نگاهی به فیلم «اردوبهشت» از محمد داودی با بازی حامد بهداد | روایتی نو برگرفته از واقعیتی خاک گرفته
فیلم «اردوبهشت» ساخته محمد داودی، با الهام از یک رویداد سیاسی_اجتماعی در اوایل دهه ۸۰، روایتی دیدنی را به تصویر کشیده است.
به گزارش شهرآرانیوز، همه چیز از اردویی شروع شد که قرار بود روزی خاطرهانگیز را برای دانشآموزان رقم بزند؛ روزی که میتوانست سالها بعد به عنوان یکی از یادگاریهای شیرین سالهای تحصیل در یاد دخترانی که دیگر قد کشیدهاند، نقش ببندد، اما ناگهان همه چیز میان لایههای کهنه اهمالکاری و دروغ دفن شد و خاطرهای تلخ را نه بر دل یک مدرسه که در جان وطن نشاند.
«اردوبهشت» روایتی که باید دوباره شنیده میشد
فیلم «اردوبهشت»، ساخته محمد داودی، یکی از آثاری است که در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر مورد توجه قرار گرفت و بار دیگر پس از تجربههای موفق سینمایی از جمله «قصر شیرین» و «بیهمهچیز»، خاطره خوش دیگری را به مخاطبانش تقدیم کرد.
این فیلم برگرفته از یک رویداد حقیقی در اوایل دهه ۸۰ است؛ رویدادی سیاسی و اجتماعی که مرور آن، دردهای سرشاری را به مخاطب منتقل میکند؛ دردهایی ناشی از انتظاری سرد، ازدستدادن، سیاستهای خودخواهانه و شانههایی که برای بهدوشکشیدن بار مسئولیت، بیش از اندازه ناتوانند.
داستان «اردوبهشت» نهتنها برای مخاطب، بلکه برای رویداد حقیقی که از آن الهام گرفته نیز ارزش قائل است. بهتصویرکشیدن هوشمندانه جزئیات داستان در این فیلم تحسینبرانگیز است؛ به طوری که مخاطب را با لحظهلحظه قصه همراه میکند.
استفاده از تصاویر مستند این ماجرا در سال ۸۱، یکی دیگر از نشانههایی است که نشان میدهد داودی در «اردوبهشت» تنها به دنبال ساخت یک اثر برای رفع مسئولیتهای سینمایی خود نبوده است؛ بلکه دغدغهای عمیق ذهنش را برای مرور یک سوژه سیاسی قلقلک داده است. سوژهای که لازم است مرور شود تا شاید پنبه از گوش کسانی که باید دوباره این داستان را بشنوند، بیفتد.
با اینکه در ابتدای فیلم خاطرنشان میشود که تمام ابعاد ماجرا به تصویر کشیده نشده، اما داودی در بیشتر سکانسهای فیلم، فضای داستان را کامل منطبق با آنچه از آن اتفاق تلخ مستند شده، مقابل دوربین آورده است.
خلق روایتی دوستانه با شخصیتپردازی حرفهای
حامد بهداد و ستاره پسیانی، ستارگان نقش اصلی «اردوبهشت» هستند؛ هنرمندانی که شاید بتوان بهجرئت گفت در این اثر یکی از بهیادماندنیترین بازیهای خود را به رخ کشیدند و بهخوبی در بطن نقشها فرو رفتند.
شخصیتپردازیها نیز از ابتدای داستان بهدرستی شکل گرفت و همین اتفاق موجب راحتی مخاطب با سیر داستان شد؛ به طوری که در نیمههای داستان، گویا دیگر نه ستارگان سینما، که آشنایانی نزدیک داستانشان را برای تماشاگران روایت میکردند.
درمجموع به نظر میرسد این اثر در اختتامیه این دوره از جشنواره، شانس قابلتوجهی برای دریافت جوایز سیمرغ داشته باشد.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
