مهرداد ضیایی، بازیگر سینما و تلویزیون و گوینده رادیو، در گفتوگو با شهرآرانیوز، از مشغلههای تازهاش در عرصه نمایش و رادیو میگوید؛ از احتمال بازگشت برنامه «احوال کتاب» به رادیو فرهنگ و همکاری دوباره با رادیو ایران، تا ادامه بازی در سریال «خسوف» به کارگردانی محمدحسین لطیفی. او همچنین درباره نقش خود در این مجموعه، جای خالی پژوهش تاریخی درباره عبدالله بن جعفر و وظیفه هنرمندان در شرایط دشوار اجتماعی و اقتصادی میگوید.
ضیایی درباره فعالیتهای این روزهایش میگوید: در فکر این هستم که دوباره برنامه «احوال کتاب» را در رادیو فرهنگ آغاز کنم؛ برنامهای که پیشتر درباره کتاب، پژوهش و اجرا در آن فعالیت میکردم. البته بدون اینترنت، طبیعتاً نمیتوانستم به برخی منابع معاصر مراجعه کنم، اما حالا که دسترسی به اینترنت دوباره فراهم شده، شاید بتوانم این کار را بهتر انجام دهم. احتمال دارد بار دیگر با رادیو ایران هم همکاری کنم و برنامه «راه شب» را بنویسم و اجرا کنم. علاوه بر این، مشغول نوشتن یک نمایشنامه هم هستم.
او در ادامه درباره جزئیات حضور در سریال «خسوف» بیان میکند: چند سکانس از بازی من در سریال «خسوف» به کارگردانی محمدحسین لطیفی باقی مانده است. در این سریال نقش شوهر حضرت زینب (س)، یعنی عبدالله بن جعفر طیار را بازی میکنم.
این بازیگر درباره آشناییاش با عبدالله بن جعفر و انجام تحقیقات درباره این شخصیت تاریخی برای بازیگر بهتر میگوید: تاریخ خیلی به عبدالله بن جعفر اشارهای نکرده است. طبیعتا نویسنده برای همه شخصیتها ناچار است تا حدی از تخیل استفاده کند.
او در بخشی دیگر از صحبتهایش درباره شرایط فعلی و بحران روحی روانی جامعه که هنرمندان را نیز تا حد زیادی درگیر خود کرده است، میگوید و اینکه هنرمند در این شرایط وظایف مشخصی دارد؛ ضیایی در اینباه بیان میکند: هنرمندان خودشان هم زیر فشار مضاعفی هستند؛ یعنی نهتنها در زندگی شخصی، که بخش بزرگی از آنها—جز ۷ یا ۸ درصدی که وضع مالی مرفهتری دارند—با مشکلات معیشتی جدی روبهرو هستند. من از ۹۰ درصد دیگر هنرمندان صحبت میکنم. آنها علاوه بر فشارهای معمول زندگی، بهدلیل شرایط اقتصادی و ویرانیهای موجود، در کارشان هم دچار مشکل شدهاند؛ بیش از هر زمان دیگری. اقتصاد هنر تابع اقتصاد کلی جامعه است و وقتی ساختار اقتصادی جامعه بههم ریخته باشد، طبیعتاً تولید فرهنگی هم کاهش پیدا میکند. از سوی دیگر، انگار قرار است ما زیر یک روایت فرهنگی و هنری مشخص حرکت کنیم؛ در چنین فضایی، چندان امکان خلق کارهای خلاقانه وجود ندارد. لازمه کار هنری این است که یک روایت حاکم وجود داشته باشد و هنرمند بر اساس آن، اثرش را خلق کند.