شهدای مدرسه میناب

بیژن مرتضوی، آهنگساز و خواننده، قطعه‌ای تازه را به یاد کودکان مدرسه شجره طیبه میناب منتشر کرد؛ اثری که هنوز در حال تکمیل است و بخشی از آن در فضای مجازی منتشر شده است.

یک مدرسه در میناب، معادله پرونده حقوق بشر ایران در ژنو را پیچیده‌تر کرده است؛ جایی که برای نخستین‌بار، اتهام نقض حقوق غیرنظامیان فقط متوجه تهران نیست و نام آمریکا هم در گزارش حقیقت‌یاب سازمان ملل آمده است.

آیا می‌توان خاطرات کودکان از دست رفته را دوباره زنده کرد؟ می‌توان چیزی که «نیست» را با عکس «هست» کرد؟ از چه چیزی حرف می‌زنیم، وقتی از مرگ و کشته شدن کودکان حرف می‌زنیم. تراژدی حمله آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب، به اندازه هر کودکِ شهید برش‌های مختلفی دارد. خاطرات خواهر و برادری که هر سال تابستان قلکشان را به مشهد می‌آورند و به حرم امام رضا (ع) می‌سپارند، رد ماکان نصیری و پولیور آبی که حالا رنگش را در آسمان باید دنبال کرد یا معلمی باردار که جنینش قربانی جنونِ جهان شد. دانش‌آموزی که توپ فوتبالش هنوز در خاطرات پدر و مادر و همکلاسی‌هایش می‌غلطد. در میناب هر تکه جامانده از کودکان ردی بود برای شناسایی تنهایی که بعد از برخورد موشک‌ها چیزی از آنها باقی نمانده بود تا خانواده‌های داغدار را آرام کند. اول مهرماه امسال برای همه ما رنگی دیگری داشت؛ رنگ نبودن ماکان، رنگِ لبخند آتنا، رنگ صدای زنگی که بعد از آن صدای خنده و شادی صد‌ها کودک را دیگر در پی ندارد. ما با خاطرات دانش‌آموزان شهید مدرسه شجره‌طیبه، با عکس‌هایشان، با صحبت پدران و مادرانشان آنها را در خیالمان زنده نگه می‌داریم؛ ریحانه و مهدی ذاکری، میکائیل میر دورقی، ماکان نصیری، زهره شهریاری، مریم بازرک، آرش گل‌آذین و نام‌هایی دیگر که حالا عکس‌ها و خاطراتِ عزیزشان باقی مانده است. این عکس‌ها تلاشی است برای بازسازی چند تکه از خاطرات کودکان میناب، برای شکست دادن بی‌رحمی زمان، برای شکستن معنای گذشته، این‌جا در میناب و امسال در هرکلاسی در ایران گذشته هنوز نگذشته است و این نبودن مثل همان برخورد موشک به مدرسه در ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ سهمگین است. گذشته هنوز نگذشته است، نامه‌ای تصویری از شمالِ شرقی ایران به جنوبِ سربلند و شکوهمند است.

همیشه اول مهر برای ما بچه معلم‌ها یک بوی دیگری دارد. پدرم بازنشسته که شد یک مدرسه غیرانتفاعی راه انداخت. یک مدرسه غیرانتفاعی دخترانه، یک خانه باغ بزرگ قدیمی را اجاره کردند و شد مدرسه.

ماه مهر دوباره آغاز شد و مدارس درهایشان را به روی دانش آموزان باز می کنند، اما امسال ۱۶۸ صندلی برای همیشه خالی است.

زنگ مهر امسال رنگ و بوی مقاومت دارد. مقاومتی که بیش از نیم قرن در خون ایران و ایرانی جاری شده است. استقامتی که از آبان ۴۲ با ندای بت شکن امام روح الله (ره) و لبیک دانش آموزان آن زمان ریشه گذاشت و با قطره قطره خون جوانان که در کوچه و خیابان آبادی‌ها کشور عزیزمان به زمین ریخت اقیانوسی از اراده به راه افتاد تا حکومتی طاغوتی را در استقامتی مقدس غرق خود نماید.

کلاس اولی‌های مشهدی در  حرم مطهر رضوی، آغاز  مدرسه را  در حالی جشن گرفتند که قاب‌هایی از  فرشته‌های میناب، میهمان این مراسم بود 

این روز‌ها خیابان‌های مشهدالرضا (ع)، میزبان چهره‌هایی است که روزگاری نه‌چندان دور جای‌شان نه بر قاب پوسترها، که پشت نیمکت‌های مدرسه بود؛ تصاویر ۱۶۸ کودک شهید مدرسه شجره طیبه میناب، در قالب پویش «فرشتگان میناب» در نقاط مختلف شهر مشهد نصب و اکران شده است. بر همه پوستر‌ها یک عبارت نقش بسته است: «Killed by Trump»؛ پیامی صریح که مسئولیت این فاجعه را بی‌پرده روایت می‌کند و اجازه نمی‌دهد حقیقت پشت آمار‌ها و تیتر‌ها پنهان بماند. آری مشهد امروز، نام فرشتگان میناب را بر خیابان‌هایش تکرار می‌کند.

نمایشگاه کودکان میناب، به همت دو تن از فعالان مدنی ایرانی مقیم ژنو، مقابل مقر سازمان ملل متحد در ژنو برپا شد.

سخنگوی قوه قضاییه از رسیدگی به پرونده مدرسه شجره طیبه میناب در شعبه ۵۵ دادگاه حقوقی تهران خبر داد.

نمایش «دختری که  خواب را  نوشید»، قصه دختری که خواب هایش به واقعیت تبدیل می شود و یک خواب متفاوت، او را به سمت اتفاقی تلخ می برد، نمایش در لایه های زیرین خود به فاجعه رخ داده در میناب و جنایت جنگی دشمن آمریکایی-صهیونیستی اشاره دارد.

«شهرآرانیوز-گروه سیاست»؛ کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل بعد از نزدیک به هفت ماه، برای حملات آمریکا به ایران عنوان «جنایت جنگی» را مطرح کرده است؛ اما همان گزارش، دوباره جمهوری اسلامی ایران را هم به شدیدترین اتهامات حقوق بشری متهم می‌کند؛ رویکردی که بیش از آنکه نشانه یک چرخش واقعی باشد، پرسش‌هایی جدی درباره کارنامه این نهاد به وجود می‌آورد.

کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره ایران اعلام کرد دلایل منطقی برای این باور وجود دارد که ارتش آمریکا در جریان جنگ اخیر، با حمله به یک مدرسه در میناب و یک مجموعه ورزشی در لامرد، مرتکب جنایت جنگی شده است.

منوچهر محمدی با تهیه‌کنندگی فیلم «لانچر را پیدا کنید» و منوچهر هادی با فیلم «من جاسوزنی نیستم» وارد مرحله تازه‌ای از تولید آثار سینمایی خود می‌شوند؛ همزمان محمدی ساخت فیلمی درباره کودکان میناب را نیز دنبال می‌کند.

مدیرکل آموزش بنیاد شهید و امور ایثارگران از امکان ثبت‌نام فرزندان شهدا و دانش‌آموزان دارای مجروحیت شدید در مدارس شاهد سراسر کشور خبر داد؛ همزمان بنیاد شهید و آموزش‌وپرورش برای ارائه خدمات مشاوره‌ای به دانش‌آموزان بازمانده مدرسه «شجره طیبه» میناب که با آسیب‌های روحی جدی مواجه‌اند، در حال رایزنی هستند.

کاش لاله مرزبان از لاله‌های مرزبان هم حرفی می‌زد. از میناب و لامرد تا دنا و هزاران شهید هموطنش. دفاع از میهن هنری شرافتمندانه است؛ کاش هنرمندان ایرانی در این حوزه هم هنرمند باشند.

رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور اعلام کرد: تمامی پیکرهای شهدای میناب شناسایی شده‌اند و تنها یک پیکر به دلیل شرایط ناشی از جنایت شناسایی نشده است.

مراسم رونمایی از پوستر و نشست خبری مسابقه بین‌المللی نقاشی «سورنا» با موضوع «ایران از نگاه کودکان ایرانی داخل و خارج از کشور» برگزار شد.

صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴، و در اولین ساعات تجاوز ارتش تروریستی آمریکا به ایران و آغاز جنگ ۴۰ روزه، مدرسه «شجره طیبه» میناب مورد اصابت چندین موشک قرار گرفت. بر اساس روایت شاهدان عینی که با تحلیل‌های مبتنی بر تصاویر ماهواره‌ای تأیید شده‌اند، این مدرسه در سه نوبت جداگانه هدف اصابت قرار گرفت. سقف مدرسه بر روی دانش‌آموزان فرو ریخت. در این حمله ۱۵۶ غیرنظامی شهید شدند که ۱۲۰ نفر از آن‌ها دانش‌آموز ۶ تا ۱۳ ساله بودند. اکنون با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی جدید و اول مهر و لزوم برگزاری کلاس‌های درس به صورت حضوری، تعدادی از جهادگران با هزینه شخصی در حال نوسازی ساختمانی متعلق به یکی از ادارات دولتی میناب هستند تا دانش‌آموزان مینابی بتوانند با شروع سال تحصیلی جدید به تحصیل ادامه دهند. این ساختمان ۸ کلاسه قرار است میزبان حدود ۲۵۰ دانش‌آموز مینابی، در دو شیفت دخترانه و پسرانه باشد. لازم به ذکر است در کنار این مدرسه که به نام «شجره طیبه» نام گذاری خواهد شد، مرکز مشاوره‌ای ایجاد و تاسیس خواهد شد تا دانش‌آموزان بازمانده‌ای را که دچار آسیب‌های روحی شده‌اند را آماده بازگشت به تحصیل نمایند.

اشکان شاپوری، نویسنده و کارگردان سینما، پس از کسب جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم پاریس برای «قصه‌ی پری»، این جایزه را به شهدای دانش‌آموز مدرسه میناب تقدیم کرد؛ اقدامی که به گفته او ادای احترام به ایثار و فداکاری این کودکان و دیگر شهدای ایران است.