بیماران اعصاب و روان

صرع یک اختلال مغزی است که در آن فرد به طور مکرر دچار تشنج می‌شود. باوجود آمار چشمگیر مبتلایان در جهان، بسیاری به دلیل ترس و باور‌های نادرست، به‌موقع به پزشک مراجعه نمی‌کنند. این موضوع به‌ویژه در مناطق کمتربرخوردار نمود بیشتری دارد.

یک متخصص مغز و اعصاب با بیان اینکه متوسط سن ابتلا به سکته مغزی در ایران حدود ۱۰ سال پایین‌تر از میانگین جهانی است، گفت: در حالی که نرخ جهانی سکته مغزی حدود ۱۰۰ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر است، این رقم در ایران به ۱۵۰ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر می‌رسد که نشان دهنده ضرورت توجه فوری به این معضل بهداشتی است.

تشخیص زوال عقل برای بسیاری از افراد و خانواده‌های آنان، لحظه تغییردهنده زندگی است و یکی از اولین سوالاتی که افراد اغلب می‌پرسند این است که «فرد مبتلا تا چه زمانی در قید حیات خواهد بود؟».

مؤسسه توان‌بخشی «تابا» در ۴۲ کیلومتری شمال‌غربی کرمانشاه و کنار روستای ورمنجه، بیش از ۳۰۰ بیمار اعصاب و روان را تحت مراقبت قرار داده است. این مرکز که ۲۳ سال پیش تأسیس شده و اکنون توسط دو بازنشسته بهزیستی، خانم عزیزی و خانم پهلوانی اداره می‌شود، با روش‌هایی، چون کاردرمانی، روان‌درمانی، کتاب‌خوانی، ورزش، گروه درمانی و فعالیت‌های هنری و آموزشی تلاش دارد بیماران را به سوی آرامش و بهبودی هدایت کند. هدف اصلی «تابا» تغییر نگرش جامعه نسبت به بیماران روانی و کاهش تابو‌ها و برچسب‌های اجتماعی است.

متخصص بین‌المللی اعصاب و روان گفت: تاکنون (۱۲ مهر ۱۴۰۳)، بیش از ۱۰۰ بیمار مبتلا به صرع در کشور درمان شده‌اند که حدود ۳۰ نفر آن‌ها در بیمارستان‌های مشهد تحت درمان قرار گرفته‌اند.

داده‌های یک مطالعه جدید نشان می‌دهد نشانگر اولیه «مولتیپل اسکلروزیس» یا «ام اس» می‌تواند به پزشکان کمک کند تا بفهمند چه کسی در نهایت طعمه این بیماری «دژنراتیو عصبی» می‌شود.

معاون برنامه‌ریزی اداره کل داروی سازمان غذا و دارو در خصوص رفع کمبود‌های دارویی بیماران پیوندی، اعصاب و روان و هموفیلی توضیحاتی ارائه کرد.

چهارمین جلسه قرارگاه ترخیص بیماران اعصاب و روان در مراکز شبانه‌روزی با حضور نیّره عابدین‌زاده، معاون دادستان و سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۵ مشهد، مسعود فیروزی، مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی و... در محل مجتمع قضایی حمایتی-اجتماعی شوق زندگی برگزار شد.

معاون امور توانبخشی بهزیستی خراسان رضوی گفت: بهداشت روان به همه افراد جامعه مربوط می‌شود، نه فقط به کسانی که از بیماری روانی رنج می‌برند. هیچ گروهی از خطر ابتلا به بیماری روانی مصون نیست.