به گزارش شهرآرانیوز، دولت ترامپ در هفتههای اخیر دو راهکار اصلی را برای افزایش عرضه و مهار قیمتها اتخاذ کرد: فشار بر متحدان برای آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت و صدور مجوز استفاده از «دیزل قرمز» (سوخت بدون مالیات که معمولاً برای مصارف غیرجادهای استفاده میشود) در مسیرهای عمومی.
با این حال، فعالان بازار و اقتصاددانان معتقدند این اقدامات تأثیر چندانی بر واقعیت عرضه و تقاضا نداشته است. کارشناسان گروه «رپیدان انرژی» تأکید دارند که تا زمانی که جنگهای جاری در خلیج فارس و اوکراین ادامه داشته باشد، تنها راه جلوگیری از افزایش قیمتها، پایان پایدار این درگیریهاست؛ در غیر این صورت، سایر ابزارهای سیاستی دولت تنها «مسکنی موقت» یا در برخی موارد «ضدتولید» محسوب میشوند.
طرح دولت برای استفاده از دیزل قرمز (که با رنگ قرمز مشخص میشود تا از مالیات جادهای ۲۴.۴ سنتی معاف باشد)، با استقبال بسیار محدودی از سوی خردهفروشان روبهرو شده است. با وجود اینکه از نظر شیمیایی تفاوت خاصی با دیزل معمولی ندارد، اما خردهفروشان بزرگ به دلیل ابهامات مالیاتی، ریسک جریمههای سنگین در صورت عبور کامیونها از مرزهای ایالتی و پیچیدگیهای لجستیکی، از توزیع آن خودداری میکنند.
جان تیرادو، رئیس یک شرکت تأمین سوخت تجاری در نیوجرسی، این طرح را «چسبزخم زدن بر روی یک زخم بزرگتر» توصیف کرده است. بسیاری از فعالان حوزه حملونقل معتقدند صرفهجویی مالیاتی ناچیز این طرح، در برابر خطرات حقوقی و عملیاتی آن ارزش ریسک کردن ندارد.
این بحران سوخت در شرایطی حساس رخ داده است. در حالی که انتخابات میاندورهای کنگره در ۳ نوامبر نزدیک است، هزینههای زندگی به اصلیترین دغدغه رأیدهندگان آمریکایی تبدیل شده است. افزایش قیمت دیزل فشار مضاعفی بر پایگاه سنتی رأیدهندگان جمهوریخواه، یعنی کشاورزان، رانندگان کامیون و ساکنان مناطق روستایی وارد کرده است.
دولت میگوید در حال رایزنی برای سادهسازی فرآیند عرضه است، اما اقتصاددانان معتقدند مشکل اصلی آمریکا نه در مالیات، بلکه در «تنگنای استثنایی بازار جهانی برای محصولات تصفیهشده» است. در شرایطی که جریان انرژی از خاورمیانه با اختلال مواجه شده و ظرفیت پالایشی در بسیاری از نقاط جهان کاهش یافته، اقدامات کوتاهمدت واشنگتن احتمالاً تنها برای چند هفته اثرگذار خواهد بود و نمیتواند به عنوان یک راهکار پایدار برای مهار تورم انرژی عمل کند.