به گزارش شهرآرانیوز، بررسیها نشان میدهد که دامنه قیمتی خودروهای داخلی و مونتاژی، از مرزهای روانی گذشته و عبور از کانالهای قیمتی جدید، به امری عادی در معاملات روزانه تبدیل شده است. در حالی که تقاضا در بازار همچنان با احتیاط دنبال میشود، فشار ناشی از انتظارات تورمی، فرمان بازار را به دست گرفته است.
در میان خودروهای داخلی، سهمیه اقتصادی بازار یعنی خانواده «کوییک» و «ساینا» همچنان نقش پیشران را ایفا میکنند؛ بهطوری که اکثر مدلهای خانواده کوییک در محدوده ۱.۷ میلیارد تومان معامله میشوند.
در سگمنت خودروهای سدان، «شاهین پلاس» با ثبت رقم ۳ میلیارد و ۶۷۰ میلیون تومان، جایگاه خود را به عنوان گرانترین محصول دنده دستی سایپا تثبیت کرده است.
در محصولات ایرانخودرو نیز، «سورن» با موتور TU۵ به مرز ۲.۸ میلیارد تومان رسیده و «پژو ۲۰۷ اتوماتیک پانوراما» با ثبت قیمت ۳.۸ میلیارد تومان، همچنان در صدر لیست محبوبهای گرانقیمت این خانواده قرار دارد. «تارا V۴» نیز به عنوان پرچمدار سدانهای ایرانخودرو، در مدلهای مشکیرنگ، ورود به کانال ۴ میلیارد تومانی را تجربه کرده است.
مونتاژیها؛ جایی که قیمتها معنای متفاوتی دارند.
اما در بازار خودروهای مونتاژی، اعداد و ارقام حکایت از وضعیت متفاوتی دارد. خودروهای برند «فیدلیتی» با ورود به بازه ۸ تا ۹ میلیارد تومان، عملاً از دسترس بخش بزرگی از طبقه متوسط خارج شدهاند. محصولات جدیدی نظیر «لوکانو ۸» با قیمت خیرهکننده ۱۳.۶ میلیارد تومان و «آریزو ۸» با ۸.۵ میلیارد تومان، سقفهای قیمتی جدیدی را در بازار ترسیم کردهاند.
حضور مدلهایی نظیر «مزدا EZ۶» با قیمت ۱۶.۷ میلیارد تومان، نشان میدهد که بازار خودروهای مونتاژی و نیمهلوکس، بیش از هر بخش دیگری دچار شوک قیمت شده است.
در بخش خودروهای وارداتی که حساسیت بالاتری به نرخ ارز دارند، قیمتها در سطوح بسیار بالایی قفل شدهاند. «کیا K۵» با قیمت ۱۵.۲ میلیارد تومان و «کمری ۲۵۰۰ هیبرید» با برچسب ۱۶.۵ میلیارد تومان، نشاندهنده شکاف عمیق قدرت خرید عمومی با کالاهای وارداتی است.
این در حالی است که برندهایی مانند «تویوتا» با مدلهای کرولا، همچنان در تلاش برای حفظ جایگاه خود در بازه ۸ تا ۱۰ میلیارد تومان هستند.
فعالان بازار تهران معتقدند این اعداد و ارقام، بیش از آنکه ناشی از تعادلِ عرضه و تقاضا باشد، بازتابی از تلاش برای حفظ ارزش دارایی در برابر تلاطم ارزی است. نمایشگاهداران تأکید میکنند که به دلیل عدم اطمینان از قیمتهای جایگزینی، تمایل به فروش در بازار به شدت کاهش یافته و معاملات بیشتر به صورتِ محدود و برای متقاضیان قطعی انجام میشود.