به گزارش شهرآرانیوز؛ در فیلم «جانشین» به کارگردانی مهدی شامحمدی، درویش با بازیای کنترلشده، بخش مهمی از شخصیت فرمانده را از مسیر نگاه، سکوت و رفتارهای کماغراق منتقل میکند. در بسیاری از لحظات، اضطراب ناشی از مسئولیت، دشواری تصمیمگیری و فشار شرایط، بیش از آنکه در دیالوگها بیان شود، در چهره و حرکات او دیده میشود.
یکی از ویژگیهای قابل توجه این بازی، پرهیز از اغراق در نمایش شجاعت و اقتدار است. درویش تلاش کرده صلابت شخصیت را نه با فریاد و حرکات نمایشی، بلکه با نوع ایستادن، حرکت کردن و کیفیت نگاه به تماشاگر منتقل کند؛ رویکردی که به شخصیت امکان میدهد از یک چهره صرفاً تاریخی فاصله بگیرد و وجه انسانیتری پیدا کند.
البته فیلم در همه بخشها به اندازه بازیگر اصلی امکان پرداخت شخصیت را فراهم نمیکند. در بخشهایی از نیمه دوم، برخی خلأهای روایی و دیالوگهای توضیحی باعث میشوند درویش بخشی از بار عاطفی و گرهگشایی داستان را به تنهایی بر دوش بکشد. به همین دلیل، بعضی از ظرفیتهای شخصیت و خشم فروخورده او مجال پیدا نمیکند تا به اوج تصویری مورد انتظار برسد.
با این حال، حاصل کار درویش، تصویری انسانی از حسین املاکی است؛ شخصیتی که از قاب عکسها و خاطرات فاصله میگیرد و با ویژگیهای انسانی، تردیدها، مسئولیتها و صلابتش روی پرده حاضر میشود. «جانشین» از این منظر فرصتی برای آرمان درویش فراهم کرده تا یکی از چهرههای دفاع مقدس را با تکیه بر جزئیات رفتاری و نه صرفاً نشانههای ظاهری، بازآفرینی کند.
منبع: مهر