قاسم فتحی
آخرین مطالب قاسم فتحی
یک روایت بیش از حد وفادارانه
چندوقت پیش رفته بودم پیش فرزند مرحوم پهلوان احمد وفادار. به آن هیکل و آن هیبت می خورد که تا یک جایی مسیر پدرش را آمده باشد. که آمده بود ولی بعد رهایش کرده بود.
درباره فروغ السلطنه آذرخشی، مؤسس اولین مدرسه دخترانه در مشهد
فروغالسلطنه آذرخشی موسس نخستین مدرسه دخترانه در مشهد است.
گفتگو با نویسنده کتاب «خاش خادُم» | چرا خاطرهنویسی اهمیت دارد؟
گفتگو با هدیه میرمرتضوی درباره کتاب «خاش خادُم»، اهمیت ثبت تاریخ شفاهی خانواده و ارتباط خاطره نویسی با ادبیات.
کوتاه درباره سرنوشت تلخ اولین بازیگر زن سینمای ایران
بعد از گذشت ۹۰ سال از اکران اولین فیلم ناطق سینمای ایران هنوز خیلیها درباره سرنوشت بازیگرانش حرف میزنند.
دفاع مهندس رضا دیشیدی از تخریب بافت اطراف حرم مطهر رضوی
معمار برجسته و جریانساز مشهدی گفت: آقا! ما خرابهها را خراب کردیم. حالا هم که داد میزنند: «آی خراب کردند و فلان کردند». خیلی هم کار خوبی کردم.
گفتوگو با الهام شوشتریزاده درباره جستارهای نیشدار تسوتایوا
«آخرین اغواگری زمین» جستارهای ناب و درخشان از تسوتایوا است که به تازگی توسط نشر «اطراف» و با ترجمه بسیار خواندنی الهام شوشتری زاده منتشر شده است. با مترجم این اثر درباره جهان تسوتایوا گفتوگو کردهایم.
عاشق فوران زده تئاتر | یادی از آتیلا پسیانی که فقط ۶۶ سال داشت و همین چند روز پیش با جهان ما خداحافظی کرد
پسیانی با این همه شلوغی هایش، سالی یک بار، هرطور که شده بود، نمایش روی صحنه میبرد و تلاش میکرد به معنای دقیق خودش را ورزیده نگه دارد و تجربه کند.
درباره ناصر تقوایی و مستند ماندگارش «اربعین» | ۲۱ دقیقه از «بخشو» و مردمانی که با شور زندگی میکنند + فیلم
«اربعین» یکی از آن مستندهای فکرشده و استخوان دارِ ناصر تقوایی است؛ گزارشی از آیین عزاداری بوشهری هاست که سال ۴۹ آن را با دوربین مهرداد فخیمی وسط مسجد دهدشتی و بهبهانی بوشهر میسازد.
خیابان قهرمانِ اخوان!
قهرمان در تمام عمر دلش مى خواست ساز بزند ولى این چپ دستِ دیرجوش و منزوى گمان مى کرد تا ابدالآباد نمى تواند با دست چپ سازى بزند. بالأخره آرزویش در پیرانه سرى جور دیگری برآورده شد.
از ثبات خوشحالم و از ثبات زیادی غصه دار
دوستی دارم که مدام از زندگی کارمندی اش مینالید و همچنان هم مینالد. یعنی هم مینالید و هم کیف میکرد و راضی به نظر میرسید. دوگانگی عجیبی است.
چگونه با ۲۰ میلیون تومان ذهنمان را خالی کنیم؟
پرسید: کتابی که توی دستت داری چی هست؟ چی میخوانی؟ گفتم: زمستان کوئریها. مال جیمز وود است. از آن جستارنویسها و منتقدهای ادبی درجه یک.
داستان فداییان تاریخ علم
این کتاب لاباتوت نه تاریخ علم است، نه حاوی قلنبه سلنبههای مغلق و سخت فهم و حوصله سربر؛ داستان نابغههایی است که دستاوردهایشان هم زمان که توانسته جهان را نجات بدهد، به مرگ میلیونها نفر هم منجر شده است.
جشن صعود به قلههای بیکاری
جشن فارغ شدن چینیها از تحصیل، اول مصیبت آیندهای نامعلوم است. بعضی جشنها گول زننده اند. بعضی خندهها غصه دارند،
درباره موضوع مهم پف نکردن چشمها بعد از گریه کردن
حس اینکه صورتش بعد از چند قطره، دفرمه میشود و باد میکند و بدتر اینکه، باید بابتش به دیگران جواب بدهد، آزارش میداد.
معجزه درهای باز
رنه مارگریت نام یک نقاشی اش را گذاشته است «پیروزی». بازشدن در رو به آسمان و دریا و افق. نه اینکه از کنارهها نمیتوان این منظره را تماشا کرد، اما تماشای جهان از درهای باز حکم دیگری دارد.
چیدن و برچیدن کتابخانه به روایت مانگل
سالها پیش موقع آخرین اسباب کشی مان، مردی که داشت وسایل خانه را از طبقه سوم پایین میبرد، یکهو طبقه اول ایستاد و از همکارش پرسید: مگه کتاب هم جزو وسایل خونه حساب میشه؟
پادکست داستان | هجوم میان سالی
داستان صوتی با عنوان «هجوم میان سالی» به قلم قاسم فتحی را در ادامه بشنوید.
هجوم میان سالی
چندروز پیش داشتم کتاب «میان سالی» کریستوفر همیلتن را میخواندم که در سی وهشت سالگی فهمیده میان سال است.
گاری مملو از روایت
پرسیدم روی این گاری به غیر از آدم خسته و علیل و ناچار و تپه چمدانهای کوچک و بزرگ چیز دیگری هم بوده؟ چیزی دیگری هم کشانده است؟ چیز عجیبی که پس ذهنش مانده باشد.
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.