به گزارش شهرآرانیوز، فیلمهای جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان در این دوره در برخی سینماهای مشهد نیز روی پرده میروند و دانشآموزان از مخاطبان اصلی این اکرانها هستند. حضور گروهی دانشآموزان در سالن سینما، فضای متفاوتی به اکرانها داده و فرصتی ایجاد کرده است تا کودکان و نوجوانان علاوه بر تماشای فیلم، درباره آثار و موضوعات آنها نظر بدهند.
در روز دوم اکرانها، یکی از فیلمهایی که برای دانشآموزان مشهدی به نمایش درآمد، «یکی میاد دنبالم» بود؛ فیلمی که سراغ موضوع اضطراب، ترس و درگیریهای ذهنی کودکان در شرایط جنگ میرود.
این فیلم تلاش میکند جنگ را از زاویهای متفاوت و از دریچه ذهن کودک روایت کند؛ اینکه یک کودک در شرایط جنگی با ترس و اضطراب خود چگونه مواجه میشود و اتفاقات پیرامونش چه تأثیری بر ذهن او میگذارد. ایده فیلم، موضوعی قابل تأمل و متناسب با ظرفیتهای سینمای کودک و نوجوان است، اما در اجرا به اندازه ایده اولیه موفق نیست.

موضوع فیلم از این جهت قابل توجه است که به یکی از تجربههای کمتر دیدهشده کودکان در روایتهای مربوط به جنگ میپردازد. با این حال، فیلم در اجرا به اندازه ایده خود موفق نیست. در برخی بخشها ریتم روایت کند میشود و پرداخت شخصیتها و موقعیتها میتوانست متناسبتر با مخاطب کودک و نوجوان باشد.
در این فیلم بازیگرانی مانند هومن حاجعبدالهی و سیدجواد هاشمی نیز حضور دارند. حضور این چهرهها میتواند برای مخاطب کودک و نوجوان جذاب باشد، اما در نهایت کیفیت روایت و پرداخت داستان است که میزان ارتباط مخاطب با اثر را تعیین میکند.
در کنار کیفیت آثار نحوه برگزاری جشنواره در مراکز استانها نیز یکی از موضوعاتی است که میتواند مورد توجه قرار گیرد. یکی از محدودیتهای جشنواره نبود امکان حضور عوامل فیلم در مراکز استانهای میزبان است. موضوعی که میتوانست فرصت مناسبی برای گفتوگوی مستقیم دانشآموزان با بازیگران و عوامل فیلمها ایجاد کند و به جذابیت بیشتر اکرانها بیفزاید.
با این حال برگزاری اکرانهای جشنواره برای دانشآموزان در مشهد را میتوان اتفاقی مثبت دانست. این برنامهها فرصت تماشای آثار سینمای کودک و نوجوان را برای دانشآموزان فراهم میکند و میتواند زمینه ارتباط بیشتر این گروه سنی با سینما را به وجود آورد.
این دوره از جشنواره نخستین تجربه برگزاری این اکرانهای جشنوارهای برای دانشآموزان در مشهد است و به همین دلیل، طبیعی است که در کنار نقاط قوت، برخی کاستیها نیز وجود داشته باشد. استمرار چنین برنامههایی و توجه بیشتر به حضور عوامل، گفتوگو با مخاطبان و برنامههای جانبی میتواند در دورههای بعد تجربه کاملتری برای کودکان و نوجوانان مشهدی رقم بزند.
در نهایت، شاید یکی از مهمترین معیارهای موفقیت چنین برنامهای واکنش خود دانشآموزان باشد. مخاطبانی که قرار است فیلم برای آنها ساخته شود و نگاه و نظرشان میتواند تصویری واقعیتر از میزان موفقیت یک اثر کودک و نوجوان ارائه دهد.