قرار بود تعطیلات تیغ بر اعصاب لشکر قرمز نکشد و تیمی که برای قهرمانی اشتهای زیادی دارد بی ترس از تاریکی به چرخه برگردد. اما سکوت برای سرخها چندان آرام نبود و حالا تارتار با حروفی که در دهانش مخفی کرده از بازگشت سخن میگوید.
داستان از این قرار است کهحسین کنعانیزادگان در آستانه جدال با نفت همچنان با زانویی که آرام نمیگیرد، بیرون از مدار قرار گرفته و ترکشهای مصدومیت از جسمش خارج نشده است. علی علیپور نیز در برزخ قدم میزند و با دردی که به استخوانش رسیده، دست سرمربی را در حنا گذاشته است. محمد مهدی محبی هم که قرار بود یکی از شرارههای خط آتش پرسپولیس باشد در نبرد برابر روسیه گلوله مصدومیت را بر تن خود دید. گرچه او در بازگشت به پایتخت در اردوی پرسپولیس به کار گرفته شد و به گل گهر گل زد، اما خبرها از پشت دیوارهای بلند از رفع نشدن صددرصدی مصدومیت ستاره پیشین کلبا حکایت دارند و گفته میشود تارتار برای به میدان فرستادن او با، اما و اگر مواجه است.
این درست همان جایی است که فوتبال بیرحمترین چهرهاش را نشان میدهد. جایی که اردوگاه قرمزها از نامها پر است، اما زمین از حضورشان خالی. حقیقت این است پرسپولیس برای بازگشت به ضربان مسابقه، به چیزی فراتر از زمان مقرر نیاز دارد. سرخها باید مصدومان خود را به میدان بازگردانند، دوباره کنار هم نفس بکشند، دوباره پاس بدهند و دوباره به هم اعتماد کنند تا دوباره آن تیمی شوند که قرار بود باشند.
در فوتبال ایران، اما گاهی تعطیلی، برای تیمی که بخشی از استخوانبندیاش در اردوهای ملی و اتاقهای پزشکی جا مانده، بیشتر شبیه مکثی پراضطراب است. از همین رو تارتار باید از میان علامت سؤالها ترکیب ایده الی بسازد و از میان کمبودها، راهی برای رسیدن به سه امتیاز مهم پیدا کند تا ۱۶ امتیازی شود و از کورس مدعیان فتح جام خارج نگردد.
حالا در طلیعه دوباره یک لیگ پرهیاهو صنعت نفت آبادان زخمی و مغموم انتظار قرمزها را میکشد و پرسپولیس دیگر فرصتی برای گرم کردن احساسات و شمردن مصدومان ندارد. در چنین شرایطی تیم تارتار گریز و گزیری ندارد جز آنکه به شگفتانههای جدیدش اعتماد کند و به رؤیاهای تاکتیکیاش روی تخت فیزیوتراپی وقعی ننهد. بی مجامله فوتبال بهانهها را نمیخرد و سوت قاضی پنجشنبه که به صدا درآید، گذشته تعطیلات را پس میزند و سرخها پیش چشمها باید ثابت کنند میتوانند از دل این همه، اما و اگر، تیمی رو کنند که دوباره برای پیروزی قد بکشد.
حالا انگار نوبت پرسپولیس است که دردها و زخمهایش را انکار و با تکیه بر پتانسیل موجود کارد را بر استخوان اروندنشینان فرو کند. تعطیلات برای مهدی تارتار و توپچی هایش تمام شده و از اینجا به بعد نمایش در کارزار بی هیچ ستاویز میتواند به سکوها پاسخ مستدلی بدهد.