به گزارش شهرآرانیوز؛ به نقل از ناسا، این تصویر حاصل حدود ۲۰۰ ساعت رصد در رصدخانه اوکایمدن در مراکش است و بخش وسیعی از آسمان را در صورت فلکی «ارابهران» به نمایش میگذارد؛ پهنهای که مساحت آن در حدود ۱۰۰۰ ماه کامل است.
در این تصویر، پنج بقایای ابرنواختر از چپ به راست با نامهای =G۱۸۱.۱+۹.۵، G۱۸۲.۴+۴.۳، G۱۷۹.۰+۲.۶، G۱۸۰.۰-۱.۷ و G۱۷۸.۲-۴.۲ دیده میشوند. خوشه باز M۳۷ و «سحابی بچهقورباغه» نیز از دیگر اجرام قابل مشاهده در این میدان گسترده آسمانی هستند.

این بقایای ابرنواختر، آثار بهجامانده از انفجارهای عظیم ستارهای هستند که هر یک به صورت مستقل رخ دادهاند. پس از انفجار، پوستههایی از گاز و مواد ستارهای در فضا شکل گرفته و بهتدریج گسترش یافتهاند. ساختارهای رشتهای ظریف این بقایا در تصویر با رنگهای مختلف نمایان شدهاند؛ رنگ قرمز نشاندهنده هیدروژن و رنگ آبی نشاندهنده اکسیژن است.
این بقایا در فاصلههای متفاوتی از زمین و تا چند هزار سال نوری دورتر قرار دارند و قدمت برخی از آنها به دهها هزار سال میرسد. گستردگی این ساختارها نتیجه انبساط تدریجی مواد حاصل از انفجار ستارهای در فضای میانستارهای است.
بر اساس توضیحات ناسا، اگر برخی از این انفجارهای ستارهای در دوره حضور انسانهای اولیه در آسمان زمین قابل مشاهده بوده باشند، احتمالاً به شکل ستارههایی بسیار درخشان ظاهر شدهاند؛ اجرامی که پس از چند هفته یا چند ماه بهتدریج از دید ناپدید میشدند.
منبع: ایسنا