما با آدم‌ها، طردشده بود. یک روز، روزنامه را باز کردم و دیدم رجینا در حال مذاکره با باجو است. با یکی از دوستان مشترکمان تماس گرفتم و فهمیدم خبر درست است، ولی روبرتو تمایلی نداشت چندان از خانواده دور شود. بلافاصله از فرصت استفاده کردم و پرسیدم که آیا تمایلی برای حضور در برشا دارد یا نه که گفت حتما. بلافاصله سوار ماشین شدم و برای دیدن رئیس جینو کوریونی رفتم و پیشنهاد آوردن باجو به برشا را مطرح کردم. کوریونی کمی درمورد مسئله فکر کرد و گفت «باجو شبیه سس روی ماکارونی است!» این داستان طردشدن روبرتو باجو بود. چندین سرمربی مطرح، رفتار همیشگی آدم‌ها با اسطوره‌ها را با او کرده بودند و حرف‌های بدی درباره‌اش زده بودند. می‌گفتند دیگر به درد نمی‌خورد. درست است زانوی روبرتو برای سال‌ها، از مشکلات بزرگ او بود؛ ولی مراقب آن بود. یک ساعت زودتر به تمرین می‌آمد تا تمرین‌های کششی و فیزیوتراپی کند و آخرین نفر بود که باشگاه را ترک می‌کرد. باجو باعث شد دوران فوق‌العاده‌ای در اواخر مربیگری‌ام تجربه کنم. تجربه‌ای بی‌نظیر بود. همچنین باید بگویم مربیگری روبرتو همانند آب خوردن بود. آرام، مؤدب، محترم و متواضع بود. هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد استعداد ذاتی‌اش، فشاری روی بقیه وارد کند. دوستی بود که کمکم می‌کرد یکشنبه‌ها بازی‌ها را برنده شوم. باجو یکی از بهترین فوتبالیست‌های تاریخ ایتالیا بود، ولی باید بگویم شخصیت فوق‌العاده‌ای هم داشت. باجو در سال ۲۰۰۴ درحالی در برشا بازنشسته شد که در ۱۰۱ بازی، ۴۶ گل برای این تیم به ثمر رسانده بود. ماتزونه الان هشتادوساله است و در سال ۲۰۰۶ از مربیگری بازنشسته شد.