به گزارش شهرآرانیوز، روزهایی که خبر آغاز جنگ در خردادماه ۱۴۰۴ آمد؛ رضا جمشیدی مرخصی بود او افسر پدافند هوایی ارتش بود و میدانست در شرایطی که کشور در معرض تهدید قرار گرفته است محل خدمتش بیش از هر زمان دیگری به حضور او نیاز دارد.
رضا بدون درنگ مرخصیاش را لغو کرد و راهی محل خدمت شد. تصمیمی که شاید در آن لحظه برای خانواده، تنها یک بازگشت عادی به نظر میرسید، اما چند روز بعد به آخرین بازگشت او از کنار خانواده تبدیل شد.
او که از سال ۱۳۹۵ وارد دانشگاه افسری ارتش جمهوری اسلامی ایران شده بود، به دلیل علاقهای که به پرواز و فعالیت در حوزه هوانیروز داشت، یگان هوانیروز در کرمانشاه را برای ادامه خدمت انتخاب کرده بود. سالها آموزش و خدمت نظامی، او را به نقطهای رسانده بود که در روزهای سخت میان ماندن در مرخصی و بازگشت به محل خدمت، انتخابش روشن باشد.
جنگ آغاز شد و چهار روز بعد در ۲۶ خردادماه ۱۴۰۴، رضا جمشیدی افسر پدافند هوایی ارتش، در جریان حملات هوایی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. او در جریان حمله پهپادی به منطقه کرمانشاه و پادگان هوانیروز کرمانشاه جان خود را برای دفاع از حریم هوایی و امنیت کشور از دست داد.
حالا یک سال پس از آن روزها روایت پدر شهید از زندگی، انتخاب و آخرین روزهای فرزندش، تصویری از نسلی است که خدمت نظامی را ادامه راهی میداند که پیش از او پدرش نیز سالها در آن قدم گذاشته بود.
علی جمشیدی، پدر شهید رضا جمشیدی و بازنشسته نیروهای مسلح در گفتوگو با شهرآرانیوز درباره سابقه خدمت خود اظهار کرد: حدود ۳۰ سال در نیروهای مسلح خدمت کردم و با افتخار لباس نظام پوشیدم و به کشورم خدمت کردم.
وی افزود: ۱۳ سال از دوران خدمتم را در لشکر ۹۲ زرهی خوزستان گذراندم و در مناطق مختلف عملیاتی از جمله جزیره مجنون و طلائیه مأموریت داشتم.
پدر شهید جمشیدی با اشاره به خاطرات خود از مناطق عملیاتی دفاع مقدس بیان کرد: حضور در این مناطق برای من فقط یک ماموریت نبود. هر بار که به این مناطق میرفتم، به یاد رزمندگانی میافتادم که در دوران دفاع مقدس جان خود را برای امنیت کشور فدا کردند.
وی ادامه داد: گاهی غروبهای خوزستان که مینشستیم، به روزهای جنگ فکر میکردیم و با خودمان میگفتیم این شهدا چقدر از جان خود گذشتند تا ما امروز زنده باشیم.
جمشیدی درباره ورود فرزندش به مسیر خدمت نظامی گفت: روزی که پسرم به من گفت میخواهد به نظام جمهوری اسلامی ایران خدمت کند با افتخار پذیرفتم. به او گفتم اگر خودت این راه را دوست داری من هم از تصمیم تو استقبال میکنم و به انتخابت افتخار خواهم کرد.
وی افزود: رضا در سال ۱۳۹۵ وارد دانشگاه افسری ارتش جمهوری اسلامی ایران شد و به دلیل علاقهای که به پرواز داشت، یگان هوانیروز در کرمانشاه را انتخاب کرد.
پدر شهید درباره روزهای منتهی به شهادت فرزندش گفت: رضا آن روزها در همدان مرخصی بود اما وقتی متوجه شرایط و احتمال آغاز درگیری شد مرخصی خود را لغو کرد و تصمیم گرفت به محل خدمت برگردد.
جمشیدی ادامه داد: به او خبر رسید که باید خودش را به محل خدمت برساند و رضا هم بدون درنگ برگشت. فردای آن روز جنگ آغاز شد و او در روز چهارم جنگ، یعنی ۲۶ خردادماه، به شهادت رسید.
وی درباره نحوه شهادت فرزندش توضیح داد: رضا در جریان حمله پهپادی رژیم صهیونیستی و آمریکا به منطقه کرمانشاه و پادگان هوانیروز کرمانشاه به شهادت رسید.
پدر شهید جمشیدی با اشاره به تأثیر شهادت فرزندش بر خانواده اظهار کرد: شهادت رضا برای ما بسیار سخت بود، اما در عین حال به داشتن چنین فرزندی افتخار میکنم. او راهی را انتخاب کرد که خودش به آن اعتقاد داشت و در همان مسیر هم به شهادت رسید.
وی افزود: هم به ۳۰ سال خدمتی که انجام دادم افتخار میکنم و هم به شهادت پسر عزیزم. شهادت رضا برای من ادامه همان مسیری است که سالها خودم در آن خدمت کردم.
جمشیدی با بیان اینکه میان دفاع مقدس و دفاع امروز از کشور تفاوتی در هدف وجود ندارد، گفت: هدف رزمندگان در دفاع مقدس و جنگهای امروز تفاوتی ندارد و آن حفظ امنیت کشور و ایستادگی در برابر هر متجاوزی است.
وی تأکید کرد: امروز جوانان ما باید به کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران پایبند باشند و در برابر هر متجاوزی که امنیت ایران را تهدید کند، ایستادگی کنند.
پدر شهید جمشیدی ادامه داد: ما نیز هر زمان که فرماندهی و رهبری کشور نیاز بدانند آماده خدمت هستیم.
وی با اشاره به آمادگی خود برای بازگشت به خدمت پس از بازنشستگی گفت: من حتی بعد از بازنشستگی هم اعلام کردهام که اگر نیاز باشد، حاضرم دوباره به خدمت برگردم. برای من افتخار بزرگی است که دوباره لباس خدمت بپوشم و اگر لازم باشد اسلحه به دست بگیرم و از کشورم دفاع کنم.
پدر شهید جمشیدی در پایان گفت: شهدا جان خود را دادند تا ما جان بگیریم. اگر رضا و دیگر شهدا از جان خود گذشتند به این دلیل بود که امنیت و زندگی مردم حفظ شود.
جمشیدی افزود: من به فرزندم افتخار میکنم و شهادت او را ادامه همان مسیری میدانم که سالها خودم در آن خدمت کردم.