محسن ذوالفقاری، نویسنده کتاب من همین رضا سنجرانی را دوست دارم، درباره انتخاب این شهید بهعنوان سوژه کتاب در گفتوگو با خبرنگار شهرآرانیوز اظهار کرد: بهتر است بگویم آقا رضا ما را انتخاب کرد و از او ممنونم که من را انتخاب کرد تا زندگینامهاش را بنویسم. قصه تولد این کتاب شاید خودش یک کتاب مجزا باشد و نتوان در این فرصت بهتفصیل درباره آن صحبت کرد.
وی درباره علت نامگذاری کتاب افزود: عنوان کتاب به یکی از صحبتهای خود آقا رضا بازمیگردد که فیلم آن نیز موجود است. او میگوید «من همین رضا سنجرانی را دوست دارم» و در ادامه توضیح میدهد که میخواهد با همین ویژگیها شهید شود تا به همه ثابت کند هر کسی میتواند شهید شود و شهادت دستنیافتنی نیست.
ذوالفقاری با تأکید بر ضرورت روایت واقعی از زندگی شهدا گفت: زندگی شهدا را باید واقعی نوشت. واقعی نوشتن به این معنا نیست که همه چیز را خشک، خالی و خام از شهید بیان کنیم. تمام تلاش من این بوده است که مسیر رشد آقا رضا را تا رسیدن به شهادت نشان دهم؛ مسیری که در آن، همه کموکاستیها، نقصها و قوتها نیز وجود داشته است.
نویسنده کتاب ادامه داد: تمام تلاشم این بوده که این مسیر را بهدرستی روایت کنم و نمیدانم تا چه اندازه موفق بودهام؛ این موضوع را باید مخاطب قضاوت کند.
وی با اشاره به یکی از جملات شهید رضا سنجرانی عنوان کرد: خاطرات از آقا رضا بسیار زیاد است، اما جملهای از او وجود دارد که به نظرم برای زندگیهای ما سرشار از حکمت است: رزق درویشان هوایی میرسد. به نظرم این جمله بسیار حکمتآمیز است و اگر به آن فکر کنیم، میتوانیم نسبت خودمان با این نگاه را بهتر درک کنیم.
حاج علی پیراسته، مربی و دوست شهید رضا سنجرانی نیز در گفتوگو با خبرنگار شهرآرانیوز با اشاره به نخستین دیدار خود با این شهید گفت: نخستین بار آقا رضا سنجرانی را در ایام ارتحال حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۶۸ دیدم. او در آن زمان دانشآموزی ۱۲ یا ۱۳ ساله بود و در مراسم مختلفی که به مناسبت ارتحال امام (ره) در مسجد برگزار میشد، با او آشنا شدیم.
وی افزود: آقا رضا از نظر سنی برادر کوچکتر ما محسوب میشد، اما تا آخرین روزهایی که با یکدیگر ارتباط داشتیم، با وجود ارتباط نزدیک و حتی خانوادگی، احترام بسیار زیادی میگذاشت.
پیراسته با اشاره به یکی از ابعاد کمتر شناختهشده شخصیت شهید سنجرانی اظهار کرد: یکی از ویژگیهایی که کمتر درباره آقا رضا شناخته شده، ارتباط او با قرآن است؛ چه در زمینه تلاوت و چه در زمینه فهم و درکی که از قرآن پیدا کرده بود. همین فهمی که از قرآن به دست آورده بود، او را به این مسیر کشاند.
مربی و دوست شهید سنجرانی ادامه داد: اگر بخواهیم درباره آقا رضا صحبت کنیم، باید درباره شهید صحبت کنیم. اگر کسی میخواهد درباره شهید و فضیلت شهید سخن بگوید، باید انقلاب را بشناسد و برای شناخت انقلاب نیز باید مکتب امام خمینی (ره) را بشناسد.
وی بیان کرد: کسی که مکتب امام خمینی (ره) را نشناسد و انقلاب را نشناسد، درباره شهید و کرامات او تنها میتواند از فضیلتها سخن بگوید، در حالی که فضیلت شهید از مکتب امام خمینی (ره) شکل گرفته است و باید به این موضوع توجه کنیم.
پیراسته با اشاره به ضرورت معرفی شهدا به نسل امروز گفت: اگر قرار است درباره نسل امروز، فرزندان دفاع مقدس و حتی جنگ امروز صحبت کنیم، باید ابتدا انقلاب را معرفی کنیم. اگر انقلاب را درست معرفی کنیم، امام را درست معرفی کنیم و رهبر شهیدمان را درست معرفی کنیم، شهید نیز بهصورت طبیعی معرفی خواهد شد.
محمدرضا زائری، پژوهشگر و نویسنده، در گفتوگو با خبرنگار شهرآرا نیوز درباره اهمیت انتشار آثار مربوط به شهدا اظهار کرد: نشر آثار و معرفی شخصیت گرانقدر شهدای انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و جنگ اخیر، بیش از هر چیز برای زنده ماندن و یافتن مسیر درست در زندگی خود ما ضروری است.
وی افزود: این تعبیر که شهدا مانند ستاره، راه را نشان میدهند، واقعاً در زندگی روزمره ما برای شناخت مسیر و تکلیف و دور نشدن از حقیقتها اهمیت دارد. زندگی شهدا بیش از هر چیز میتواند در شناخت این مسیر مؤثر باشد.
زائری درباره ویژگی کتاب «من همین رضا سنجرانی را دوست دارم» گفت: ارزش این کتاب در این است که زندگی شهید را همانگونه که بوده روایت میکند؛ انسانی که در یک اداره کار میکند، خانواده دارد، زندگی میکند، میخندد، شوخی میکند و اهل سفر است. او یک شخصیت ماورایی و دستنیافتنی نیست، بلکه انسانی عادی است.
این پژوهشگر و نویسنده ادامه داد: آنچه رضا سنجرانی را متمایز میکند، انتخاب بزرگ و تصمیم اساسی و بنیادین اوست که وی را در جایگاهی قرار میدهد که میتواند برای همه ما الگو و نشانه راه باشد.
حجتالاسلام مهدی سنجرانی، برادر شهید رضا سنجرانی، نیز درباره ویژگیهای شخصیتی برادرش در گفتوگو با خبرنگار شهرآرا نیوز اظهار کرد: یکی از ویژگیهایی که برای من در شخصیت آقا رضا بسیار جالب و زیبا بود، این بود که با هر فرد متناسب با نیازها و گفتمان مشترکی که با او داشت، وارد بحث میشد و در صورت نیاز، به او کمک میکرد.
وی افزود: گاهی ساعتها درباره مسائل فرهنگی که با آن درگیر بودیم، با یکدیگر گفتوگو میکردیم و آقا رضا ایده و راهحل ارائه میداد. با برادر دیگرمان نیز درباره مباحث ورزشی، باشگاههای ورزشی و موضوعات مرتبط گفتوگو میکرد.
برادر شهید سنجرانی ادامه داد: پس از شهادت آقا رضا متوجه شدم که این ارتباط فقط به خانواده محدود نمیشده است. او دوستان مشترک زیادی داشت و در زمینههای مختلف با افراد ارتباط برقرار میکرد و با آنها وارد یک فضای صمیمی و رفاقتی میشد.
حجتالاسلام سنجرانی درباره کتاب «من همین رضا سنجرانی را دوست دارم» نیز گفت: این کتاب بهخوبی توانسته است ویژگیهای شخصیتی آقا رضا را انعکاس دهد. من کتاب را دو بار خواندهام و بسیاری از این روایتها را نیز از راویان اصلی شنیده بودم و خودم در برخی از این اتفاقات حضور داشتم. به همین دلیل، خواندن کتاب برای من جذاب و لذتبخش بود.
وی در پایان از محسن ذوالفقاری، نویسنده کتاب، برای نگارش این اثر تشکر کرد.