حامد عسکری
آخرین مطالب حامد عسکری
در سفر اربعین دلتنگ امام رضا (ع) میشوی
حالا من اینجایم. توی هواپیمای ایران ایر و محمدنیکان روی پایم دارد خروپف میکند و یک دستم توی موهایش است و با دست دیگر دارم این ستون را مینویسم و امان از بی خوابی.
صلح است میان کفر و اسلام ...
ما که در مطبوعات مینگاریم و به نوعی روزنامه نگار محسوب میشویم اگر رفتیم و مثل آن مرحوم خاشقچی ابوی گرامی تان یکهو هوس کرد رنده مان کند چه؟
باید به مادرم زنگ بزنم
مشغول تماشای گنبدم. مشهد خنک شده. باد میخزد روی موهای ساعدم. خنک خنکم میشود. به این فکر میکنم آخرین مشهدم نباشد.
همان مشهد سالی یک بار...
موسیو صدایش میکردیم موسیو گارنیک. آن روز غروب هم دیدمش، خرید کرده بود و عصا زنان داشت سربالایی کوچه را بالا میرفت.
سلامی چو بوی خوش کربلایی...
سال ۶۱ هجری است، نشسته ام زیر سایه نخلی کنار شریعه فرات و قافله را میبینم. خیمهها بیشتر شده اند، زهیر هم آمده، این ور لحظه به لحظه بر سپاه حر هم افزوده میشود.
خون جگر که هست بگو نان نخواستیم...
شغل عجیبی است و اگر توی گوگل جست وجو کنید شغلهای خطرناک جهان، توی پنج تای اول قرار میگیرد. خبرنگاری را میگویم.
یک کاشی از کودکی ...
سرم روی پای عزیزجونه وسط روضه. عزیز داره گریه میکنه و هم زمان شونه منو تکون میده.
غم شما غم محفوظ...
پارسال توی حرم با محفوظ رفیق شدم. از اهالی اسلام آباد بود. نشسته بود کنجی از حرم و من توی بحرش بودم.
کلمات ابزار جان آدمی اند
راستش ما حواسمان نیست نقره جانم و کلمات را خیلی مفت و مجانی خرج میکنیم. هرچه هم بر سرمان میرود، من باب خرج کردن بی ملاحظه همین کلمات است.
رأس ساعت هشت...
مرد توی حس وحالی بین بیهوشی و هشیاری بریده بریده میگفت و من میشنیدم. بخش خلوت بود. بالای سرش بودم که به هوش اومد.
«علی» کلان مفهومی برای همه تاریخ...
زوم میکنم روی محاسن جوگندمی محمد مصطفی (ص) که حج آخرش است و چشمهای نگرانی دارد. زوم میکنم روی آرامش چهره علی (ع).
دوست من دینار...
دینار دوست دوران راهنمایی من بود در مدرسه شاهد. تقریبا پول دارترین بچه کلاس که چه عرض کنم، پول دارترین بچه مدرسه بود.
تابستان زن است...
میگویم نقره خانم، از شما چه پنهان، در چشم ما تابستان یک زن خوش سلیقه و زیبا و جاافتاده است، درست عین شما ...
من چه گویم که غریب است دلم در وطنم...
تیم بسکتبال باویلچر مملکت عزیزمان رفته به هلند و در آنجا روی سکو ایستاده و در جهان سوم شده است و این اتفاق هم برای اول بار بوده که رخ داده است. یکی از این حضرات مسئول در امر ورزش نکرده است برود یک شاخ گلی بخرد، بیاورد فرودگاه بر گردنشان بیندازد و خداقوتی بگوید.
دست ما را به محرم برسانید فقط
آقاجواد میگفت مشهد که میروید، اسراف کنید، در اشک، در زیارت، در گریه، در خواستن و... زرنگ باشید، امام ما شیعه زرنگ بیشتر دوست دارد.
هرچه دارم از تو دارم...
همان جلو باب الجواد (ع) کفش هایش را درآورد و زد زیر بغلش. سر افکنده و بی قرار و دردمند راه افتاد به سمت ضریح. مرمرهای خنک لذتی رقیق را به جانش میریخت.
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.