به گزارش شهرآرانیوز؛ ایران در حال تجربه یک «گذار جمعیتی» سریع است؛ به این معنا که ساختار سنی جامعه از حالت جوانمحور به سمت سالمندی در حال حرکت است. افزایش میانگین امید به زندگی، اگرچه نشاندهنده بهبود سلامت عمومی است، اما همزمان چالشهای جدیدی را برای زیرساختهای کشور ایجاد کرده است.
یکی از اصلیترین چالشها، عدم آمادگی سیستمهای حمایتی برای مدیریت «سالمندی فعال» است. با افزایش جمعیت افراد بالای ۶۰ سال، فشار بر سیستمهای درمانی برای مدیریت بیماریهای مزمن و غیرواگیر (مانند دیابت و بیماریهای قلبی) به شدت افزایش مییابد.
از سوی دیگر، تغییر الگوی خانوادهها از مدلهای گسترده به خانوادههای هستهای، باعث شده است که حمایت اجتماعی و خانوادگی از سالمندان تضعیف شود و پدیده «تنهایی در سالمندی» به یک بحران روانی-اجتماعی تبدیل شود.
فربد عبادیآذر، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اهمیت برنامههای سلامت سالمندان به ویژه در بحث پیشگیری گفت: برنامههای سلامت سالمندان اهمیت زیادی دارند؛ چون با افزایش امید به زندگی، حفظ سلامت، استقلال و کیفیت زندگی در سالهای سالمندی به اولویتی مهم تبدیل شده است.
وی اضافه کرد: در این دوره بیماریهای مزمن و چند بیماری، افت تواناییهای جسمی و شناختی، خطر سقوط و انزوای اجتماعی بیشتر میشود، اما بسیاری از پیامدهای آنها با مراقبت به موقع قابل پیشگیری یا کنترل است.
وی ادامه داد: پیشگیری فقط به معنای جلوگیری از ابتلا به بیماری نیست. غربالگری و تشخیص زودهنگام، واکسیناسیون، کنترل فشار خون و دیابت، تحرک بدنی و تغذیه مناسب، پیشگیری از سقوط، بازبینی ایمن داروها، مراقبت از سلامت روان و تقویت ارتباطات اجتماعی، همگی میتوانند از بروز عوارض، ناتوانی و وابستگی بکاهند.
معاون بهداشت متدکر شد: همچنین ارزیابی منظم تواناییهای عملکردی سالمند کمک میکند مراقبت متناسب با نیازهای هر فرد و در زمان مناسب ارائه شود.
عبادیآذر گفت: روند جمعیت شناختی نشان میدهد که ایران در حال گذار سریع از مرحله جوان بودن به مرحله سالمندی است. البته در سطح کشور شاهد هستیم سرعت پیر شدن جمعیت در ایران بسیار فراتر از پیشبینیهای گذشته بوده است.
وی با اشاره به چالشهای پیش روی برنامه سلامت سالمندان در دانشگاه علوم پزشکی ایران، گفت: برای رسیدن به یک سیستم سلامت پایدار برای سالمندان با چند چالش کلیدی روبهرو هستیم که مدیریت آنها نیازمند همکاری بینبخشی است. افزایش نیازها و چند بیماری در سالمندی یکی از این مباحث است.
عبادی خاطرنشان کرد: بسیاری از سالمندان همزمان با چند بیماری مزمن، مصرف چند دارو یا افت تواناییهایی جسمی و شناختی مواجه هستند؛ بنابراین مراقبت مقطعی و تک بیماری کافی نیست و به پیگیری مستمر و مراقبت یکپارچه نیاز داریم.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: دسترسی نابرابر به خدمات یکی دیگر از چالشها به شمار میرود. وقعیت اقتصادی، محل زندگی، محدودیت حرکتی، دسترسی به حمل و نقل و تفاوت امکانات مناطق شهری و شهرستانی میتواند استفاده از خدمت پیشگیرانه و پیگیری مراقبت را دشوار کند. سالمندانی که تنها زندگی میکنند یا حمایت خانوادگی محدودی دارند، ممکن است بیشتر در معرض محروم ماندن از خدمات باشند.
وی کمبودی و پراکندگی خدمات حمایتی و توان بخشی را از دیگر چالشها عنوان کرد و گفت: مراقبت از سالمند فقط در مراکز بهداشتی انجام نمیشود، خدمات توان بخشی، مراقبت در منزل و حمایت از مراقبان خانوادگی اهمیت دارند. هماهنگ کردن این خدمات و اطمینان از پیوستگی مراقبت از چالشهای اجرایی است.
عبادیآذر با اشاره به این موضوع که دولت میتواند هماهنگی بین بخشی را انجام دهد، گفت: بسیاری از نیازهای سالمندان از سلامت روان و توانبخشی تا مناسب سازی محیط و حمایت اجتماعی در اختیار یک دستگاه واحد نیست. همکاری مؤثر میان نظام سلامت، بهزیستی، شهرداری، بیمهها، خانواده و سازمانهای مردم نهاد ضروری است.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: برنامههای سلامت سالمندان با تمرکز بر پیشگیری و مراقبت یکپارچه، فقط به افزایش طول عمر کمک نمیکنند؛ هدف اصلی آنها افزودن سالهای سالم و مستقل به زندگی، حفظ کرامت سالمند و کاهش فشار بیماری بر خانواده و نظام سلامت است. برای رسیدن به این هدف، مشارکت خانواده، جامعه و همه سطوح نظام سلامت ضروری است.
عبادی فر با اشاره به روند سالمندی در استان تهران و مقایسه آن با کشور گفت: در این روند گیلان رتبه اول، مازندران رتبه دوم، تهران رتبه سوم و استان مرکز رتبه چهارم را دارد. امسال ۱۳ درصد استان تهران سالمند هستند؛ یعنی از میان ۱۴ میلیون جمعیت، یک هزار و ۹۲۰ هزار نفر جمعیت سالمندی را تشکیل میدهند. همچنین جمعیت در قید حیاط ثبتنام شده در سامانه سیب ۵۰۰ هزار نفر و جمعیت کل ثبتنام شده در سامانه سیب چهار میلیون و ۴۰۰ هزار نفر است.
وی با اشاره به نرخ باروری کاهش یافته در استان تهران، گفت: به دلیل ویژگیهای دموگرافیک نرخ سالمندی در تهران با شدت و پیچیدگیهای خاص خود در حال افزایش است.
عبادی فر متذکر شد: علاوه بر این با توجه به سبک زندگی شهری در تهران، چالشهای بینظیر تنهایی سالمندان، آلودگی هوا و کمبود فضاهای سبز جهت پیادهرویهای ایمن، مدیریت سلامت سالمند در پایتخت را نیازمند رویکردهای مبتنی بر محله و تقویت شبکههای حمایتی خانوادگی میکند.
وی با اشاره به شناسایی دیر هنگام افت علمکرد و عوامل خطر در سالمندان گفت: فشار خون، دیابت، سوءتغذیه، افسردگی، اختلال حافظه، خطر سقوط یا انزوای اجتماعی ممکن است به موقع شناسایی نشوند. لازم است ارزیابی سالمند فقط به ثبت بیماری محدود نباشد و توانایی او برای انجام فعالیتهای روزمره و حفظ استقلال سنجیده شود.
منبع: فارس