به گزارش شهرآرانیوز محسن جهانی در سلسلهجلسات انجمن عصر سینما که با موضوع فیلم کوتاه و با حضور وی در مدرسه عالی هنر رضوی برگزار شد، با اشاره به برگزاری جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران اظهار کرد: فیلم کوتاه با وجود محدودیتهای زمانی و دشواریهای تولید، همچنان بهعنوان یکی از بازوهای فرهنگی، با اتکا به ظرفیتهای مردمی به فعالیت خود ادامه میدهد و در این میان، ایدههای خلاقانه نقش مهمی در دیدهشدن آثار دارند.
وی با اشاره به تجربه خود در زمینه نگارش فیلمنامه سریال و فیلم کوتاه افزود: با وجود فعالیت در حوزه سریالنویسی، همچنان تلاش میکنم هر سال اثری در قالب فیلم کوتاه بنویسم یا کارگردانی کنم؛ چراکه تجربه کار در این قالب، به تقویت مهارتهای فیلمنامهنویسی کمک میکند.
جهانی ادامه داد: فیلم کوتاه به دلیل محدودیت زمانی، به نویسنده یاد میدهد که برای هر لحظه، سکانس و کلمه ارزش قائل باشد. در این قالب، فرصت پرداختن طولانی به موضوعات وجود ندارد و همین مسئله باعث میشود نویسنده به اهمیت پیشبرد داستان و ارتباط منطقی سکانسها با یکدیگر توجه بیشتری داشته باشد؛ تجربهای که در نگارش سریال نیز بسیار مؤثر است.
این نویسنده و کارگردان سینما با تأکید بر نقش ایدهپردازی در خلق آثار هنری بیان کرد: تکنیکهای فیلمنامهنویسی را میتوان با مطالعه و تمرین آموخت، اما آنچه یک فیلمنامهنویس خلاق را از فردی که صرفاً تکنیکها را فراگرفته است متمایز میکند، توانایی ایدهپردازی و خلق قصههای تازه است.
وی با بیان اینکه ایدهپردازی محدود به هنر و سینما نیست، افزود: افراد در هر حرفهای زمانی به سطح بالاتری از توانمندی میرسند که بتوانند ایدههای تازه ارائه دهند. در فیلمنامهنویسی نیز صرف آشنایی با قواعد و تکنیکها کافی نیست؛ نویسنده باید بتواند یک ایده را بسط دهد، از زوایای مختلف به آن نگاه کند و موقعیتهای تازهای از دل آن بیرون بکشد.
جهانی با تشبیه توانایی ایدهپردازی به سلولهای عضلانی انسان گفت: ظرفیت ایدهپردازی در همه افراد وجود دارد، اما این ظرفیت با تمرین و ممارست تقویت میشود. تفاوت افراد در این است که تا چه اندازه توانستهاند این توانایی را پرورش دهند و از آن برای خلق ایدههای جدید استفاده کنند.
وی با تأکید بر ضرورت توجه مستمر به محیط پیرامون برای نویسندگان گفت: فیلمنامهنویسی صرفاً به نشستن پشت میز و نوشتن محدود نمیشود، بلکه نوعی سبک زندگی است. فردی که میخواهد فیلمنامهنویس شود، باید بتواند از زاویه فیلمنامهنویسی به پدیدههای مختلف نگاه کند و نسبت به اتفاقات اطراف خود بیتفاوت نباشد.
این نویسنده و کارگردان سینما افزود: تماشای یک فیلم، خواندن یک کتاب، دیدن یک عکس یا حتی مواجهه با یک اتفاق در خیابان میتواند زمینه شکلگیری ایدهای تازه را فراهم کند؛ به شرط آنکه فرد اجازه دهد این تجربهها بر احساسات و ذهن او اثر بگذارند.
جهانی با اشاره به اهمیت تجربههای عاطفی در خلق آثار هنری اظهار کرد: مجموعه تجربهها و تأثیراتی که فرد از محیط پیرامون دریافت میکند، بهتدریج در ذهن و احساسات او انباشته میشود و میتواند زمینه خلق یک اثر هنری را فراهم کند. گاهی ممکن است فردی مطالعات گستردهای داشته باشد، اما این تجربهها به نقطهای برای شکلگیری ایده و خلق داستان تبدیل نشوند.
وی با اشاره به دشواریهای مسیر فیلمنامهنویسی تصریح کرد: علاقه، صبر و پشتکار از ویژگیهای ضروری برای فعالیت در این حوزه است؛ زیرا مسیر تولید یک اثر سینمایی یا سریال طولانی و پرهزینه است و ممکن است پروژهای پس از صرف زمان و انرژی فراوان، در مرحله فیلمنامه متوقف شود.
جهانی ادامه داد: شکست و متوقفشدن پروژهها بخشی از واقعیت فعالیت در سینماست و نویسنده باید بتواند پس از هر شکست، مسیر تازهای را آغاز کند. اگر قرار باشد هر بار با متوقفشدن یک پروژه، فعالیت خود را کنار بگذاریم، امکان ادامه این مسیر دشوار فراهم نخواهد شد.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت تقویت نگاه خلاقانه در میان علاقهمندان به فیلمنامهنویسی خاطرنشان کرد: پرورش ایدهپردازی به مطالعه، تمرین، تجربهاندوزی و توجه به اتفاقات پیرامون نیاز دارد و نویسنده باید تلاش کند از دل تجربههای روزمره، موقعیتها و داستانهایی تازه برای مخاطب خلق کند.