به گزارش شهرآرانیوز؛ اگرچه در محاسبات دنیایی و با دودوتاچهارتای مادی، عایدی و درآمد و دارایی انسان بسته به میزان کار و درآمد او باید باشد، در منطق آسمان و آموزههای دینی، عوامل مختلفی به داشتههای آدمی یا همان رزق و روزی او ضریب میدهد و چهبسا داشتههای کم و اندک که کارهای بزرگ میکند. جالب آنکه دستورالعملهای سادهای وجود دارد برای آنکه درهای رزق و روزی به روی ما باز شود.
در آموزههای اسلامی، رزق و روزی فقط به امور مادی محدود نمیشود؛ بلکه نعمتهای معنوی مانند محبت خدا و اهلبیت (ع)، توفیق بندگی، سلامتی و عافیت را نیز دربرمیگیرد. بااینحال، منابع دینی راهکارهای متعددی برای افزایش و برکت روزی پیش پای ما گذاشتهاند. مهمترین عامل در افزایش روزی، تلاش و پشتکار همراه با تخصص است. قرآن کریم میفرماید: «وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا؛ ما روز را برای تلاش و کار شما قرار دادیم»
(سوره نبأ، آیه۱۱). کسب روزی حلال از دیگر راههایی است که رزق و روزی را افزایش میدهد. قرآن دراینباره میفرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِی الْأَرْضِ حَلَالًا طَیِّبًا»؛ای مردم، از هرچه که روی زمین است، از حلال و پاکیزه آن بخورید (سوره بقره، آیه۱۶۸).
تقوای الهی و پرهیز از گناهان، دیگر راهی است که قرآن برای دستیابی به رزق و روزی آن را تجویز کرده است، چنانکه در آیات ۲ و ۳ سوره مبارکه طلاق میفرماید: «هرکس تقوای الهی پیشه کند، خدا راه خروجی برای او قرار میدهد و از جاییکه گمان نبرد به او روزی میدهد.» و در آیه۹۶ سوره مبارکه اعراف تأکید میکند: «اگر مردم شهرها ایمان آورده و پرهیزکاری پیشه کرده بودند، برکتهای آسمان و زمین را به رویشان میگشودیم.»
این تصریح قرآن بهخوبی نقش پرهیز از گناهان در سرنوشتهای مادی و معنوی ما را نشان میدهد و این واقعیت را بیان میکند که بسیاری از اوقات، این خود ما هستیم که با رفتارها و گناهان، درهای روزی را به روی خود میبندیم.
همانطورکه برخی رفتارها به افزایش رزق و روزی کمک میکند، درمقابل انسان میتواند با دوری از یاد خدا و گناه و پرهیز از صله رحم و... درهای نعمت و رزق را به روی خود ببندد، چنانکه قرآن در آیه۱۲۴ سوره مبارکه طه میفرماید: «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکًا» یعنی هرکس از یاد خدا رویگردان شود، معیشت او تنگ خواهد شد. این آیه اهمیت و تأثیر یاد خدا در زندگی مادی و معنوی انسان را نشان میدهد و یادآور میشود درگیری و مشغولشدن به زندگی به بهانه کسب درآمد و بهترشدن وضعیت معیشت اگر با فراموشی خدا همراه شود، اتفاقا تأثیر عکس دارد.
بزرگان نیز در دستورالعملهای روایی، راهکارهای جالبی را برای کسب رزق و روزی ازطریق ارتباط با خدا توصیه کردهاند. آیتالله العظمی بهجت (قدسسره) در توصیه برای افزایش رزق و روزی و رفع مشکلات مالی میفرمودند که «پساز نماز صبح این دعا را تکرار کنید و پیش و پساز آن صلوات بفرستید تا انشاءالله فرج حاصل گردد: «أللَّهُمَّ أَغْنِنِی بِحَلَالِکَ عَنْ حَرَامِکَ، وَ بِفَضْلِکَ عَمَّنْ سِوَاکَ»؛ خدایا! مرا بهوسیله حلالت از حرامت بینیاز کن، و با فضل خودت، از هرچه غیر خودت بینیاز گردان.
در منطق دین، برخی رفتارها هستند که به رزق و روزی ضریب خاص میدهند و به تعبیری، درهای نعمت را به روی انسان میگشایند؛ ازجمله آنها صله رحم است. امامصادق (ع) دراینباره فرمودهاند: «صله رحم، انسان را خوشاخلاق، باسخاوت و پاکیزهجان مینماید و روزی را زیاد میکند و مرگ را به تأخیر میاندازد» (کافی، ج۲، ص۱۵۱). امامحسین (ع) نیز فرمودند: «هرکه خوش دارد مرگش به تأخیر افتد و روزیاش افزون شود، با خویشانش پیوند برقرار کند»
نماز شب که امامصادق (ع) درباره آن فرمودند: «نماز شب روزی را جلب و گسترش میدهد» (میزانالحکمه، ۱۰۷۶۳)، بیداری در بینالطلوعین چنانکه امامرضا (ع) در تفسیر آیه «فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا» (ذاریات، آیه۴) فرمودند: «فرشتگان هنگام بین طلوع فجر و طلوع خورشید، رزق و روزی بنیآدم را تقسیم میکنند؛ پس هرکس در این هنگام بخوابد، از روزی خود محروم شده است» (من لایحضرهالفقیه، ج ۱، ص ۵۰۴)، خوشاخلاقی و نیکی به خانواده که به فرموده امیرالمؤمنین (ع) گنجهای روزی در آن نهفته است (غررالحکم، ح ۸۰۲۴) و ذکر و دعا و استغفار، از نسخههای کارآمد و گرهگشایی است که در روایات و آموزههای دینی ما، برای گشایش رزق و معیشت به آنها توصیه کردهاند.
صدقه و انفاق و احسان در حق دیگران، دیگر راهی است که ما را به روزی و رزق فراوان میرساند. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «فرودآمدن روزی را با صدقه بخواهید» (نهجالبلاغه، حکمت۱۳۷). خداوند نیز در آیه۹۲ سوره آلعمران میفرماید: «هرگز به مقام نیکوکاران نخواهید رسید، مگر آنکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید.»
شکرگزاری، دیگر راه افزایش رزق و روزی است و درهای نعمت را به روی انسان میگشاید: «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ: اگر شکر نعمت کنید، قطعا بر نعمتهای شما میافزاییم» (سوره ابراهیم، آیه۷)؛ و از همه مهمتر توکل به خداست که قرآن خود وعده میدهد هرکس به خدا توکل کند، خدا برایش کافی است: «وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»؛ هر کس به خدا توکل کند، خدا او را کافی است (سوره طلاق، آیه ۳). رسول خدا (ص) نیز فرمودند: «هر کس صددرصد به سوی خدا برود، خدا او را کفایت میکند.» (الکافی، ج۲، ص۱۳۹).