به گزارش شهرآرانیوز، «اگر جاذبه زمین نبود برای اجزای بدن از پس دردها و مشکلات و صبر و رشدی که انسان پس از هر رنجی میکرد چه اتفاقی میافتاد؟» این سوالی است که در پسِ ذهن نقاش مشهدی، علی برومند ابراهیمی سالهاست شکل گرفته و پاسخ به این سوال را در بومهای نقاشی با دنیای رنگها و به هم زدن فیزیک بدن انسان در نمایشگاه انفرادی خود در گالری آسمان مشهد با عنوان «نخستین لمس» به تصویر کشیده است. به گفته خودش این مجموعه تلاشی است برای به تصویر کشیدن آن لایههای نادیدنی از درد و رنج گرفته تا سعادت خواهی و تبدیل شدنشان به تصویرهایی که میان بدن، ذهن و فلسفه در رفت و آمدند.
علی برومند ابراهیمی که از سال ۹۱ به صورت حرفهای و خودآموخته وارد دنیای نقاشی شده است درباره نمایشگاه «نخستین لمس» به شهرآرانیوز گفت: مجموع حاضر حاصل هفت سال تلاش و تفکر شخصی است. آثار به ثمر رسیده با قلم موی ریز (۰۴) نقاشی شده است تا بتواند آن ظرافتی که مدنظرم بود را پیاده کنم؛ البته در این مدت، نمایشگاههای دیگری هم داشتم، اما آغاز این مجموعه از سال ۱۳۹۹ بوده است.

برومند در خصوص انتخاب عنوان نمایشگاه اظهار کرد: احساسات و ادراک ما نسبت به دنیای پیرامون و رنجی که به خاطر مشکلات و مسائل تحمل میکنیم در بسیاری از اوقات قابل وصف نیست و در قالب کلمات نمیگنجد. دست اولین قسمتی از بدن است که نسبت به احساسات درونی واکنش بیرونی نشان میدهد؛ مثلا ما وقتی دچار استرس میشویم دستمان میلرزد، منقبض میشود و زودتر از بقیه اعضا، ما با آن درگیر میشویم به همین دلیل، دستها برای من در تعامل با درد و رنج و احساسات انسانی مهم بود. میخواستم به این سوال پاسخ دهم که اگر جاذبه نبود، انسانها پس از هربار تحمل رنجها یا مسائلی که با آن درگیر میشوند و اجزای بدن به همان میزان رشد میکرد چه قد و قوارهای پیدا میکردند؟ رشد و رویش انسانی همراه با درد است و هرچه درد بیشتری داشته باشد عضلات آن کشیدهتر میشود و این کشیدگی، نشان دهنده تکامل و رشد انسانی است.
گفتنی است نمایشگاه نقاشی انفرادی «نخستین لمس» از ۲ مهرماه در گالری آسمان در معرض دید علاقمندان قرار گفت و امروز، ۷ مهرماه به ایستگاه پایانی خود رسید.