معیار سعادت و شقاوت چیست و سعادتمند حقیقی کیست؟ اهلبیت (ع) بهترین راهنمای سعادت و شقاوتاند و کلام آنها مطمئنترین منبع برای شناخت خوشبختی و بدبختی است.
فاطمه زهرا (س) بانوی دانشمند بزرگ و بینظیر جهان است. او از وحی الهی و علم بیپایان پدر خویش، آخرین و برترین پیامبر خدا، حضرت محمد (ص) و الهام علم لدنی و حدیث و دانش فرشته الهی، جبرئیل امین و سایر ملائکها...، برخوردار بود.
رسول خدا (ص) برای حضرت زهرا (س) پدر هم بودهاند، بنابراین آن بانو دوست داشتهاند به چهره پدرشان نگاه کنند. نگاه به پدر و مادر از روی محبت و مهربانی و احترام، عبادت است.
خدمت به همسر، جایگاه ارزشمند و تأثیرگذاری در سرنوشت مرد دارد که او را بیحساب وارد بهشت میکند. البته خدمت بیریا و صادقانه و بیکراهت و ننگ و تکبر و بیمنت گذاشتن.
تفکر کلید در حکمت است و راه کسب برترین دانشها و دانش، همراه با عمل است. تفکر انسان را به دانشی میرساند که کارهایش را از روی تدبیر و اتقان انجام میدهد.
امامهادی (ع): حلم آن است که مالک نفس خود باشی و بر نفس خود مسلط شوی و خشمت را خاموش کنی و فرو بری و این جز با توانایی و قدرت بر مقابله، محقق نخواهد شد.
دلیل بهکار رفتن اسم تفضیل در زبان عربی این است که نشان داده شود دو چیز یا دو انسان در یک حقیقت مشترک هستند، اما یکی از آنها در داشتن این صفت بر دیگری برتری دارد.
آدمهای مستکبر و مغرور و کافران و طاغوتها خود را از خداوند بینیاز میدانند. آنها خدا را فراموش میکنند و خداوند نیز آنان را فراموش میکند و نیازمند دیگران خواهند شد.
امام رضا (ع) ایجاد «فرح و سرور» در مؤمنان را بسیار باارزش و بزرگ شمردهاند و با نقل کلام پیامبراکرم (ص) و امامششم (ع) در زمینه اجر و پاداش الهی آن، این حقیقت را آموزش دادهاند.