سرمربی تیم ملی فوتبال افغانستان: بی‌صبرانه منتظر بازی با ایران هستم | بازیکنانی از ۱۲ کشور در تیم ملی حضور دارند کاپیتان تیم ملی فوتبال افغانستان: ایران یکی از بهترین‌های آسیا است | آنها را سورپرایز می‌کنیم دومین حادثه مرگبار تصادف در کمتر از ۱۰ روز در افغانستان | ۲۵ نفر جان باختند قیمت امروز پول افغانی (پنجشنبه ششم شهریورماه ۱۴۰۴) بزرگ‌مرد کوچک گلشهر | تقدیر مهاجران افغانستانی در مشهد از محمدطا‌ها اسحاقی گفت‌وگوی سرپرست سفارت ایران در کابل با مقامات طالبان درباره همکاری‌های مرزی مهاجران افغانستانی در مشهد یاد فرمانده فقید لشکر فاطمیون را گرامی داشتند مهران غلامی، ستاره فوتسال افغانستان، وارد مادرید شد معتمدیان: با خروج مهاجران افغانستانی از استان تهران ۲۷۰۰ کلاس درس آزاد شده است قیمت امروز پول افغانی (سه‌شنبه چهارم شهریورماه ۱۴۰۴) استاندار خراسان رضوی: تاکنون یک میلیون و ۲۰۰ هزار افغانستانی از کشور خارج شده‌اند تاریخ و ساعت بازی تیم‌های ملی فوتبال افغانستان و ایران در کافا ۲۰۲۵ قیمت امروز پول افغانی (دوشنبه سوم شهریورماه ۱۴۰۴) تیم ملی فوتسال افغانستان در مسابقات کشور‌های اسلامی به میزبانی عربستان شرکت می‌کند طالبان شرایط جدید برای دریافت پاسپورت افغانستان را اعلام کرد (یکم شهریور ۱۴۰۴) قیمت امروز پول افغانی (شنبه یکم شهریورماه ۱۴۰۴) آغاز پیاده‌روی ۷۰۰ زائر افغانستانی از تربت‌جام به سمت مشهد پاکستان حضور داعش و «تی‌تی‌پی» در افغانستان را تهدیدی برای اسلام‌آباد خواند پیام تسلیت استاندار خراسان رضوی در پی فوت ۷۵ مهاجر افغانستانی در هرات به مردم افغانستان همدردی وزارت خارجه ایران با مردم افغانستان
سرخط خبرها

گریستن برای پیروزی، تجربه‌ای تازه برای یک افغانستانی

  • کد خبر: ۲۹۰۸۲۲
  • ۰۵ مهر ۱۴۰۳ - ۱۷:۰۱
  • ۱
گریستن برای پیروزی، تجربه‌ای تازه برای یک افغانستانی
روایت یک افغانستانی از سفر به ازبکستان و تماشای بازی تیم ملی فوتسال افغانستان در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی فوتسال.

هرچند در ابتدا فکر نمی‌کردم فرصت حضور در تاشکند و تماشای بازی‌های جام جهانی فوتسال برایم مهیا شود. اما به طور معجزه آسیایی به تاشکند آمدم و تجربه‌ای شگرف در این سفر برای من ثبت شد.

شب گذشته وقتی برای تماشای بازی افغانستان و پاراگوئه در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی به هما آرنا که یکی از استانداردترین سالن‌های فوتسال جهان هست رفتم، حس غریبی داشتم.

افغانستانی‌ها از کشور‌های مختلف جهان خود را به تاشکند رسانده بودند تا برای چند ساعت تجربه‌ای متفاوت از افغانستانی بودن داشته باشند. یعنی یک صدا و متحد فرزندان سرزمین‌شان را که در میدان از هیچ تلاشی برای پیروزی دریغ نکردند را تشویق کنند و بار‌ها یک صدا باهم فریاد بزنند: زنده باد افغانستان.

چهار دهه جنگ و ناامنی در افغانستان فرصت خیلی چیز‌ها را از مردم من گرفته است. ما بیشتر از اینکه برای پیروزی تیم‌های ملی کشورمان در مسابقات جهانی اشک بریزیم، برای جان باختن عزیزمان در انفجار و انتحار گریه کرده‌ایم.

دیشب وقتی تیم ملی فوتسال افغانستان گل اول را زد با یک تجربه جدید مواجه شدم، پیروزی.

تنها کاری که کردم فریاد زدم و ناخداگاه گریستم و این چند ثانیه ارزشمند در کنار دیگر تجربیات سفر به ازبکستان برایم بسیار ارزشمند بود.

با خودم فکر کردم که چرا گریه می‌کنم؟ چرا این گریه با دیگر گریه‌ها فرق دارد؟ چرا تاکنون چنین تجربه‌ای نداشته‌ام؟ آیا پس از این هم می‌توانم چنین لحظه‌ای را تجربه کنم؟

بعد از گل چنان فریاد می‌زدم که تاکنون آنگونه فریاد نزده بودم.

من یک افغانستانی خوشبخت هستم که چنین لحظه‌ای را تجربه کرده‌ام.

هرچند افغانستان بازی دیشب را در اولین تجربه حضورش در جام جهانی فوتسال به پاراگوئه که تاکنون ۸ بار به جام جهانی راه یافته باخت، اما این تیم قهرمان من است.

مجید مرتضایی مرد بزرگی است، او در طول این مدت به هیچ چیزی جز موفقیت تیمش فکر نکرد. به این فکر نکرد که مربی تیم ملی فوتسال افغانستان بودن، شاید پرستیژ نداشته باشد. او به کاری که انجام داد ایمان داشت، کاری بزرگ که هرکسی در زندگی فرصت انجامش را ندارد، و آن ساختن یک تیم ملی قوی و منسجم برای کشوری است که این روز‌ها پریشان‌تر از همیشه است.

دیشب وقتی بعد از بازی حمید معصومیان بازیکنان تیم را در آغوش می‌کشید و دلداری می‌داد، به این بزرگی‌اش فکر کردم. به اینکه دنیایش چقدر بزرگ‌تر از نشستن پشت میز تحریریه است و او حالا سه دروازه‌بان حرفه‌ای به تیم ملی فوتسال همسایه همزبانش تحویل داده.

آقای صداقت مردی که به هیچ چیز جز کشورش فکر نکرد و با همه دشواری‌ها کنار تیم ملی ماند، برای تیم ملی پول خرج کرد و دیشب داشت بین دو نیمه وقت اضافه بچه‌ها را با لباس ورزشی باد میزد. او مثل همه مردان کادر فنی تیم ملی فوتسال افغانستان در حافظه تاریخی مردم این کشور می‌ماند. مردی که همه تنگ نظری‌ها را کنار گذاشت و تنها به کشورش فکر کرد.

هرچند تیم ملی فوتسال افغانستان با شکست در مقابل پاراگوئه به خانه باز می‌گردد، اما تک تک بازیکنان و کادر فنی قابل احترام هستند. بازیکنانی که لحظه‌ای آرام نبودند و اگر تجربه کافی داشتند، امروز روز دیگری برای مردم افغانستان بود.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
غلامی
Iran (Islamic Republic of)
۰۰:۵۶ - ۱۴۰۳/۰۷/۰۷
0
1
بسیار عالی واحساسی
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->