حضرت ابراهیم (ع)

در روز عرفه، وقتی حاجی در عرفات اشک می‌ریزد و بین صفا و مروه می‌دود، و در صبح قربان، هنگامی که کاروان‌ها به سوی منا حرکت می‌کنند، همه به یاد ابراهیم و اسماعیل علیهماالسلام هستند. اما نام یک زن در تمام آن بیابان پیچیده است؛ زنی که تسلیم امر خدا شد، هجرت کرد و «هاجر» ماند.

«وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ» و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم. این آیه شریف گریزی به داستان امتحان بزرگ حضرت ابراهیم (ع) دارد.

استاد دانشگاه و پژوهشگر دینی، به تبیین پیام عید قربان پرداخت و این عید را مناسکی فراتر از یک آیین دینی دانست.

«ابتدای قصه ذبیح است، قصه‌ای عظیم.» از دیرباز، مفسران قرآن، اینجا که رسیده‌اند، چون میدان را فراخ دیده‌اند، داستان را آن‌چنان‌که می‌خواسته‌اند و می‌دانسته‌اند بازگفته‌اند.