به گزارش شهرآرانیوز؛ «علم بهتر است یا ثروت؟» این موضوع انشای سالهای دور بسیاری از ما است. پرسشی که میخواست دانشآموزان را تشویق به علمآموزی کند. با اینحال آمارهای جدید نشان میدهد که داشتن ثروت شرط علمآموزی شده است.
باانتشار آمار کنکور سراسری، بار دیگر بحث تفاوت دسترسی به آموزش رایگان بین دهکهای پردرآمد و کمدرآمد مطرح شده است. دادههای منتشرشده از سوی صندوق رفاه دانشجویان نشان میدهد که از میان بیش از ۵۰۰هزار دانشجوی شاغل به تحصیل در دانشگاههای دولتی، سهم ۳ دهک پایین درآمدی تنها ۵.۶درصد است.
در مقابل، دهکهای هشتم تا دهم که برخوردارترین قشر جامعه محسوب میشوند، ۶۲درصد از صندلیهای آموزش رایگان را در اختیار گرفتهاند. این آمارها نشان میدهد برای رسیدن به آموزشی که قرار بود رایگان باشد، صندلی بهترین دانشگاههای کشور بهطور نامحسوس به دهکهای بالای جامعه واگذار شده است.
برای تحلیل وضعیت موجود باید به آمار تورم کشور و بهویژه تورم آموزش مراجعه کرد. براساس آخرین دادههای مرکز آمار ایران، تورم نقطه به نقطه کشور در شهریور امسال، نزدیک به ۹۰ درصد رسیده است. در این میان، تورم نقطه به نقطه آموزش هم حدود ۵۰ درصد اعلام شده است. بررسی روند تورم نقطه به نقطه کشور نشان میدهد که این رقم از ۲۶ درصد در شهریور سال ۱۳۹۷ به نزدیک ۹۰ درصد در شهریور امسال افزایش یافته است.
در همین مدت، تورم نقطه به نقطه آموزش از ۱۴ درصد به ۵۰ درصد افزایش یافته است.

برای ۳ دهک کمبرخوردار، اولویت سبد خانوار تأمین هزینههای خوراک و مسکن است. بدیهی است زمانی که هزینههای خوراک و مسکن در سبد هزینه آنها افزایش یافته، آنها در تأمین هزینه آموزش فرزندانشان دچار مشکل میشوند.
علاوهبراین، هزینههای آموزشی دهک ۱۰ نسبت به دهک ۱ از هشت برابر در سال ۱۳۹۰ به شانزده برابر در سال ۱۴۰۴ رسیده است. از سوی دیگر، مجازیشدن آموزش نیز شکاف میان کیفیت آموزش در دهکهای مختلف را بیشتر کرده است. دهکهای بالای درآمدی به آموزش خصوصی دسترسی دارند؛ درحالیکه دهکهای پایین از عهده هزینههای بالای آموزش خصوصی برای فرزندان خود برنمیآیند که درنهایت به افت بیشتر کیفیت آموزش کودکان این دهکها میانجامد. نتیجه نهایی این وضعیت، کاهش دسترسی به آموزش در دانشگاههای برتر توسط دهکهای کمدرآمد و قفلشدن امکان تحرک اجتماعی از سوی آنهاست.