اکرم مسعودی

در این هنگامه که آسمان بصیرت، گاه ابری از غم بر خود می‌گیرد و گاه، چون آینه‌ای صاف، حقیقت را بازمی‌تاباند، گاه واژگان چنان درهم می‌تنند که جز با دلی عاشق و گوشی شنوا، نمی‌توان عمقشان را درک کرد.

شاید ماجرا فراتر از جسم باشد؛ شاید فرصتی است برای اینکه بفهمیم ما تنها مجموعه‌ای از نیاز‌های لحظه‌ای نیستیم. روزه می‌تواند تمرینی باشد برای کم‌رنگ‌تر کردن «من» و پررنگ‌تر دیدن «او».

من برای دیدن آمده بودم. برای دیدن خاک، نشانه‌ها، عکس‌ها. فکر می‌کردم این سفر شبیه بقیه سفرهاست؛ مقصدی دارد، مسیری دارد و زمانی که تمام می‌شود.

سال‌هاست که در ادبیات عمومی و رسانه‌ای ما، تصویر پدر با استعاره‌هایی تکراری گره خورده است. اگرچه این تعابیر با هدف تکریم بیان می‌شوند، ناخواسته پدر را در یک نقش صرفا «تدارکاتی» و «تحمل‌کننده» حبس می‌کنند.

همه ما بار‌ها آیه «کلوا و شربوا و لاتسرفوا: بخورید و بیاشامید، اما اسراف نکنید» را شنیده‌ایم. اما آیا تابه حال به این فکر کرده‌ایم که این جمله ساده، چگونه می‌تواند زندگی شلوغ و پر از استرس امروز ما را نجات دهد؟

زن امروز اگرچه در جهانی پر از فناوری، ارتباطات گسترده و نقش‌های متنوع زندگی می‌کند، همچنان با پرسش‌هایی بنیادی روبه‌روست؛ پرسش‌هایی درباره هویت، شأن انسانی، تعادل میان احساس و عقل، میان خانواده و جامعه، میان استقلال و وابستگی.

سخنان رهبر معظم انقلاب، همیشه حاوی نکاتی دقیق و حیاتی برای حرکت عمومی کشور است. اما در توصیه اخیرشان، چهار پند پدرانه و مهم مطرح شد که در عین سادگی، نقشه راه کاملی برای عبور از مشکلات و رسیدن به آرامش و پیشرفت است.

دهه فاطمیه فقط یک تقویم مذهبی نیست؛ فرصتی است برای اینکه دوباره به زندگی انسانی فاطمه‌زهرا (س) نگاه کنیم.