به گزارش شهرآرانیوز؛ نسخه جدید «با گرگها میرقصد» به کارگردانی و با بازی کوین کاستنر، نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو سوئیس نمایش داده خواهد شد. این فیلم محصول ۱۹۹۰، داستان یک سرباز جنگ داخلی آمریکا را روایت میکند که به تدریج با گروهی از بومیان لاکوتا ارتباط برقرار میکند و نگاهش به جهان تغییر مییابد.
نسخه جدید در تاریخ ۷ اوت در بخش «تواریخ سینما» جشنواره لوکارنو و در میدان بزرگ پیاتزا گرانده، یکی از مشهورترین فضاهای روباز نمایش فیلم در اروپا، اکران خواهد شد. نکته مهم این است که نسخه بازسازیشده، نسخه کارگردان فیلم است؛ نسخهای نزدیک به چهار ساعت که بیش از نیم ساعت تصاویر و صحنههای اضافی را در خود جای داده؛ صحنههایی که پیشتر در اکرانهای معمول فیلم دیده نشده بودند.
این پروژه با همکاری آزمایشگاه سینمایی سینگرل (Cinegrell) در زوریخ، پروژه Locarno Heritage و شرکت K ۵ International، نماینده فروش بینالمللی فیلم، انجام شده است.
جشنواره لوکارنو در بیانیهای اعلام کرد: «حماسه وسترن کاستنر که هفت جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به دست آورد، در آستانه دهه ۱۹۹۰ به بازتعریف ژانر وسترن کمک کرد و توجه جهانیان را به سرنوشت تاریخی مردمان بومی قاره آمریکا جلب کرد.»
«با گرگها میرقصد» نخستین تجربه کارگردانی کوین کاستنر بود و به یکی از موفقترین فیلمهای دهه ۱۹۹۰ تبدیل شد. این فیلم در مراسم اسکار ۱۹۹۱ موفق به کسب هفت جایزه از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد و کاستنر را به یکی از مهمترین چهرههای هالیوود تبدیل کرد. فیلم به دلیل نگاه متفاوتش به بومیان آمریکا و فاصله گرفتن از کلیشههای رایج وسترنهای کلاسیک، در زمان اکران تحسین گسترده منتقدان را برانگیخت.
ماجرای مخالفت فخیمزاده با نمایش فیلم کوین کاستنر در ایران
«با گرگها میرقصد» در مرداد ۱۳۷۱ در ایران اکران شد و در سال اول اکرانش یک میلیون و ۲۶ هزار و ۸۸۵ تماشاگر را به سینما کشاند و با ۴۷ میلیون و ۴۱۰ هزار و ۵۸۷ تومان پرفروشترین فیلم خارجی آن سال سینماها شد. آن سال ۲۶۲ فیلم ایرانیِ اکران اول و اکران چندم در سینماها به نمایش درآمد که فیلم کاستنر فقط از ۶ فیلم ایرانی کمتر فروخت و از بقیه فیلمها فروش بیشتری داشت. اما نمایش این فیلم در ایران بدون دردسر نبود. سینماگرانی همچون مهدی فخیمزاده که موافق نمایش فیلم خارجی در ایران نبودند و اکران فیلم خارجی را لطمه به بازار فیلمهای ایرانی میدانستند، نارضایتی خود را از نمایش و فروش بالای «با گرگها میرقصد» در مطبوعات ابراز کردند.
فخیمزاده در مقاله بلندی که در شماره ۶ مجله «گزارش فیلم» به تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۷۱ نوشت، مضرات نمایش فیلم خارجی در سینماهای ایران را برشمرد و نمایش فیلم خارجی در کشور را هممعنا با تعطیلی تولید فیلم ایرانی گرفت و استدلال کرد فروش بالای فیلمهای خارجی رفتهرفته به تعطیلی تولید فیلم ایرانی منجر میشود و همه عوامل سینما اعم از سرمایهگذار و پخش و استودیو و سالن در اختیار فیلم خارجی قرار میگیرد و در نهایت کلک فیلم ایرانی کنده میشود.
فخیمزاده در ابتدای مقالهاش نوشت که دوره این رقصها گذشته ولی بعضیها به دنبال درمان دردهای سینما با رقص با گرگ و سگ و شغال هستند. فخیمزاده نوشته بود: «فیلم فرنگی دارو نیست، خودش درد است! مرض است!» این کارگردان سینما ممانعت فارابی از ورود فیلم خارجی را ستوده و نوشته بود: «مطمئن باشید اگر فیلم خارجی محدود نشده، و ورودش ممنوع نگردیده بود و در اختیار این نهاد قرار نگرفته بود؛ در حال حاضر ما صاحب سینمایی نبودیم که بتوانیم درباره چگونگیاش بحث کنیم.»
با وجود این مخالفتها که دست آخر نمایش فیلم خارجی در ایران را محدود کرد و این محدودیت همچنان هم پا بر جاست، «با گرگها میرقصد» سال ۱۳۷۲ هم در اکران دوم به روی پرده رفت و حدود ۳۶۰ هزار نفر تماشاگر داشت و حدود ۱۸ میلیون تومان هم فروش کرد.
منبع: همشهری