نوگرایی، وجه بارز شهرآرا

قاسمی| هادی خانیکی استاد علوم ارتباطات و روزنامه‌نگاری باتجربه است که در کارنامه‌اش ایفای نقش در راه‌اندازی روزنامه‌ای چون همشهری دیده می‌شود. از‌این‌روست که او می‌تواند به ابعاد مختلف روزنامه‌ شهرآرا -که از چند منظر به نشریه یادشده شباهت دارد- به عنوان یکی از معدود روزنامه‌های شهری موفق کشور نگاه دقیق‌تری بیندازد. این پیشکسوت خراسانی عرصه رسانه که عصر روز جمعه گذشته در مؤسسه فرهنگی شهرآرا حضور پیدا کرده بود، پس از بازدید از بخش‌های مختلف این رسانه شهری به ویژگی‌های برجسته این رسانه اشاره کرد و توصیه‌هایی برای بهبود فعالیت شهرآرا ارائه کرد.
خانیکی در آغاز سخنانش به تجربه خود در مشارکت برای راه‌اندازی روزنامه همشهری اشاره کرد: همشهری هنگامی منتشر شد که تا آن زمان هیچ نشریه متناسب شهری‌ای وجود نداشت. ایده تأسیس این روزنامه بعد از 6 ماه برگزاری جلسات منظم شکل گرفت و از درون آن همشهری‌محله‌ها بیرون آمد.
به گفته این استاد ارتباطات، روزنامه شهرآرا به عنوان دیگر‌تجربه موفق روزنامه‌های شهری، گروه‌های مخاطب مختلفی از جمله جوانان، زنان و کودکان دارد: علاوه بر این روزنامه شهرآرا با رویکردی واقع‌بینانه و متناسب با تعهدات شهری عمل می‌کند که این ویژگی شهر را به سمت کلان‌تر شدن پیش می‌برد و هویت‌های محلی را برجسته‌تر می‌کند.
او افزود: از منظر رسانه و نیازهایش می‌توانم بگویم شهرآرا و رسانه‌های مکمل آن در مسیر درستی حرکت کرده اند.
به اعتقاد خانیکی بارزترین وجه کار شهرآرا نوگرایی و ابتکار است و این رسانه محصول اعتماد به جوان‌ها و استفاده از نیروی جوان است. با‌این‌همه او آسیبی را در این زمینه متذکر می‌شود: مهم‌ترین آفتی که مطبوعات را به طور خاص و رسانه را به شکل عام مبتلا می‌کند، همان جوان‌مرگی رسانه‌هاست. نشریات در استمرار زنده می‌مانند و گرچه به فعالیت برخی از آن‌ها نقد هم وارد است، همین که روزنامه‌ای سال‌های سال منتشر می‌شود، زنده است. ابتکارات شهرآرا به‌لحاظ شکل و محتوا خوب است اما نگرانی من همین است که چقدر کار نهادمند باشد و ادامه پیدا کند. آن هم در برابر تهدید‌های اقتصادی و مادی و در شرایطی که بزرگ‌ترین مؤسسات مطبوعاتی کشور در معرض تهدید گرانی کاغذ و کم بودن بودجه هستند.
این پیشکسوت عرصه رسانه در ادامه صحبت‌هایش به برخی ویژگی‌های شهر مشهد اشاره کرد: مشهد یک نمای بیرونی و یک نمای درونی دارد. در نمای بیرونی، با نمادهایی شناخته می‌شود که به وسیله آن‌ها مشهد را قضاوت می‌کنند؛ مثلا برخی برای شناخت مشهد به سراغ سخنان برخی می‌روند، درصورتی که مشهد واقعی به این شکل نیست که از این قضیه برمی‌آید و حتی برخی آسیب‌های اجتماعی این شهر بیشتر از شهرهای غیرمذهبی است. اما برای شناخت نمای درونی شهر باید دید زیر پوست شهر چه می‌گذرد که فکر می‌کنم سوگیری شهرآرا برای نشان‌دادن این نمای مشهد خوب بوده است.
او تصریح کرد: مثلا خود من علاقه‌مندم درباره گذشته مشهد بدانم و همیشه «خداحافظ شهر شهادت» دکتر شریعتی را که می‌خوانم بغض می‌کنم، من دوست دارم هویت مشهد را بشناسم و دیگر وجوه این شهر را که باید کشف شود.
به باور خانیکی، اینکه رسانه‌ای بخواهد کاملا جدا از سیاست باشد، شدنی نیست، چراکه به طور کلی سیاست پدیده‌ای است که خودش رسانه را رها نمی‌کند: البته فعالیت و استمرار چنین رسانه‌هایی تا‌حدی بستگی به صندوق رأی دارد، تثبیت آنچه اکنون اتفاق می‌افتد هم می‌تواند به استمرار فعالیت رسانه کمک کند. به نظر من شروع کار شهرآرا بسیار ارزشمند و در‌خور تقدیر است‌و باورکردنی نیست این حجم از تغییرات و رویکردها در این مدت کوتاه به دست آمده باشد اما باید ادامه و تثبیت این وضعیت در دستور کار قرار بگیرد.
این استاد دانشگاه در پایان صحبت‌هایش به دست‌اندرکاران روزنامه شهرآرا توصیه کرد روی خوانندگان مستمر خود سرمایه‌گذاری کنند و اشتراک‌های ثابت روزنامه را افزایش دهند تا استقلال نسبی این روزنامه تأمین شود.