به گزارش شهرآرانیوز؛ هفت روز سیما» عنوان یک بسته خبری-تحلیلی است که در پایان هر هفته به بازخوانی متن و حاشیه اتفاقات خبری صدا و سیما و شبکه نمایش خانگی میپردازد. همچنین در این بسته، نیمنگاهی هم به شایعات و اخبار غیررسمی داریم و در تلاش هستیم در کوتاهترین زمان ممکن از مهمترین اخبار هفته در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی باخبر شوید.
خبری به تازگی درباره جدیدترین پروژه تینا پاکروان منتشر شد که از موضوع جدیدترین سریال او یعنی روایتی از سالهای مشروطه رونمایی کرد.
تینا پاکروان پیش از این سریال «تاسیان» را ساخته است که علی رغم جذابیتهای بصری و قصه پرکشش برای مخاطب روایتی یکجانبه و متکی بر زاویه دیدی خاص از تاریخ معاصر به تصویر کشید. روایتی که با سمپات نشان دادن ساواک و تطهیر آنها خواسته یا ناخواسته بخشی از جنایتهای متعددشان را با سانتی مانتالیسم و نگاه رمانتیک پاکسازی کرد.
او حالا بنا دارد سریالی درباره مشروطه با نام «ماهدخت» بسازد. ساخت سریال با این موضوع پیش از آنکه صرفاً یک پروژه نمایشی باشد، با یک مسئولیت مهم تاریخی مواجه است. مشروطه از پیچیدهترین مقاطع تاریخ معاصر ایران است و نوع نگاه به آن میتواند تصویری متفاوت از واقعیت تاریخی در ذهن مخاطب ایجاد کند. بهویژه حالا که قرار است این پروژه به کارگردانی سپرده شود که پیش از این نگاه خود را در «تاسیان» نشان داده است و البته هنوز نسبت به پروژه جدید او نمیتوان قضاوت کرد. با این حال حساسیتها نسبت به سریالی با موضوع مشروطه، زاویه روایت و میزان پایبندی آن به پیچیدگیهای تاریخی، اهمیتی دوچندان پیدا میکند.
به طور مثال اینکه نقش روحانیت و اختلافات فکری میان علما در بستر ابن روایت داستانی چطور نمایش داده میشود. پرداختن به شخصیت شیخ فضلالله نوری، سیدمحمد طباطبایی و سیدعبدالله بهبهانی چگونه خواهد بود تا واقعیتهای تاریخی حذف نشود یا نقش قدرتهای خارجی چگونه تصویر خواهد شد از جمله نکات مورد بحث سریال خواهد بود.
نکته اصلی در روایت مشروطه الزاماً تحریف آشکار تاریخ نیست؛ گاهی برجسته کردن یک بخش و حذف یا کمرنگ کردن بخشی دیگر، به همان اندازه میتواند برداشت مخاطب از یک واقعه را تغییر دهد. اتفاقی که پیش از این هم پاکروان در «تاسیان» نشان داد و دورهای از زیست مخاطب را که چندان هم دور نیس با تغییراتی عجییب و غریب و اغراق آمیز همراه کرد.
ویدئوهایی از برخی برنامههای جام جهانی در پلتفرمها منتشر شده است که برخی از شدت سطحی بودن و نگاه مبتذل گرایانه ماقبل نقد و بحث است. شوخیهای اروتیک، سوالات شخصی و سطحی از مهمان، سخنان عجیب و شاذ میزبانان همه نشان میدهد که برخی برنامهها تا گردن در باتلاق سطحی گرایی و ابتذال برای دیده شدن فرو رفتهاند.
شوخیهای سخیف جنسی که تنها و تنها یک دلیل میتواند داشته باشد و آن همان است که برنامه حرفی در چنته ندارد و صرفا عطش وایرال شدن قرار است به آن کمک کند.
شوخیهای ایمان صفا از سخیفترین این نمونهها بود که عجیب است تهیه کننده و عوامل برنامه چطور هیچ یک به ذهن شان خطور هم نکرده است این بی مزه بازیها را از برنامه حذف کنند. مخصوصا برای برنامههایی که تینایجرها میتوانند مخاطب عمده آنها باشند و عادی سازی این شوخیهای چرک قطعا اتفاق مذمومی است.
این هفته پیمان جبلی رئیس صداوسیما به پشت صحنه سریال «سلمان فارسی» رفت و با عوامل دیدار کرد.
این چندمین باری است که جبلی به پشت صحنه سریال میرود و به نوعی حمایت از این پروژه فاخر تلویزیونی را نشان میدهد که اتفاق خوبی هم هست و قطعا میطلبد که مهمترین پروژه این روزهای تلویزیون با تمهیدات ویژه تری پیش رود.
در همین دیدار داود میرباقری کارگردان مجموعه «سلمان فارسی» با اشاره به روند تولید مجموعه عنوان کرد که این روزها گروه مشغول ضبط فصل مربوط به ایران باستان است و زمان زیادی تا پایان فیلمبرداری این بخش باقی نمانده است. تاکنون حدود ۶۰ درصد از کل پروژه به پایان رسیده و ۶۰ قسمت نیز برای پخش آماده شده است.
کاش تلویزیون با توجه به آماده بودن ۶۰ قسمت از سریال آن را در کنداکتور قرار دهد تا مخاطب بعد از مدتها بتواند با یک سریال خوب و جذاب تاریخی همراه شود.
۶۰ قسمت به اندازه ۲ سریال تلویزیونی میتواند آنتن تلویزیون را پر کند و از همه مهمتر برای این روزهای تلویزیون نجاتبخش باشد.
ویدئویی در شبکههای اجتماعی از برنامه صبحگاهی شبکه دو پخش شده است که المیرا شریفی وسط یک گفتوگو که پشت میز با مهمانانش انجام میشود با لحن مبهمی میگوید؛ میخواهد برود و روی فرش بنشیند و مهمانانش را هم از پشت صندلیهای استودیو به نشستن روی فرش فرا میخواند.
ویدئو با کپشنهای مختلف که برخی مدل صحبت مجری را غیرعرف دانستند و برخی هم خود اتفاق را تمجید کردند در شبکهها همچنان میچرخد.
واقعیت این است که ایده نشستن روی فرش در وسط استودیو مخصوصا وقتی از اهمیت و نقش و نگار فرش ایرانی صحبت میشود، جذاب و خلاقانه است. اما لحن و اجرای شریفی مقدم در پرداخت ایده نتوانست مخاطب را همراه کند و بیشتر بازخورد منفی گرفت. ایده طراحی درستی هم نداشت و بیان شریفی مقدم بیشتر علیه خود او شد.
منبع: مهر