هدف نهایی

هدف نهایی ماییم. وقتی در خرداد ۱۴۰۴ اسرائیلی‌ها به بهانه انرژی هسته‌ای به کشورمان حمله کردند، فرماندهان نظامی و دانشمندانمان را به شهادت رساندند، و جنایات دیگر انجام دادند، هدف نهایی ما بودیم. می‌خواستند درنهایت مردم را به خیابان بکشانند تا پروژه سقوط حاکمیت و فروپاشی ایران را به نتیجه برسانند. اما نتوانستند.

وقتی در پاییز و زمستان ۱۴۰۴ فشار اقتصادی را به اوج رساندند، تا در دی ماه، دلقک مترسکی به نام رضا پهلوی را جلو بیندازند که مردم تحت فشار را فراخوان شورش و آشوب بدهد، هدف ما بودیم. می‌خواستند همان پروژه را که در اجرای بهاری اش ناکام ماندند، پیش ببرند. زخمی عمیق بر پیکر ما نشست. خون‌های بسیار ریخته شد و داغ‌های بی شمار دیدیم. اما باز هم نتوانستند.

وقتی در اسفند ۱۴۰۴ به ما حمله کردند، رهبرمان را به شهادت رساندند، چهره‌های نظامی و سیاسی را ترور کردند، مقر‌های انتظامی را به شکلی هدفمند مورد اصابت قرار دادند و... باز هم هدف ما بودیم؛ و پروژه همان؛ و وقتی زیرساخت‌های علمی و صنعتی و... را بمباران کردند و به محاصره اقتصادی اقدام کردند، باز هم هدف ماییم. می‌خواستند بار دیگر با فشار اقتصادی ما مردم را به تنگ آورند و زمینه‌ای دیگر برای شورش و آشوب فراهم آورند.

هدف نهایی نه زیرساخت است، نه نیرو‌های نظامی و انتظامی، نه چهره‌های سیاسی، نه انرژی هسته‌ای و نه هیچ چیز دیگر. هدف نهایی ماییم. ما مردم؛ و برای شکستن این هدف، از به کار بردن هیچ وسیله‌ای ابا ندارند. از حمله نظامی تا ترور. از تحریم اقتصادی تا محاصره دریایی. از جنگ شناختی تا نبرد امنیتی. هر کار که از دستشان بربیاید، برای در هم شکستن و از پا در آوردن ما مردم انجام خواهند داد؛ و البته باز هم نخواهند توانست.

در ادامه حتما بخوانید غافل گیر و دیگر هیچ